شهادت ثالثه: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
جز (جایگزینی متن - ' لیکن ' به ' لکن ') برچسبها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه |
||
| خط ۱۲: | خط ۱۲: | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
*[[شیعه]] را متهم میکنند که با گفتن آن، مرتکب بدعت میشود. | *[[شیعه]] را متهم میکنند که با گفتن آن، مرتکب بدعت میشود. لکن گفتن این شهادت اگر به قصد جزئیّت در اذان و اقامه باشد، حرام و بدعت است، امّا اگر به قصد عدم جزئیت و به قصد تیمّن و تبرّک و اعلان [[ولایت]] [[امام علی|حضرت علی]]{{ع}} باشد هیچ اشکالی ندارد و [[بدعت]] هم نیست و خداوند هم در [[آیه ولایت]] بر [[ولایت]] آن حضرت اشاره دارد. شاید تقیّد [[شیعه]] بر اعلان [[ولایت]] [[امام علی|علی]] بر بالای منبرها و مأذنهها و علنی ساختن این [[شهادت]]، مقابلهای باشد با جریان [[لعن امام علی|سبّ و لعن علی]] بر منابر در دوران امویان. برخی هم قائل به استحباب آنند، همچون [[علامه مجلسی]] که میگوید: بعید نیست شهادت به [[ولایت]] از اجزای مستحب اذان باشد، چون شیخ، علامه، شهید و دیگران گواهی دادهاند که در این مورد روایاتی هست.<ref>بحار الأنوار، ج ۸۱ ص ۱۱۱</ref>آیة اللّه [[سید محسن حکیم]] نیز آن را از شعائر ایمان و رمز تشیّع میشمارد و از این جهت آن را راجح شرعی بلکه واجب میداند، امّا نه به قصد جزئیت در اذان.<ref>مستمسک العروة الوثقی، ج ۵ ص ۵۴۵</ref>علمای دیگر نیز گفتن آن را نیکو شمردهاند.<ref>ر. ک: «شیعهشناسی و پاسخ به شبهات» علی اصغر رضوانی، ج۲ ص ۳۸۷</ref><ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص:۳۴۶.</ref>. | ||
== جستارهای وابسته == | == جستارهای وابسته == | ||
نسخهٔ ۱۵ مهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۹:۰۲
 | این یک مقالهٔ خرد است. میتوانید با گسترش آن به امامتپدیا کمک کنید. |
| شیعه |
|---|
- این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:
- در این باره، تعداد بسیاری از پرسشهای عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل شهادت ثالثه (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.
غیر از شهادتین در اذان و اقامه، گفتن أشهد أنّ علیّا ولیّ اللّه یا حجّة اللّه را "شهادت ثالثه" گویند[۱].
مقدمه
- شیعه را متهم میکنند که با گفتن آن، مرتکب بدعت میشود. لکن گفتن این شهادت اگر به قصد جزئیّت در اذان و اقامه باشد، حرام و بدعت است، امّا اگر به قصد عدم جزئیت و به قصد تیمّن و تبرّک و اعلان ولایت حضرت علی(ع) باشد هیچ اشکالی ندارد و بدعت هم نیست و خداوند هم در آیه ولایت بر ولایت آن حضرت اشاره دارد. شاید تقیّد شیعه بر اعلان ولایت علی بر بالای منبرها و مأذنهها و علنی ساختن این شهادت، مقابلهای باشد با جریان سبّ و لعن علی بر منابر در دوران امویان. برخی هم قائل به استحباب آنند، همچون علامه مجلسی که میگوید: بعید نیست شهادت به ولایت از اجزای مستحب اذان باشد، چون شیخ، علامه، شهید و دیگران گواهی دادهاند که در این مورد روایاتی هست.[۲]آیة اللّه سید محسن حکیم نیز آن را از شعائر ایمان و رمز تشیّع میشمارد و از این جهت آن را راجح شرعی بلکه واجب میداند، امّا نه به قصد جزئیت در اذان.[۳]علمای دیگر نیز گفتن آن را نیکو شمردهاند.[۴][۵].
جستارهای وابسته
منابع
پانویس
با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل میشوید:
- ↑ محدثی، جواد، فرهنگ غدیر، ص:۳۴۶.
- ↑ بحار الأنوار، ج ۸۱ ص ۱۱۱
- ↑ مستمسک العروة الوثقی، ج ۵ ص ۵۴۵
- ↑ ر. ک: «شیعهشناسی و پاسخ به شبهات» علی اصغر رضوانی، ج۲ ص ۳۸۷
- ↑ محدثی، جواد، فرهنگ غدیر، ص:۳۴۶.