وهب بن کریب: تفاوت میان نسخهها
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{پانویس2}} +{{پانویس}})) |
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">\n: +)) |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{امامت}} | {{امامت}} | ||
<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:</div> | |||
<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;"> [[وهب بن کریب در تاریخ اسلامی]] - [[وهب بن کریب در تراجم و رجال]]</div> | |||
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> | <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> | ||
نسخهٔ ۱۱ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۱:۰۶
مقدمه
وهب بن کریب از اشراف قبیله همدان و کنیهاش ابوالقلوص بود. وی در جنگ صفین همراه امیرالمؤمنین(ع) پرچمدار همدانیها بود.
مؤرخان نقل کردهاند: در یکی از روزهای جنگ صفین که جمع زیادی از همدانیها به شهادت رسیدند و در همین نبرد یازده نفر از سران قبیلة همدان نیز یکی پس از دیگری پرچم میمنه (طرف راست) سپاه علی(ع) را برداشتند و جنگیدند تا به شهادت رسیدند، وهب بن کریب پس از شهادت یازده تن از فرماندهان سپاه امام(ع)، همان پرچم را به دوش گرفت و قصد پیش روی داشت که مردی از قوم همدان فریاد زد: ای وهب! برگرد - خدا تو را رحمت کند - زیرا اشراف قومت دور این پرچم کشته شدند، حالا تو و دیگر باقی ماندگان قوم همدان خود را کنار این پرچم به کشتن ندهید. پس از این ندا او و یارانش بازگشتند، در حالی که بین راه میگفتند: ای کاش جمعی از اعراب بودند و ما را سوگند میدادند، با هم به پیش میرفتیم و دیگر باز نمیگشتیم تا کشته شویم و با پیروز گردیم. در حین دعا بودند که به مالک اشتر برخورد کردند که ندا داد: اکنون به سوی من بیایید و من با شما هم سوگند میشویم و پیمان میبندیم که هرگز باز نگردیم تا پیروز شویم و یا کشته گردیم.
وهب و همراهانش با مالک هم عهد شدند که بجنگند تا پیروز شوند و یا کشته گردند لذا از این عهد و پیمان همگی به فرماندهی مالک اشتر در برابر سپاه شام ایستادگی و مقاومت کردند و تا نزدیکی پیروزی در این نبرد پیش رفتند[۱] .[۲]
جستارهای وابسته
منابع
پانویس
با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل میشوید:
- ↑ ر.ک: تاریخ طبری، ج۵، ص۲۱؛ وقعة صفین، ص۲۵۲.
- ↑ ناظمزاده، سید اصغر، اصحاب امام علی، ج۲، ص۱۴۰۰.