حکومت ری: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۳: | خط ۳: | ||
== آشنایی اجمالی == | == آشنایی اجمالی == | ||
{{اصلی|ری}} | {{اصلی|ری}} | ||
ری شهری کنار [[تهران]] است که به واسطه قدمتش به شیخ البلاد [[شهرت]] داشته است<ref>معارف و معاریف، ج ۵، ص۷۴۱.</ref>. ری نیز دارای | ری شهری کنار [[تهران]] است که به واسطه قدمتش به شیخ البلاد [[شهرت]] داشته است<ref>معارف و معاریف، ج ۵، ص۷۴۱.</ref>. ری نیز دارای مکتب حدیثی همانند قم بود و [[محدثان]] و راویان [[احادیث]] اهل بیت مانند: [[سهل بن زیاد آدمی]]، [[محمد بن یعقوب کلینی]] و ... در آن حضور داشتند<ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۳۷۲، [[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص۳۲۷-۳۲۸.</ref>. [[قبر]] حضرت [[عبد العظیم حسنی]] در این [[شهر]] است<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۲۰۷.</ref>. | ||
== مقدمه == | == مقدمه == | ||
نسخهٔ ۶ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۲۰:۱۸
آشنایی اجمالی
ری شهری کنار تهران است که به واسطه قدمتش به شیخ البلاد شهرت داشته است[۱]. ری نیز دارای مکتب حدیثی همانند قم بود و محدثان و راویان احادیث اهل بیت مانند: سهل بن زیاد آدمی، محمد بن یعقوب کلینی و ... در آن حضور داشتند[۲]. قبر حضرت عبد العظیم حسنی در این شهر است[۳].
مقدمه
عمر سعد، به هوس رسیدن به استانداری “ری”، حسین بن علی را کشت. قرار بود به ملک ری گماشته شود که حادثه کربلا پیش آمد. ابن زیاد، قبل از عزیمتش به حوزه استانداری، او را مأمور سرکوب سید الشهدا (ع) نمود. ابتدا میخواست قبول نکند. ولی دید اگر نپذیرد حکومت ری را از دست خواهد داد. بالأخره نتوانست بر جاذبه دنیا و ریاست غلبه کند. و اینگونه حبّ دنیا چشم او را کور کرد. طبق برخی نقلها امام حسین (ع) پس از آنکه دلباختگی عمر سعد را به حکومت ری دید (روز عاشورا در یک گفتگو) به او فرمود: امیدوارم از گندم ری، جز اندکی نخوری! عمر سعد از روی تمسخر گفت: اگر از گندمش نخورم، جو آن هم برایم کافی است. (در برخی منابع “گندم عراق” آمده است)[۴][۵].
حاکمان ری
مخنف بن سلیم ازدی
یزید بن قیس ارحبی
یزید بن حجیه تیمی
منابع
پانویس
- ↑ معارف و معاریف، ج ۵، ص۷۴۱.
- ↑ تونهای، مجتبی، موعودنامه، ص۳۷۲، حیدرزاده، عباس، فرهنگنامه آخرالزمان، ص۳۲۷-۳۲۸.
- ↑ محدثی، جواد، فرهنگ عاشورا، ص ۲۰۷.
- ↑ مقتل الحسین، مقرم، ص ۲۴۸.
- ↑ محدثی، جواد، فرهنگ عاشورا، ص ۱۶۴.