عطیة بن اسود حنفی: تفاوت میان نسخهها
(صفحهای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = خوارج | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== او از سران خوارج نجدات بود و پس از شکست خوارج نجدات به خوارج ازرقی پیوست، و این هنگامی بود که قطری بن فجائه فرماندهی ازارقه را به عهده داشت و مو...» ایجاد کرد) |
(←مقدمه) |
||
| خط ۷: | خط ۷: | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
او از سران [[خوارج]] [[نجدات]] بود و پس از [[شکست]] خوارج نجدات به [[خوارج ازرقی]] پیوست، و این هنگامی بود که قطری بن فجائه [[فرماندهی]] [[ازارقه]] را به عهده داشت و موضع معتدلی در مقایسه با [[رهبران]] قبلی ازارقه در پیش گرفته بود. با پیوستن عطبه و همراهان او به قطری، نیروی خوارج ازرقی بیشتر شد و به صورت یک خطر جدّی برای [[بصره]] و [[کوفه]] و بعضی از شهرهای [[ایران]] درآمد. | او از سران [[خوارج]] [[نجدات]] بود و پس از [[شکست]] خوارج نجدات به [[خوارج ازرقی]] پیوست، و این هنگامی بود که [[قطری بن فجائه]] [[فرماندهی]] [[ازارقه]] را به عهده داشت و موضع معتدلی در مقایسه با [[رهبران]] قبلی ازارقه در پیش گرفته بود. با پیوستن عطبه و همراهان او به قطری، نیروی خوارج ازرقی بیشتر شد و به صورت یک خطر جدّی برای [[بصره]] و [[کوفه]] و بعضی از شهرهای [[ایران]] درآمد. | ||
پیش از این، [[عطیه]] از طرف فرقۀ نجدات از خوارج به عمان رفته و آنجا را [[تسخیر]] کرده ولی پس از یک ماه توقف آنجا را ترک گفته بود<ref>تاریخ طبری، ج ۳، ص۳۹۸</ref>. به گفتۀ [[حمیری]]: «عطیه بر [[نجده]] و نافع [[انکار]] کرده و خود به سیستان و [[خراسان]] رفت. اصل خوارج این مناطق از عطیه است».<ref>الحور العین، ص۱۷۰</ref>.<ref>[[یعقوب جعفری|جعفری، یعقوب]]، [[خوارج در تاریخ (کتاب)|خوارج در تاریخ]]، ص ۲۲۵.</ref> | پیش از این، [[عطیه]] از طرف فرقۀ نجدات از خوارج به عمان رفته و آنجا را [[تسخیر]] کرده ولی پس از یک ماه توقف آنجا را ترک گفته بود<ref>تاریخ طبری، ج ۳، ص۳۹۸</ref>. به گفتۀ [[حمیری]]: «عطیه بر [[نجده]] و نافع [[انکار]] کرده و خود به سیستان و [[خراسان]] رفت. اصل خوارج این مناطق از عطیه است».<ref>الحور العین، ص۱۷۰</ref>.<ref>[[یعقوب جعفری|جعفری، یعقوب]]، [[خوارج در تاریخ (کتاب)|خوارج در تاریخ]]، ص ۲۲۵.</ref> | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۳ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۲۶
مقدمه
او از سران خوارج نجدات بود و پس از شکست خوارج نجدات به خوارج ازرقی پیوست، و این هنگامی بود که قطری بن فجائه فرماندهی ازارقه را به عهده داشت و موضع معتدلی در مقایسه با رهبران قبلی ازارقه در پیش گرفته بود. با پیوستن عطبه و همراهان او به قطری، نیروی خوارج ازرقی بیشتر شد و به صورت یک خطر جدّی برای بصره و کوفه و بعضی از شهرهای ایران درآمد. پیش از این، عطیه از طرف فرقۀ نجدات از خوارج به عمان رفته و آنجا را تسخیر کرده ولی پس از یک ماه توقف آنجا را ترک گفته بود[۱]. به گفتۀ حمیری: «عطیه بر نجده و نافع انکار کرده و خود به سیستان و خراسان رفت. اصل خوارج این مناطق از عطیه است».[۲].[۳]
منابع
پانویس
- ↑ تاریخ طبری، ج ۳، ص۳۹۸
- ↑ الحور العین، ص۱۷۰
- ↑ جعفری، یعقوب، خوارج در تاریخ، ص ۲۲۵.