تکبر در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط | {{مدخل مرتبط | ||
| موضوع مرتبط = تکبر | | موضوع مرتبط = تکبر | ||
| عنوان مدخل = تکبر | | عنوان مدخل = تکبر | ||
| مداخل مرتبط = [[تکبر در قرآن]] - [[تکبر در حدیث]] - [[تکبر در نهج البلاغه]] - [[تکبر در فقه سیاسی]] - [[تکبر در فقه اسلامی]] - [[تکبر در اخلاق اسلامی]] - [[تکبر در جامعهشناسی اسلامی]] - [[تکبر در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]] | | مداخل مرتبط = [[تکبر در قرآن]] - [[تکبر در حدیث]] - [[تکبر در نهج البلاغه]] - [[تکبر در فقه سیاسی]] - [[تکبر در فقه اسلامی]] - [[تکبر در اخلاق اسلامی]] - [[تکبر در جامعهشناسی اسلامی]] - [[تکبر در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]] - [[تکبر در سبک زندگی اسلامی]] | ||
| پرسش مرتبط = | | پرسش مرتبط = | ||
}} | }} | ||
| خط ۱۶: | خط ۱۶: | ||
== پانویس == | == پانویس == | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
[[رده:تکبر]] | |||
نسخهٔ ۲۰ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۳۳
تکبر از آفات مدیریت
نظام اداری، توانی است که همه انسانها آن را دارند ولی وقتی تناسب مسئولیت با توانایی از نظر تعهّد و علم به هم خورد، ناگزیر زمینه رشد آفتهای نظام اداری فراهم میشود که از اهمّ آفات نظام اداری تکبّر و طغیانگری است. نظام اداری، توانی است که همه انسانها آن را دارند، ولی وقتی تناسب مسئولیت با توانایی از نظر تعهّد و علم به هم خورد، ناگزیر زمینه رشد آفتهای نظام اداری فراهم میشود. هر انسانی ممکن است به تکبّر و طغیانگری دچار شود ﴿كَلَّا إِنَّ الْإِنْسَانَ لَيَطْغَى * أَنْ رَآهُ اسْتَغْنَى﴾[۱] ولی خطر وقتی صدچندان میشود که این آفت به مدیریت سرایت کند[۲].[۳]
منابع
پانویس
- ↑ «حاشا؛ انسان سرکشی میورزد* چون خود را بینیاز بیند» سوره علق، آیه ۶-۷.
- ↑ فقه سیاسی، ج۷، ص۵۰۲.
- ↑ عمید زنجانی، عباس علی، دانشنامه فقه سیاسی، ص ۵۵۰.