احمد بن عامر طائی در تاریخ اسلامی: تفاوت میان نسخهها
جز (جایگزینی متن - 'ه.ق.' به 'ﻫ.ق') |
|||
| خط ۳: | خط ۳: | ||
== آشنایی اجمالی == | == آشنایی اجمالی == | ||
احمد بن عامر طائی از [[نوادگان]] [[وهب بن عامر]] و از [[قبیله طی]] است. وهب کسی بود که در [[کربلا]] به [[یاری]] [[حسین بن علی]] شتافت و با آن حضرت به [[شهادت]] رسید<ref>رجال نجاشی / ش ۲۵۰ و ایضاح الاشتباه ۱۱۱.</ref>. تاریخ [[زندگی]] [[احمد]] به [[درستی]] روشن نیست و شرح حال نویسان به [[اجمال]] به [[ترجمه]] او پرداختهاند. | احمد بن عامر طائی از [[نوادگان]] [[وهب بن عامر]] و از [[قبیله طی]] است. وهب کسی بود که در [[کربلا]] به [[یاری]] [[حسین بن علی]] شتافت و با آن حضرت به [[شهادت]] رسید<ref>رجال نجاشی / ش ۲۵۰ و ایضاح الاشتباه ۱۱۱.</ref>. تاریخ [[زندگی]] [[احمد]] به [[درستی]] روشن نیست و شرح حال نویسان به [[اجمال]] به [[ترجمه]] او پرداختهاند. | ||
[[نجاشی]] از [[عبدالله بن احمد]] نقل میکند: پدرم در سال ۱۷۴ یا | [[نجاشی]] از [[عبدالله بن احمد]] نقل میکند: پدرم در سال ۱۷۴ یا ۱۹۴ﻫ.ق به [[خدمت]] [[علی بن موسی الرضا]] رسید و نیز [[مؤذن]] [[امام هادی]]{{ع}} و [[امام عسکری]]{{ع}} بود. نجاشی میافزاید: احمد دارای اصل [[روایی]] است. | ||
[[خطیب]] مینویسد: احمد بن عامر در [[شهر]] سُرّمَنْ رأی ([[سامراء]]) <ref>سامراء، شهری است در ساحل رود دجله و در سی فرسخی بغداد قرار دارد و مخفف (سر من رأی) است (معجم البلدان ۱۷۳/ ۳).</ref> ساکن شد و در آنجا از [[علی بن موسی الرضا]]{{ع}} [[روایت حدیث]] کرد. پسرش عبدالله و [[ابراهیم بن رجاء مقری ]]از او [[روایت]] کردهاند <ref>تاریخ بغداد ۴/ ۳۳۶.</ref>. | [[خطیب]] مینویسد: احمد بن عامر در [[شهر]] سُرّمَنْ رأی ([[سامراء]]) <ref>سامراء، شهری است در ساحل رود دجله و در سی فرسخی بغداد قرار دارد و مخفف (سر من رأی) است (معجم البلدان ۱۷۳/ ۳).</ref> ساکن شد و در آنجا از [[علی بن موسی الرضا]]{{ع}} [[روایت حدیث]] کرد. پسرش عبدالله و [[ابراهیم بن رجاء مقری ]]از او [[روایت]] کردهاند <ref>تاریخ بغداد ۴/ ۳۳۶.</ref>. | ||
نسخهٔ ۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۲۸
آشنایی اجمالی
احمد بن عامر طائی از نوادگان وهب بن عامر و از قبیله طی است. وهب کسی بود که در کربلا به یاری حسین بن علی شتافت و با آن حضرت به شهادت رسید[۱]. تاریخ زندگی احمد به درستی روشن نیست و شرح حال نویسان به اجمال به ترجمه او پرداختهاند. نجاشی از عبدالله بن احمد نقل میکند: پدرم در سال ۱۷۴ یا ۱۹۴ﻫ.ق به خدمت علی بن موسی الرضا رسید و نیز مؤذن امام هادی(ع) و امام عسکری(ع) بود. نجاشی میافزاید: احمد دارای اصل روایی است. خطیب مینویسد: احمد بن عامر در شهر سُرّمَنْ رأی (سامراء) [۲] ساکن شد و در آنجا از علی بن موسی الرضا(ع) روایت حدیث کرد. پسرش عبدالله و ابراهیم بن رجاء مقری از او روایت کردهاند [۳].
شیخ طوسی مینویسد: احمد بن عامر از امام رضا(ع) روایت کرده است و فرزندش عبدالله، به صورت مسند، از او روایت دارد.
ابن حجر مینویسد: او را اصلی است و ابن جوزی در الموضوعات گفته است که او متهم است و بیهقی در (شُعَب الایمان) در اعتبار او تردید کرده است. مزّی نیز او را از ضعفا میشمارد.
مامقانی میگوید: او امامی مجهول الحال است، لیکن شوشتری تصریح میکند که مؤذن بودن او برای امام هادی و امام عسکری(ع) بر مدح وی دلالت دارد [۴].
نجاشی از عبدالله بن احمد نقل میکند: پدرم در سال ۱۵۷ه.ق متولد شد. سید محسن امین مینویسد: با توجه به این روایت و روایت عبدالله از پدرش در سال ۲۶۰ه.ق معلوم میشود که احمد از معمّرین و سالهای عمرش از صد فراتر بوده[۵]، بنابراین، احمد پس از سال ۲۶۰ه.ق و در شهر سامراء درگذشته است.[۶]
جستارهای وابسته
- عبدالله بن احمد بن عامر طائی (فرزند)