تبلیغ در فقه سیاسی

اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث تبلیغ است. "تبلیغ" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:

تبلیغ در قرآن - تبلیغ در حدیث - تبلیغ در فقه سیاسی

در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل تبلیغ (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

مقدمه

• تبلیغ، ابلاغ، بلاغ: رساندن پند و پیام، کامل و بالغ‌ شدن، رسیدن به مقصد. در اصل به معنای وصول به حدّ نهایی و مرتبه آخر .
• ﴿يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ﴾.
• نخستین وظیفه رسولان الهی، رساندن پیام هدایت الهی به مردم است. تبلیغ مرحله نهایی پیام‌رسانی است که به معنای وقوع بلاغ در میان مردم است: ﴿أُبَلِّغُكُمْ رِسَالَاتِ رَبِّي﴾.
• در فرهنگ سیاسی "توضیح، تبیین و ترویج افکار سیاسی، فلسفی، دینی، فرهنگی، اقتصادی و جز اینها، در بین عده‌ای با استفاده از هر وسیله ارتباطی برای تحت تأثیر قراردادن افکار و عقاید آنها را تبلیغ گویند".

منابع

• نظرزاده، عبدالله، فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم

پانویس