صحابه در فقه اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۷ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{نبوت}}
{{مدخل مرتبط  
{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = صحابه
| موضوع مرتبط = صحابه
| عنوان مدخل  = [[صحابه]]
| عنوان مدخل  = صحابه
| مداخل مرتبط = [[صحابه در قرآن]] - [[صحابه در علوم حدیث]] - [[صحابه در نهج البلاغه]] - [[صحابه در اصول فقه]] - [[صحابه در معارف دعا و زیارات]] - [[صحابه در معارف و سیره سجادی]] - [[صحابه در فقه اسلامی]] - [[صحابه در کلام اسلامی]] - [[صحابه از دیدگاه اهل سنت]]
| مداخل مرتبط = [[صحابه در قرآن]] - [[صحابه در علوم حدیث]] - [[صحابه در نهج البلاغه]] - [[صحابه در اصول فقه]] - [[صحابه در معارف دعا و زیارات]] - [[صحابه در معارف و سیره نبوی]] - [[صحابه در معارف و سیره سجادی]] - [[صحابه در فقه اسلامی]] - [[صحابه در کلام اسلامی]] - [[صحابه از دیدگاه اهل سنت]]
| پرسش مرتبط  =  
| پرسش مرتبط  =  
}}
}}
==مقدمه==
[[صحابی]] منسوب به «[[صحابه]]» و صحابه برگرفته از «صُحبت» به معنای [[ملاقات]]، [[همنشینی]] و [[معاشرت]] است؛ لکن در اصطلاح، صحابی [[مسلمانی]] را گویند که [[رسول خدا]]{{صل}} را دیده باشد. برخی اضافه کرده‏‌اند که از آن [[حضرت]] [[روایت]] نیز کرده باشد. برخی دیگر افزوده‏‌اند: یا رسول خدا{{صل}} او را دیده باشد. گفته شده است: صد و چهارده هزار نفر از آن حضرت روایت کرده‏‌اند.<ref>مجمع البحرین، واژه «صحب».</ref>


'''[[زیارت]] صحابی:''' [[زیارت]] صحابه [[برگزیده]] رسول خدا{{صل}}، همچون [[سلمان فارسی]]، [[ابوذر]]، [[عمار]] و [[مقداد]] [[مستحب]] است.<ref>جواهر الکلام، ج۲۰، ص:۱۰۳.</ref>
== مقدمه ==
[[صحابی]] منسوب به «[[صحابه]]» و صحابه برگرفته از «صُحبت» به معنای [[ملاقات]]، [[همنشینی]] و [[معاشرت]] است؛ لکن در اصطلاح، صحابی [[مسلمانی]] را گویند که [[رسول خدا]]{{صل}} را دیده باشد. برخی اضافه کرده‏‌اند که از آن حضرت [[روایت]] نیز کرده باشد. برخی دیگر افزوده‏‌اند: یا رسول خدا{{صل}} او را دیده باشد. گفته شده است: صد و چهارده هزار نفر از آن حضرت روایت کرده‏‌اند<ref>مجمع البحرین، واژه «صحب».</ref>.


'''[[مذهب صحابی]]:''' مراد از آن، گفتار یا [[رفتار صحابه]] است، بدون آنکه مستند به قول یا [[عمل]] [[پیامبر]]{{صل}} باشد. از دیدگاه [[فقهای شیعه]] امامی، گفتار یا رفتار صحابه به خودی خود و به صرف صحابی بودن، بدون استناد به گفتار یا [[رفتار پیامبر]]{{صل}} [[حجت]] نیست.<ref>منتهی المطلب، ج۸، ص:۱۷۹ و ج۹، ص:۲۳۶؛ تمهید القواعد، ص:۲۷۸؛ الإنصاف فی مسائل دام فیها الخلاف، ص:۱۹۰ و ص:۳۴۸؛ اصول الإستنباط، ص:۳۴۰ ـ ۳۴۱.</ref>.<ref> [[سید محمود هاشمی شاهرودی|هاشمی شاهرودی، سید محمود]]، [[فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت (کتاب)|فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت]] ج۵، صفحه ۴۶.</ref>
'''[[زیارت]] صحابی:'''[[زیارت]] صحابه برگزیده رسول خدا{{صل}}، همچون [[سلمان فارسی]]، [[ابوذر]]، عمار و [[مقداد]] [[مستحب]] است<ref>جواهر الکلام، ج۲۰، ص۱۰۳.</ref>.
 
'''مذهب صحابی:''' مراد از آن، گفتار یا رفتار صحابه است، بدون آنکه مستند به قول یا عمل پیامبر{{صل}} باشد. از دیدگاه فقهای شیعه امامی، گفتار یا رفتار صحابه به خودی خود و به صرف صحابی بودن، بدون استناد به گفتار یا [[رفتار پیامبر]]{{صل}} [[حجت]] نیست<ref>منتهی المطلب، ج۸، ص۱۷۹ و ج۹، ص:۲۳۶؛ تمهید القواعد، ص۲۷۸؛ الإنصاف فی مسائل دام فیها الخلاف، ص۱۹۰ و ص۳۴۸؛ اصول الإستنباط، ص۳۴۰ ـ ۳۴۱.</ref>.<ref> [[سید محمود هاشمی شاهرودی|هاشمی شاهرودی، سید محمود]]، [[فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت ج۵ (کتاب)|فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت ج۵]]، ص۴۶.</ref>


== منابع ==
== منابع ==
{{منابع}}
{{منابع}}
# [[پرونده:1368945.jpg|22px]] [[سید محمود هاشمی شاهرودی|هاشمی شاهرودی، سید محمود]]، [[فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت (کتاب)|'''فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت''']]
# [[پرونده:IM010571.jpg|22px]] [[سید محمود هاشمی شاهرودی|هاشمی شاهرودی، سید محمود]]، [[فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت ج۵ (کتاب)|'''فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت ج۵''']]
{{پایان منابع}}
{{پایان منابع}}


خط ۲۱: خط ۲۱:
{{پانویس}}
{{پانویس}}


[[رده:صحابه پیامبر]]
[[رده:اصحاب پیامبر]]
[[رده:مدخل]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۵۴

مقدمه

صحابی منسوب به «صحابه» و صحابه برگرفته از «صُحبت» به معنای ملاقات، همنشینی و معاشرت است؛ لکن در اصطلاح، صحابی مسلمانی را گویند که رسول خدا(ص) را دیده باشد. برخی اضافه کرده‏‌اند که از آن حضرت روایت نیز کرده باشد. برخی دیگر افزوده‏‌اند: یا رسول خدا(ص) او را دیده باشد. گفته شده است: صد و چهارده هزار نفر از آن حضرت روایت کرده‏‌اند[۱].

زیارت صحابی:زیارت صحابه برگزیده رسول خدا(ص)، همچون سلمان فارسی، ابوذر، عمار و مقداد مستحب است[۲].

مذهب صحابی: مراد از آن، گفتار یا رفتار صحابه است، بدون آنکه مستند به قول یا عمل پیامبر(ص) باشد. از دیدگاه فقهای شیعه امامی، گفتار یا رفتار صحابه به خودی خود و به صرف صحابی بودن، بدون استناد به گفتار یا رفتار پیامبر(ص) حجت نیست[۳].[۴]

منابع

پانویس

  1. مجمع البحرین، واژه «صحب».
  2. جواهر الکلام، ج۲۰، ص۱۰۳.
  3. منتهی المطلب، ج۸، ص۱۷۹ و ج۹، ص:۲۳۶؛ تمهید القواعد، ص۲۷۸؛ الإنصاف فی مسائل دام فیها الخلاف، ص۱۹۰ و ص۳۴۸؛ اصول الإستنباط، ص۳۴۰ ـ ۳۴۱.
  4. هاشمی شاهرودی، سید محمود، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت ج۵، ص۴۶.