عطیة بن اسود حنفی
مقدمه
او از سران خوارج نجدات بود و پس از شکست خوارج نجدات به خوارج ازرقی پیوست، و این هنگامی بود که قطری بن فجائه فرماندهی ازارقه را به عهده داشت و موضع معتدلی در مقایسه با رهبران قبلی ازارقه در پیش گرفته بود. با پیوستن عطبه و همراهان او به قطری، نیروی خوارج ازرقی بیشتر شد و به صورت یک خطر جدّی برای بصره و کوفه و بعضی از شهرهای ایران درآمد. پیش از این، عطیه از طرف فرقۀ نجدات از خوارج به عمان رفته و آنجا را تسخیر کرده ولی پس از یک ماه توقف آنجا را ترک گفته بود[۱]. به گفتۀ حمیری: «عطیه بر نجده و نافع انکار کرده و خود به سیستان و خراسان رفت. اصل خوارج این مناطق از عطیه است».[۲].[۳]
منابع
پانویس
- ↑ تاریخ طبری، ج ۳، ص۳۹۸
- ↑ الحور العین، ص۱۷۰
- ↑ جعفری، یعقوب، خوارج در تاریخ، ص ۲۲۵.