فخ: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
(←مقدمه) |
||
| خط ۱۱: | خط ۱۱: | ||
این منطقه، امروز جزو [[شهر مکه]] شده و خیابان آن محل، [[شارع]] الشهدا و بیمارستان آن محل، مستشفی الشهداء نامیده میشود. این منطقه که [[سرزمین]] شهدای واقعه خونین «فخّ» است یکی از میقاتهاست و به [[میقات]] کودکان و افراد نابالغ معروف است. | این منطقه، امروز جزو [[شهر مکه]] شده و خیابان آن محل، [[شارع]] الشهدا و بیمارستان آن محل، مستشفی الشهداء نامیده میشود. این منطقه که [[سرزمین]] شهدای واقعه خونین «فخّ» است یکی از میقاتهاست و به [[میقات]] کودکان و افراد نابالغ معروف است. | ||
[[جنگ]] فخ چنین بود که [[حسین بن علی]]{{ع}} که از [[ | [[جنگ]] فخ چنین بود که [[حسین بن علی]]{{ع}} که از فرزندان [[امام مجتبی]]{{ع}} است در مدینه بر ضد [[خلیفه]] [[هادی عباسی]] [[قیام]] کرد و عدهای با وی در [[مبارزه]] با خلیفه وقت، [[بیعت]] و به سوی مکه حرکت کردند که در فخ با نیروهای خلیفه، درگیر و به [[شهادت]] رسیدند. [[سرهای شهدا]] را به نزد [[هادی]] فرستادند و اجسادشان سه [[روز]] در بیابان ماند و طعمه درندگان گردید و از این جاست که گفتهاند: پس از [[فاجعه کربلا]]، هولناکتر از حادثه فخ نگردیده است<ref>معجم البلدان، یاقوت حموی، ج۴، ص۲۳۸.</ref>.<ref> [[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|محمدنامه]]، ص ۷۲۶.</ref> | ||
== منابع == | == منابع == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۶ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۴۵
مقدمه
«فخ» از وادیهای بزرگ مکه است بین عمرة التنعیم و مسجد الحرام که «وادی الزاهر» نیز خوانده میشود[۱]. بین این دره تا مکه سه میل راه است[۲]. این موضع محل شهادت حسین بن علی معروف به شهید فخ و یارانش در سال ۱۶۹ هجری است[۳]. فخ را همچنین آبی گفتهاند که پیامبر(ص) آن را به عظیم بن حارث محاربی اقطاع نمود[۴].[۵]
این منطقه، امروز جزو شهر مکه شده و خیابان آن محل، شارع الشهدا و بیمارستان آن محل، مستشفی الشهداء نامیده میشود. این منطقه که سرزمین شهدای واقعه خونین «فخّ» است یکی از میقاتهاست و به میقات کودکان و افراد نابالغ معروف است.
جنگ فخ چنین بود که حسین بن علی(ع) که از فرزندان امام مجتبی(ع) است در مدینه بر ضد خلیفه هادی عباسی قیام کرد و عدهای با وی در مبارزه با خلیفه وقت، بیعت و به سوی مکه حرکت کردند که در فخ با نیروهای خلیفه، درگیر و به شهادت رسیدند. سرهای شهدا را به نزد هادی فرستادند و اجسادشان سه روز در بیابان ماند و طعمه درندگان گردید و از این جاست که گفتهاند: پس از فاجعه کربلا، هولناکتر از حادثه فخ نگردیده است[۶].[۷]
منابع
پانویس
- ↑ یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۴، ص۲۳۷.
- ↑ بکری، معجم ما استعجم، ج۳، ص۱۰۱۴.
- ↑ بلاذری، انساب الاشراف، ج۳، ص۱۳۶؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۸، ص۱۹۲-۲۰۰.
- ↑ یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۴، ص۲۳۸.
- ↑ بلادی، عاتق بن غيث، معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة ص۲۳۴؛ تونهای، مجتبی، محمدنامه، ص ۷۲۶.
- ↑ معجم البلدان، یاقوت حموی، ج۴، ص۲۳۸.
- ↑ تونهای، مجتبی، محمدنامه، ص ۷۲۶.