ابوعبدالرحمان قرشی: تفاوت میان نسخهها
(صفحهای تازه حاوی «{{امامت}} <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> : <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85...» ایجاد کرد) |
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">\n: +)) |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{امامت}} | {{امامت}} | ||
<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:</div> | |||
<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[ابوعبدالرحمان قرشی در تراجم و رجال]] - [[ابوعبدالرحمان قرشی در تاریخ اسلامی]]</div> | |||
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> | <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> | ||
نسخهٔ ۱۰ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۱:۳۳
مقدمه
صحابه نگاران معتقدند صحابی بودن این شخص ثابت نیست[۱]. وی عموی محمد بن عبدالرحمان بن سائب است و این فرزند برادر گفته است ابن عباس از ابوعبدالرحمان پرسید: محلی که رسول خدا(ص) در مقابل کعبه نماز خواند کجاست؟[۲].
ابن عبدالبر[۳]، ابوعبدالرحمان قرشی را با ابوعبدالرحمان فهری یکی دانسته و شرح حال هر دو را در یک مدخل آورده است. دیگران نیز با وجود تفکیک دو مدخل، گاه یکی بودن آن دو را ترجیح دادهاند. ابن اثیر[۴] از این جمله است. اما ابن حجر[۵] پس از بیان اینکه ابن منده آن دو مدخل را جدا ذکر کرده میگوید: این نظریه بهتر است؛ زیرا بسیاری تصریح دارند عبدالله بن یسار، فقط از ابوعبدالرحمان فهری روایت میکند و ابن عبدالبر هم به این دلیل آن دو را یک نفر به شمار آورده که قبیله فهر، جزئی از قریش است. به نظر میرسد. همان گونه که ابن حجر ترجیح داده - این شخص، فردی دیگر به جز ابوعبدالرحمان فهری است؛ به ویژه که غالب صحابه نگاران، مدخل جداگانهای به او اختصاص داده و در عین حال برخی از آنان به صحابی نبودن وی تصریح کردهاند؛ در حالی که صحابی بودن فهری محل تردید نیست.[۶]
منابع
پانویس
- ↑ ابونعیم، ج۵، ص۲۹۵۷؛ ابن اثیر، ج۶، ص۱۹۶؛ ابن حجر، ج۷، ص۳۱۹.
- ↑ ابونعیم، ج۵، ص۲۹۵۷؛ ابن اثیر، ج۶، ص۱۹۶؛ ابن حجر، ج۷، ص۲۱۹.
- ↑ ابن عبدالبر، ج۴، ص۲۷۰.
- ↑ ابن اثیر، ج۶، ص۱۹۷.
- ↑ ابن حجر، ج۷، ص۲۱۹.
- ↑ صادقی، مصطفی، مقاله «ابوعبدالرحمان قرشی»، دانشنامه سیره نبوی ج۱، ص:۴۲۳-۴۲۴.