احمد بن عامر طائی در تاریخ اسلامی: تفاوت میان نسخهها
جز (جایگزینی متن - 'ه.ق.' به 'ﻫ.ق') |
جز (جایگزینی متن - 'عزیزی، رستگار، بیات، راویان مشترک، ' به 'عزیزی، رستگار، بیات، راویان مشترک، ج۲، ') |
||
| خط ۱۲: | خط ۱۲: | ||
[[مامقانی]] میگوید: او امامی [[مجهول الحال]] است، لیکن [[شوشتری]] تصریح میکند که مؤذن بودن او برای [[امام هادی]] و [[امام عسکری]]{{ع}} بر [[مدح]] وی دلالت دارد <ref>قاموس الرجال ۱ / ۳۲۱.</ref>. | [[مامقانی]] میگوید: او امامی [[مجهول الحال]] است، لیکن [[شوشتری]] تصریح میکند که مؤذن بودن او برای [[امام هادی]] و [[امام عسکری]]{{ع}} بر [[مدح]] وی دلالت دارد <ref>قاموس الرجال ۱ / ۳۲۱.</ref>. | ||
نجاشی از عبدالله بن احمد نقل میکند: پدرم در سال ۱۵۷ه.ق متولد شد. [[سید محسن امین]] مینویسد: با توجه به این روایت و روایت عبدالله از پدرش در سال ۲۶۰ه.ق معلوم میشود که احمد از معمّرین و سالهای عمرش از صد فراتر بوده<ref> اعیان الشیعه ۶۲۳/ ۲.</ref>، بنابراین، احمد پس از سال ۲۶۰ه.ق و در شهر سامراء درگذشته است.<ref>[[حسین عزیزی|عزیزی]]، [[پرویز رستگار|رستگار]]، [[یوسف بیات|بیات]]، [[راویان مشترک (کتاب)|راویان مشترک]]، ص 14.</ref> | نجاشی از عبدالله بن احمد نقل میکند: پدرم در سال ۱۵۷ه.ق متولد شد. [[سید محسن امین]] مینویسد: با توجه به این روایت و روایت عبدالله از پدرش در سال ۲۶۰ه.ق معلوم میشود که احمد از معمّرین و سالهای عمرش از صد فراتر بوده<ref> اعیان الشیعه ۶۲۳/ ۲.</ref>، بنابراین، احمد پس از سال ۲۶۰ه.ق و در شهر سامراء درگذشته است.<ref>[[حسین عزیزی|عزیزی]]، [[پرویز رستگار|رستگار]]، [[یوسف بیات|بیات]]، [[راویان مشترک ج۲ (کتاب)|راویان مشترک]]، ج۲، ص 14.</ref> | ||
==جستارهای وابسته== | ==جستارهای وابسته== | ||
نسخهٔ ۵ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۰۶
این مدخل زیرشاخهٔ بحث احمد بن عامر طائی است. احمد بن عامر طائی از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: احمد بن عامر طائی در تراجم و رجال - احمد بن عامر طائی در معارف و سیره رضوی - احمد بن عامر طائی در تاریخ اسلامی - پرسش مرتبط نداردآشنایی اجمالی
احمد بن عامر طائی از نوادگان وهب بن عامر و از قبیله طی است. وهب کسی بود که در کربلا به یاری حسین بن علی شتافت و با آن حضرت به شهادت رسید[۱]. تاریخ زندگی احمد به درستی روشن نیست و شرح حال نویسان به اجمال به ترجمه او پرداختهاند. نجاشی از عبدالله بن احمد نقل میکند: پدرم در سال ۱۷۴ یا ۱۹۴ﻫ.ق به خدمت علی بن موسی الرضا رسید و نیز مؤذن امام هادی(ع) و امام عسکری(ع) بود. نجاشی میافزاید: احمد دارای اصل روایی است. خطیب مینویسد: احمد بن عامر در شهر سُرّمَنْ رأی (سامراء) [۲] ساکن شد و در آنجا از علی بن موسی الرضا(ع) روایت حدیث کرد. پسرش عبدالله و ابراهیم بن رجاء مقری از او روایت کردهاند [۳].
شیخ طوسی مینویسد: احمد بن عامر از امام رضا(ع) روایت کرده است و فرزندش عبدالله، به صورت مسند، از او روایت دارد.
ابن حجر مینویسد: او را اصلی است و ابن جوزی در الموضوعات گفته است که او متهم است و بیهقی در (شُعَب الایمان) در اعتبار او تردید کرده است. مزّی نیز او را از ضعفا میشمارد.
مامقانی میگوید: او امامی مجهول الحال است، لیکن شوشتری تصریح میکند که مؤذن بودن او برای امام هادی و امام عسکری(ع) بر مدح وی دلالت دارد [۴].
نجاشی از عبدالله بن احمد نقل میکند: پدرم در سال ۱۵۷ه.ق متولد شد. سید محسن امین مینویسد: با توجه به این روایت و روایت عبدالله از پدرش در سال ۲۶۰ه.ق معلوم میشود که احمد از معمّرین و سالهای عمرش از صد فراتر بوده[۵]، بنابراین، احمد پس از سال ۲۶۰ه.ق و در شهر سامراء درگذشته است.[۶]
جستارهای وابسته
- عبدالله بن احمد بن عامر طائی (فرزند)
