عبدالله بن ابی‌سفیان بن حارث بن عبدالمطلب: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۴ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۲۱: خط ۲۱:
| خواهر =  
| خواهر =  
| برادر =   
| برادر =   
| خویشاوندان =   
| خویشاوندان =  {{فهرست جعبه| [[ربیعة بن حارث بن عبدالمطلب]] (عمو)| [[نوفل بن حارث بن عبدالمطلب]] (عمو)| [[عبدشمس بن حارث بن عبدالمطلب]] (عمو)| [[حارث بن عبدالمطلب]] (جد)| [[غزیة بنت قیس بن طریف]] (جده)}}
| وابستگان =  
| وابستگان =  
| تاریخ تولد =   
| تاریخ تولد =   
خط ۴۸: خط ۴۸:
| آخرین راوی از او =  
| آخرین راوی از او =  
}}
}}
== آشنایی اجمالی ==
== آشنایی اجمالی ==
[[ابوهیاج عبدالله بن ابی سفیان بن حارث بن عبدالمطلب بن هاشم هاشمی قرشی]] از [[اصحاب]] و [[یاران پیامبر]]{{صل}} بوده و از آن حضرت و از پدرش [[ابوسفیان]] [[روایت]] نموده است. [[سماک بن حرب]] از جمله کسانی است که از او روایت کرده است.<ref>الاستیعاب ۳/۹۲۱.</ref> برخی [[ملاقات]] او را با [[پیامبر]]{{صل}} [[نفی]] کرده‌اند.<ref>اسد الغابه ۳/۱۷۵.</ref> او در زمره [[شعرا]] و [[مداحان]] [[اهل بیت]]{{ع}} بود و هنگامی که از [[عیب جویی]] و [[بدگویی]] [[عمرو بن عاص]] به [[بنی هاشم]] [[آگاه]] شد، نزد [[معاویه]] رفت و به [[رفتار]] عمرو [[اعتراض]] کرد. در سفری همراه [[حضرت علی]]{{ع}} وارد [[مدائن]] شد. ابوهیّاج [[پس از شهادت حضرت علی]]{{ع}} با [[امامه دختر ابوالعاص بن ربیع]] که [[همسر]] حضرت بود،[[ازدواج]] کرد.<ref>الاصابه ۴/۸۰.</ref> او دارای اشعاری در [[مدح]] [[امیرمؤمنان]]{{ع}} می‌باشد.<ref> معالم العلماء ۱۵۰.</ref> دیوان شعر اثر اوست.<ref>الذریعه ۹/۶۹۳.</ref> ابوهیّاج در سال ۶۱ هـ در [[واقعه کربلا]] همراه [[امام حسین]]{{ع}} به [[شهادت]] رسید.<ref>الاصابه ۴/۸۰.</ref><ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی (کتاب)|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]] ج۱، ص۴۹۲.</ref>
[[ابوالهیاج عبدالله بن ابی‌سفیان بن حارث بن عبدالمطلب بن هاشم الهاشمی]]، نام مادرش «فقمه» یا «نسمه» دختر همام بن ارقم اسدی، [[صحابی]] و پدرش پسر عمو و [[برادر]] رضاعی [[پیامبر]] {{ع}} بود<ref>الاصابة، ج۷، ص۱۵۱.</ref> و از آن حضرت {{صل}} نقل حدیث کرده است.


==عبدالله بن ابی‌سفیان بن حارث==
ایشان از آن پیامبر اکرم{{صل}} و از پدرش [[ابوسفیان]] [[روایت]] نموده است. [[سماک بن حرب]] از جمله کسانی است که از او روایت کرده است<ref>الاستیعاب ۳/۹۲۱.</ref>. برخی [[ملاقات]] او را با [[پیامبر]]{{صل}} [[نفی]] کرده‌اند<ref>اسد الغابه ۳/۱۷۵.</ref>. او در زمره شعرا و مداحان [[اهل بیت]]{{ع}} بود و هنگامی که از عیب جویی و بدگویی [[عمرو بن عاص]] به [[بنی هاشم]] [[آگاه]] شد، نزد [[معاویه]] رفت و به [[رفتار]] عمرو [[اعتراض]] کرد. در سفری همراه [[حضرت علی]]{{ع}} وارد [[مدائن]] شد. ابوهیّاج پس از [[شهادت]] [[حضرت علی]]{{ع}} با [[امامه دختر ابوالعاص بن ربیع]] که [[همسر]] حضرت بود، [[ازدواج]] کرد<ref>الاصابه ۴/۸۰.</ref>. او دارای اشعاری در [[مدح]] [[امیرمؤمنان]]{{ع}} می‌باشد<ref> معالم العلماء ۱۵۰.</ref>. دیوان شعر اثر اوست<ref>الذریعه ۹/۶۹۳.</ref>. ابوهیّاج در سال ۶۱ هـ در [[واقعه کربلا]] همراه [[امام حسین]]{{ع}} به [[شهادت]] رسید<ref>الاصابه ۴/۸۰.</ref>.
[[ابوالهیاج عبدالله بن ابی‌سفیان بن حارث بن عبدالمطلب بن هاشم الهاشمی]]، نام مادرش «فقمه» یا «نسمه» دختر [[همام بن ارقم اسدی]]، [[صحابی]] و پدرش پسر عمو و [[برادر]] رضاعی [[پیامبر]] {{ع}} بود<ref>الاصابة، ج۷، ص۱۵۱.</ref>؛ و از آن [[حضرت]] {{صل}} [[نقل حدیث]] کرده است.


وی شاعر بوده و اشعاری نیز در [[مدح]] [[امام علی]] {{ع}} سروده است. عبدالله پس از شنیدن [[عیب‌جویی]] و [[طعن]] [[عمروعاص]] بر [[بنی‌هاشم]] وی را مورد [[عتاب]] و [[سرزنش]] قرار داد<ref>الاصابه، ج۴، ص۱۰۱-۱۰۲؛ مجالس المؤمنین، ج۱، ص۲۰۰-۲۰۱؛ رمز المصیبه، ج۲، ص۱۶۱-۱۶۲؛ یاران پایدار، ص۱۰۰.</ref>.
آورده‌اند که وی پس از [[وفات]] [[رسول الله]] {{صل}} به [[امام علی بن ابی‌طالب]] {{ع}} گروید و همراه آن حضرت در [[جنگ‌ها]] شرکت جُست و سپس به [[امام حسین]] {{ع}} پیوست و با آن حضرت {{ع}} در [[روز عاشورا]] در [[کربلا]] به [[شهادت]] رسید<ref>یاران پایدار، ص۲۰۰.</ref>.<ref>جمعی از نویسندگان، [[پژوهشی پیرامون شهدای کربلا (کتاب)|پژوهشی پیرامون شهدای کربلا]]، ص۲۲۸-۲۲۹؛ جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی (کتاب)|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]] ج۱، ص۴۹۲.</ref>
 
آورده‌اند که وی پس از [[وفات]] [[رسول الله]] {{صل}} به [[امام علی بن ابی‌طالب]] {{ع}} گروید و همراه آن حضرت در [[جنگ‌ها]] شرکت جُست و سپس به [[امام حسین]] {{ع}} پیوست و با آن حضرت {{ع}} در [[روز عاشورا]] در [[کربلا]] به [[شهادت]] رسید<ref>یاران پایدار، ص۲۰۰.</ref>.<ref>جمعی از نویسندگان، [[پژوهشی پیرامون شهدای کربلا (کتاب)|پژوهشی پیرامون شهدای کربلا]]، ص:۲۲۸-۲۲۹.</ref>


==جستارهای وابسته==
==جستارهای وابسته==
خط ۶۲: خط ۶۰:
* [[بنی‌هاشم]] (قبیله)
* [[بنی‌هاشم]] (قبیله)
* [[قریش]] (قبیله)
* [[قریش]] (قبیله)
* [[حارث بن عبدالمطلب]] (جد)
* [[ابوسفیان بن حارث بن عبدالمطلب]] (پدر)
* [[غزیة بنت قیس بن طریف]] (جده)
* [[ربیعة بن حارث بن عبدالمطلب]] (عمو)
* [[ربیعة بن حارث بن عبدالمطلب]] (عمو)
* [[نوفل بن حارث بن عبدالمطلب]] (عمو)
* [[نوفل بن حارث بن عبدالمطلب]] (عمو)
* [[عبدشمس بن حارث بن عبدالمطلب]] (عمو)
* [[عبدشمس بن حارث بن عبدالمطلب]] (عمو)
* [[ابوسفیان بن حارث بن عبدالمطلب]] (پدر)
* [[حارث بن عبدالمطلب]] (جد)
*[[ابوسفیان بن حارث بن عبدالمطلب بن هاشم هاشمی قرشی]] (پدر)
* [[غزیة بنت قیس بن طریف]] (جده)
{{پایان مدخل وابسته}}
{{پایان مدخل وابسته}}


== منابع ==
== منابع ==
{{منابع}}
{{منابع}}
# [[پرونده: IM009687.jpg|22px]] جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱ (کتاب)|'''فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱''']]
# [[پرونده: IM009687.jpg|22px]] جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی (کتاب)|'''فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی''']]، ج۱
# [[پرونده:360818579.jpg|22px]] جمعی از نویسندگان، [[پژوهشی پیرامون شهدای کربلا (کتاب)| '''پژوهشی پیرامون شهدای کربلا''']]
# [[پرونده:360818579.jpg|22px]] جمعی از نویسندگان، [[پژوهشی پیرامون شهدای کربلا (کتاب)| '''پژوهشی پیرامون شهدای کربلا''']]
{{پایان منابع}}
{{پایان منابع}}
خط ۸۰: خط ۷۷:
{{پانویس}}
{{پانویس}}


[[رده:اعلام]]
[[رده:اصحاب امام علی]]
[[رده:اصحاب امام علی]]
[[رده:اعلام]]
[[رده:شهدای واقعه کربلا]]
[[رده:اصحاب امام حسین]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۴ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۷:۵۰

عبدالله بن ابی‌سفیان بن حارث بن عبدالمطلب
تصویر قدیمی از مسجد کوفه
نام کاملعبدالله بن ابی‌سفیان بن حارث بن عبدالمطلب
جنسیتمرد
کنیهابو الهیاج
پدرابی‌سفیان بن حارث بن عبدالمطلب
خویشاوندان
از اصحابامام علی

آشنایی اجمالی

ابوالهیاج عبدالله بن ابی‌سفیان بن حارث بن عبدالمطلب بن هاشم الهاشمی، نام مادرش «فقمه» یا «نسمه» دختر همام بن ارقم اسدی، صحابی و پدرش پسر عمو و برادر رضاعی پیامبر (ع) بود[۱] و از آن حضرت (ص) نقل حدیث کرده است.

ایشان از آن پیامبر اکرم(ص) و از پدرش ابوسفیان روایت نموده است. سماک بن حرب از جمله کسانی است که از او روایت کرده است[۲]. برخی ملاقات او را با پیامبر(ص) نفی کرده‌اند[۳]. او در زمره شعرا و مداحان اهل بیت(ع) بود و هنگامی که از عیب جویی و بدگویی عمرو بن عاص به بنی هاشم آگاه شد، نزد معاویه رفت و به رفتار عمرو اعتراض کرد. در سفری همراه حضرت علی(ع) وارد مدائن شد. ابوهیّاج پس از شهادت حضرت علی(ع) با امامه دختر ابوالعاص بن ربیع که همسر حضرت بود، ازدواج کرد[۴]. او دارای اشعاری در مدح امیرمؤمنان(ع) می‌باشد[۵]. دیوان شعر اثر اوست[۶]. ابوهیّاج در سال ۶۱ هـ در واقعه کربلا همراه امام حسین(ع) به شهادت رسید[۷].

آورده‌اند که وی پس از وفات رسول الله (ص) به امام علی بن ابی‌طالب (ع) گروید و همراه آن حضرت در جنگ‌ها شرکت جُست و سپس به امام حسین (ع) پیوست و با آن حضرت (ع) در روز عاشورا در کربلا به شهادت رسید[۸].[۹]

جستارهای وابسته

منابع

  1. جمعی از پژوهشگران، فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی، ج۱
  2. جمعی از نویسندگان، پژوهشی پیرامون شهدای کربلا

پانویس

  1. الاصابة، ج۷، ص۱۵۱.
  2. الاستیعاب ۳/۹۲۱.
  3. اسد الغابه ۳/۱۷۵.
  4. الاصابه ۴/۸۰.
  5. معالم العلماء ۱۵۰.
  6. الذریعه ۹/۶۹۳.
  7. الاصابه ۴/۸۰.
  8. یاران پایدار، ص۲۰۰.
  9. جمعی از نویسندگان، پژوهشی پیرامون شهدای کربلا، ص۲۲۸-۲۲۹؛ جمعی از پژوهشگران، فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱، ص۴۹۲.