اراضی فیء: تفاوت میان نسخهها
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-]] | + - [[)) |
(←پانویس) |
||
| (۱۴ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۴ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} | |||
== مقدمه == | |||
==مقدمه== | |||
فئ، بر اموالی اطلاق میشد که با اعزام [[سپاه]]، ولی بدون [[جنگ]] و [[خونریزی]] از [[بیگانگان]] به دست میآمد، بر خلاف [[غنیمت]] که الزاماً با [[جنگ]] همراه بود؛ مانند جزیۀ سرانه و [[خراج]] [[زمین]] سواد ([[عراق]]). [[اراضی]] فئ به زمینهایی گفته میشد که مالکان آنها پیش از آغاز [[جنگ]] با [[سپاه اسلام]]؛ آن را رها کرده و رفته باشند. در [[فقه]] [[شیعی]]، [[اراضی]] فئ از [[اراضی]] عنوه به حساب آمده<ref>النهایه، ص۲۹۴؛ مبسوط، ج۲، ص۶۴؛ تهذیب، ج۶، ص۱۵۱؛ المنتهی، ج۱۴، ص۱۷۳.</ref> و [[منافع]] آن، بر پنج سهم مساوی تقسیم میگردید: | فئ، بر اموالی اطلاق میشد که با اعزام [[سپاه]]، ولی بدون [[جنگ]] و [[خونریزی]] از [[بیگانگان]] به دست میآمد، بر خلاف [[غنیمت]] که الزاماً با [[جنگ]] همراه بود؛ مانند جزیۀ سرانه و [[خراج]] [[زمین]] سواد ([[عراق]]). [[اراضی]] فئ به زمینهایی گفته میشد که مالکان آنها پیش از آغاز [[جنگ]] با [[سپاه اسلام]]؛ آن را رها کرده و رفته باشند. در [[فقه]] [[شیعی]]، [[اراضی]] فئ از [[اراضی]] عنوه به حساب آمده<ref>النهایه، ص۲۹۴؛ مبسوط، ج۲، ص۶۴؛ تهذیب، ج۶، ص۱۵۱؛ المنتهی، ج۱۴، ص۱۷۳.</ref> و [[منافع]] آن، بر پنج سهم مساوی تقسیم میگردید: | ||
#سهم [[رسول الله]] که پس از [[رحلت]] آن [[حضرت]]، [[ابوبکر]] - [[خلیفه اول]] - آن را به امور [[سلاح]] اختصاص داد؛ | # سهم [[رسول الله]] که پس از [[رحلت]] آن [[حضرت]]، [[ابوبکر]] - [[خلیفه اول]] - آن را به امور [[سلاح]] اختصاص داد؛ | ||
#سهم [[ذوی القربی]] (سهم [[بنی هاشم]]، بنی المطلب و عبدالمناف از [[قریش]])؛ | # سهم [[ذوی القربی]] (سهم [[بنی هاشم]]، بنی المطلب و عبدالمناف از [[قریش]])؛ | ||
#سهم [[یتیمان]] [[نیازمند]]؛ | # سهم [[یتیمان]] [[نیازمند]]؛ | ||
#سهم [[مساکین]]؛ | # سهم [[مساکین]]؛ | ||
#سهم [[ابن سبیل]] و مسافرین<ref>ابویعلی، الاحکام السلطانیه، ص۱۳۷؛ مبسوط، ج۲، ص۶۵.</ref><ref>[[اباصلت فروتن|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی|مرادی، علی اصغر]]، [[واژهنامه فقه سیاسی (کتاب)|واژهنامه فقه سیاسی]]، ص ۲۷.</ref>. | # سهم [[ابن سبیل]] و مسافرین<ref>ابویعلی، الاحکام السلطانیه، ص۱۳۷؛ مبسوط، ج۲، ص۶۵.</ref><ref>[[اباصلت فروتن|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی|مرادی، علی اصغر]]، [[واژهنامه فقه سیاسی (کتاب)|واژهنامه فقه سیاسی]]، ص ۲۷.</ref>. | ||
{{ | == منابع == | ||
{{منابع}} | |||
#[[پرونده:11677.jpg|22px]] [[اباصلت فروتن|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی|مرادی، علی اصغر]]، [[واژهنامه فقه سیاسی (کتاب)|'''واژهنامه فقه سیاسی''']] | |||
{{پایان منابع}} | |||
== پانویس == | |||
{{پانویس}} | |||
[[رده: | [[رده:اصطلاحات فقهی]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۶ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۹:۵۱
موضوع مرتبط ندارد - مدخل مرتبط ندارد - پرسش مرتبط ندارد
مقدمه
فئ، بر اموالی اطلاق میشد که با اعزام سپاه، ولی بدون جنگ و خونریزی از بیگانگان به دست میآمد، بر خلاف غنیمت که الزاماً با جنگ همراه بود؛ مانند جزیۀ سرانه و خراج زمین سواد (عراق). اراضی فئ به زمینهایی گفته میشد که مالکان آنها پیش از آغاز جنگ با سپاه اسلام؛ آن را رها کرده و رفته باشند. در فقه شیعی، اراضی فئ از اراضی عنوه به حساب آمده[۱] و منافع آن، بر پنج سهم مساوی تقسیم میگردید:
- سهم رسول الله که پس از رحلت آن حضرت، ابوبکر - خلیفه اول - آن را به امور سلاح اختصاص داد؛
- سهم ذوی القربی (سهم بنی هاشم، بنی المطلب و عبدالمناف از قریش)؛
- سهم یتیمان نیازمند؛
- سهم مساکین؛
- سهم ابن سبیل و مسافرین[۲][۳].
منابع
پانویس
- ↑ النهایه، ص۲۹۴؛ مبسوط، ج۲، ص۶۴؛ تهذیب، ج۶، ص۱۵۱؛ المنتهی، ج۱۴، ص۱۷۳.
- ↑ ابویعلی، الاحکام السلطانیه، ص۱۳۷؛ مبسوط، ج۲، ص۶۵.
- ↑ فروتن، اباصلت، مرادی، علی اصغر، واژهنامه فقه سیاسی، ص ۲۷.