بحث:واقفیه: تفاوت میان نسخهها
(←مقدمه) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
'''واقفیه:''' یکی از فرقههای [[مذهب شیعه]] که [[امام هفتم]] را [[آخرین امام]] میدانند. این اصطلاح از "[[وقف]]" یعنی توقف گرفته شده است و چون این [[فرقه]] [[معتقد]] بودند که [[امامت]] در وجود [[امام کاظم]]{{ع}} متوقف شده و او [[امام]] [[مهدی منتظر]] است و زنده است، به آنان واقفیه گفته شده است. | |||
[[انگیزه]] سران این [[تفکر]]، [[طمع]] به [[خمس]] و اموالی بود که از [[امام]] [[موسی بن جعفر]]{{ع}} نزد آنان بود و میخواستند آن را برای خود بردارند و به [[امام]] بعدی یعنی [[حضرت رضا]]{{ع}} تحویل ندهند<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[ فرهنگنامه دینی (کتاب)|فرهنگنامه دینی]]، ص۲۴۲.</ref>. | |||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
"واقفه" فرقهای از [[شیعه]] هستند که [[امام کاظم|امام موسی بن جعفر]] {{ع}} را [[آخرین امام]] میدانند و میگویند او زنده و [[مهدی منتظر]] است. این [[فرقه]] علاوه بر [[عقیده]] غلطی که در امر [[امامت]] داشتند، [[عقاید]] [[خرافی]] دیگری از قبیل [[تناسخ]] و [[وحدت]] وجود و [[غلو]] داشتند<ref>معارف و معاریف، ج ۱۰، ص ۲۹۹.</ref><ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۷۵۳.</ref>. | |||
==واقفیه== | |||
[[فرقه]] دیگری که در [[زمان امام هادی]]{{ع}} در [[جامعه]] حضور داشت و به عنوان فرقهای از [[شیعیان]] شناخته میشد، فرقه «واقفیه» یا «واقفه» بود که به آنان [[ممطوره]] هم میگفتند<ref>مشکور، فرهنگ فرق اسلامی، ص۴۲۶ - ۴۲۷.</ref>. آنان پس از [[شهادت امام کاظم]]{{ع}} ادعا کردند آن [[امام]] از [[دنیا]] نرفته، بلکه غایب شده است؛ از این رو، در [[امامت امام کاظم]]{{ع}} توقف کردند<ref>نوبختی، فرق الشیعه، ص۶۸.</ref>. [[امام هادی]]{{ع}} در پاسخ به کسی که از ایشان پرسید آیا میتواند در [[قنوت]] [[نماز]]، ممطوره ([[واقفیان]]) را [[نفرین]] و [[لعن]] کند، [[اجازه]] داد که آنان را نفرین کند<ref>طوسی، اختیار معرفة الرجال، ج۲، ص۷۶۲، ش۸۷۹.</ref>.<ref>پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش دوم ج۲ (کتاب)|تاریخ اسلام بخش دوم ج۲]] ص۱۹۵.</ref> | |||
==پانویس== | |||
{{پانویس}} | |||
نسخهٔ کنونی تا ۲۰ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۲۲:۴۶
مقدمه
واقفیه: یکی از فرقههای مذهب شیعه که امام هفتم را آخرین امام میدانند. این اصطلاح از "وقف" یعنی توقف گرفته شده است و چون این فرقه معتقد بودند که امامت در وجود امام کاظم(ع) متوقف شده و او امام مهدی منتظر است و زنده است، به آنان واقفیه گفته شده است.
انگیزه سران این تفکر، طمع به خمس و اموالی بود که از امام موسی بن جعفر(ع) نزد آنان بود و میخواستند آن را برای خود بردارند و به امام بعدی یعنی حضرت رضا(ع) تحویل ندهند[۱].
مقدمه
"واقفه" فرقهای از شیعه هستند که امام موسی بن جعفر (ع) را آخرین امام میدانند و میگویند او زنده و مهدی منتظر است. این فرقه علاوه بر عقیده غلطی که در امر امامت داشتند، عقاید خرافی دیگری از قبیل تناسخ و وحدت وجود و غلو داشتند[۲][۳].
واقفیه
فرقه دیگری که در زمان امام هادی(ع) در جامعه حضور داشت و به عنوان فرقهای از شیعیان شناخته میشد، فرقه «واقفیه» یا «واقفه» بود که به آنان ممطوره هم میگفتند[۴]. آنان پس از شهادت امام کاظم(ع) ادعا کردند آن امام از دنیا نرفته، بلکه غایب شده است؛ از این رو، در امامت امام کاظم(ع) توقف کردند[۵]. امام هادی(ع) در پاسخ به کسی که از ایشان پرسید آیا میتواند در قنوت نماز، ممطوره (واقفیان) را نفرین و لعن کند، اجازه داد که آنان را نفرین کند[۶].[۷]
پانویس
- ↑ محدثی، جواد، فرهنگنامه دینی، ص۲۴۲.
- ↑ معارف و معاریف، ج ۱۰، ص ۲۹۹.
- ↑ تونهای، مجتبی، موعودنامه، ص۷۵۳.
- ↑ مشکور، فرهنگ فرق اسلامی، ص۴۲۶ - ۴۲۷.
- ↑ نوبختی، فرق الشیعه، ص۶۸.
- ↑ طوسی، اختیار معرفة الرجال، ج۲، ص۷۶۲، ش۸۷۹.
- ↑ پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، تاریخ اسلام بخش دوم ج۲ ص۱۹۵.