قاضی ابوالطیب: تفاوت میان نسخهها
(صفحهای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} == آشنایی اجمالی == ابوطیب طاهربن عبداللّه بن طاهر طبری بغدادی در سال ۳۴۸ه در آمل متولد شد. فقه را در آن شهر نزد ابوعلی زجاجی فرا گرفت و از ابوسعد بن اسماعیلی و ا...» ایجاد کرد) برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
|||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} | {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} | ||
== آشنایی اجمالی == | == آشنایی اجمالی == | ||
[[ابوطیب | [[ابوطیب طاهر بن عبدالله بن طاهر طبری بغدادی]] در سال ۳۴۸ه در [[آمل]] متولد شد. [[فقه]] را در آن [[شهر]] نزد [[ابوعلی زجاجی]] فرا گرفت و از [[ابوسعد بن اسماعیلی]] و [[ابوالقاسم بن کجّ]] در [[گرگان]] بهره برد. او سپس برای کسب [[علوم]] بیشتر نزد [[ابوالحسن ماسرجسی]] در [[نیشابور]] رفت و حدود چهار سال نزد وی اقامت گزید. از شاگردانش میتوان به [[ابواسحاق شیرازی]] و [[خطیب بغدادی]] اشاره کرد. ابوطیب کتاب «مختصر مُزَنی» را شرح کرد و کتبی چند در مورد اصول، [[مذهب]] و [[جدل]] تألیف نمود. <ref>سیر اعلام النبلاء، ج ۱۷، ص۶۷۱.</ref> وی فردی [[صدوق]]، مورد [[اعتماد]] و [[عارف]] به اصول و [[فروع]] و خوش [[خُلق]] بود و [[شعر]] نیز میسرود. [[طبری]] در نهایت به [[بغداد]] رفت و آنجا را [[وطن]] خویش ساخت و پس از [[ابوعبداللّه صیمری]]، به امر [[قضاوت]] در محله [[کرخ]] پرداخت. در بغداد از افرادی چون [[موسی بن جعفر بن عرفه]] و [[ابوالحسن دارقطنی]] [[حدیث]] شنید و به [[تدریس]] روی آورد. ابوطیب که در چهارده سالگی شروع به [[تعلیم]] [[علم]] نمود، تا آخرین روزهای [[حیات]] خویش آن را ادامه داد و سرانجام در [[روز]] [[شنبه]] بیستم [[ربیع الاول]] [[سال]] ۴۵۰ه در ۱۰۲ سالگی درگذشت. [[ابوالحسن بن مهتدی]] در جامع منصور بر وی [[نماز]] گزارد و در [[مقبره]] باب [[حرب]] بغداد [[دفن]] گردید. <ref>تاریخ بغداد، ج ۹، ص۳۵۸.</ref> ابوطیب به غیر از شرح مختصر [[مزنی]] آثار دیگری دارد که عبارتاند از: جواب فی السماع و الغناء، تعلیقة الکبری، <ref>الاعلام، ج ۳، ص۲۲۲.</ref> شرح الفروع (در [[مذهب شافعی]])، مختصر فی مولد الشافعی (وی در آخر این کتاب جماعتی از [[اصحاب]] [[شافعی]] را نیز ذکر کرده است). <ref>کشف الظنون، ج ۲، ص۱۱۰۰ و ۱۲۵۷.</ref> طبری با بزرگان [[مذهب حنفی]] همچون [[ابوالحسن طالقانی]] [[قاضی]] بلخ و [[ابوالحسین قدوری]] مناظراتی داشت که در کتاب [[طبقات الشافعیة الکبری]] به تفصیل بیان شده است<ref>طبقات الشافعیة الکبری، ج ۵، ص۱۲.</ref>.<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگنامه مؤلفان اسلامی (کتاب)|فرهنگنامه مؤلفان اسلامی]] ج۳، ص۱۷۱ - ۱۷۲.</ref> | ||
== منابع == | == منابع == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۰ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۰۷
موضوع مرتبط ندارد - مدخل مرتبط ندارد - پرسش مرتبط ندارد
آشنایی اجمالی
ابوطیب طاهر بن عبدالله بن طاهر طبری بغدادی در سال ۳۴۸ه در آمل متولد شد. فقه را در آن شهر نزد ابوعلی زجاجی فرا گرفت و از ابوسعد بن اسماعیلی و ابوالقاسم بن کجّ در گرگان بهره برد. او سپس برای کسب علوم بیشتر نزد ابوالحسن ماسرجسی در نیشابور رفت و حدود چهار سال نزد وی اقامت گزید. از شاگردانش میتوان به ابواسحاق شیرازی و خطیب بغدادی اشاره کرد. ابوطیب کتاب «مختصر مُزَنی» را شرح کرد و کتبی چند در مورد اصول، مذهب و جدل تألیف نمود. [۱] وی فردی صدوق، مورد اعتماد و عارف به اصول و فروع و خوش خُلق بود و شعر نیز میسرود. طبری در نهایت به بغداد رفت و آنجا را وطن خویش ساخت و پس از ابوعبداللّه صیمری، به امر قضاوت در محله کرخ پرداخت. در بغداد از افرادی چون موسی بن جعفر بن عرفه و ابوالحسن دارقطنی حدیث شنید و به تدریس روی آورد. ابوطیب که در چهارده سالگی شروع به تعلیم علم نمود، تا آخرین روزهای حیات خویش آن را ادامه داد و سرانجام در روز شنبه بیستم ربیع الاول سال ۴۵۰ه در ۱۰۲ سالگی درگذشت. ابوالحسن بن مهتدی در جامع منصور بر وی نماز گزارد و در مقبره باب حرب بغداد دفن گردید. [۲] ابوطیب به غیر از شرح مختصر مزنی آثار دیگری دارد که عبارتاند از: جواب فی السماع و الغناء، تعلیقة الکبری، [۳] شرح الفروع (در مذهب شافعی)، مختصر فی مولد الشافعی (وی در آخر این کتاب جماعتی از اصحاب شافعی را نیز ذکر کرده است). [۴] طبری با بزرگان مذهب حنفی همچون ابوالحسن طالقانی قاضی بلخ و ابوالحسین قدوری مناظراتی داشت که در کتاب طبقات الشافعیة الکبری به تفصیل بیان شده است[۵].[۶]
منابع
جمعی از پژوهشگران، فرهنگنامه مؤلفان اسلامی ج۳
