سطو: تفاوت میان نسخهها
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] == پانویس == {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})) |
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)) |
||
| خط ۱۱: | خط ۱۱: | ||
این [[آیه شریفه]] حالت [[کفار]] را هنگام شنیدن [[آیات الهی]] بیان میکند که زمان [[تلاوت]] [[آیات قرآنی]] که دلالت آنها نیز واضح است و خطاب به آنهاست، در چهره آنها آثار [[انکار]] را میبینی که از سر [[کینه]] و [[غیظ]] میخواهند به طرف تلاوتکنندگان [[آیات الهی]] حمله و یورش برند<ref>سید محمد حسین طباطبایی، المیزان، ج۱۴، ص۴۰۸.</ref>.<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص: ۳۳۶-۳۳۷.</ref> | این [[آیه شریفه]] حالت [[کفار]] را هنگام شنیدن [[آیات الهی]] بیان میکند که زمان [[تلاوت]] [[آیات قرآنی]] که دلالت آنها نیز واضح است و خطاب به آنهاست، در چهره آنها آثار [[انکار]] را میبینی که از سر [[کینه]] و [[غیظ]] میخواهند به طرف تلاوتکنندگان [[آیات الهی]] حمله و یورش برند<ref>سید محمد حسین طباطبایی، المیزان، ج۱۴، ص۴۰۸.</ref>.<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص: ۳۳۶-۳۳۷.</ref> | ||
==منابع== | == منابع == | ||
{{منابع}} | {{منابع}} | ||
* [[پرونده:1379779.jpg|22px]] [[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|'''فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم''']] | * [[پرونده:1379779.jpg|22px]] [[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|'''فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم''']] | ||
نسخهٔ ۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۲:۴۹
اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:
در این باره، تعداد بسیاری از پرسشهای عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل سطو (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.
مقدمه
دستیابی به قدرت و دست درازی[۱]، حمله بردن[۲]. این کلمه هنگامی که با "عَلی" متعدی شود، بر چیرگی و استعلاء دلالت دارد و هنگامی که با "باء" متعدی شود، معنای حمله کردن و دست درازی به زور و قهر را افاده میکند. اصل آن "سطا" به معنای چیرگی و برتری[۳] یا "سَطْوُ" به معنای دست یافتن بر مردم به قهر و غلبه از بالا[۴].
﴿وَإِذَا تُتْلَى عَلَيْهِمْ آيَاتُنَا بَيِّنَاتٍ تَعْرِفُ فِي وُجُوهِ الَّذِينَ كَفَرُوا الْمُنْكَرَ يَكَادُونَ يَسْطُونَ بِالَّذِينَ يَتْلُونَ عَلَيْهِمْ آيَاتِنَا﴾[۵]
این آیه شریفه حالت کفار را هنگام شنیدن آیات الهی بیان میکند که زمان تلاوت آیات قرآنی که دلالت آنها نیز واضح است و خطاب به آنهاست، در چهره آنها آثار انکار را میبینی که از سر کینه و غیظ میخواهند به طرف تلاوتکنندگان آیات الهی حمله و یورش برند[۶].[۷]
منابع
پانویس
- ↑ حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۴۱۰.
- ↑ بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژهنامه، ص۷۶۲.
- ↑ ابنفارس، معجم مقاییس اللغة، ج۳، ص۷۱.
- ↑ خلیل بن احمد فراهیدی، کتاب العین، ج۷، ص۲۷۷.
- ↑ «و چون آیات روشن ما را بر آنان بخوانند در چهرههای کافران، ناخوشایندی میبینی، نزدیک است به کسانی که آیات ما را بر آنان میخوانند تاخت آورند، بگو: آیا به بدتر از این شما را آگاه سازم؟ (آن) دوزخ است که خداوند کافران را بدان وعده داده است؛ و این پایانه، بد» سوره حج، آیه ۷۲.
- ↑ سید محمد حسین طباطبایی، المیزان، ج۱۴، ص۴۰۸.
- ↑ نظرزاده، عبدالله، فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم، ص: ۳۳۶-۳۳۷.