شهادت ثالثه: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
{{خرد}}
{{خرد}}
{{امامت}}
{{شیعه}}
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
: <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
: <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>

نسخهٔ ‏۱۲ دسامبر ۲۰۱۸، ساعت ۱۷:۲۲

این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:
در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل شهادت ثالثه (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

غیر از شهادتین در اذان و اقامه، گفتن أشهد أنّ علیّا ولیّ اللّه یا حجّة اللّه را "شهادت ثالثه" گویند[۱].

مقدمه

  • شیعه را متهم می‌کنند که با گفتن آن، مرتکب بدعت می‌شود. لیکن گفتن این شهادت اگر به قصد جزئیّت در اذان و اقامه باشد، حرام و بدعت است، امّا اگر به قصد عدم جزئیت و به قصد تیمّن و تبرّک و اعلان ولایت حضرت علی(ع) باشد هیچ اشکالی ندارد و بدعت هم نیست و خداوند هم در آیه ولایت بر ولایت آن حضرت اشاره دارد. شاید تقیّد شیعه بر اعلان ولایت علی بر بالای منبرها و مأذنه‌ها و علنی ساختن این شهادت، مقابله‌ای باشد با جریان سبّ و لعن علی بر منابر در دوران امویان. برخی هم قائل به استحباب آنند، همچون علامه مجلسی که می‌گوید: بعید نیست شهادت به ولایت از اجزای مستحب اذان باشد، چون شیخ، علامه، شهید و دیگران گواهی داده‌اند که در این مورد روایاتی هست.[۲]آیة اللّه سید محسن حکیم نیز آن را از شعائر ایمان و رمز تشیّع می‌شمارد و از این جهت آن را راجح شرعی بلکه واجب می‌داند، امّا نه به قصد جزئیت در اذان.[۳]علمای دیگر نیز گفتن آن را نیکو شمرده‌اند.[۴][۵].

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

 با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید:  

  1. محدثی، جواد، فرهنگ غدیر، ص:۳۴۶.
  2. بحار الأنوار، ج ۸۱ ص ۱۱۱
  3. مستمسک العروة الوثقی، ج ۵ ص ۵۴۵
  4. ر. ک: «شیعه‌شناسی و پاسخ به شبهات» علی اصغر رضوانی، ج۲ ص ۳۸۷
  5. محدثی، جواد، فرهنگ غدیر، ص:۳۴۶.