یادآوری کردن روزهای خدا: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-]'''؛ == جستارهای وابسته == +]'''؛ {{پایان منابع}} == جستارهای وابسته ==))
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{پایان منبع‌شناسی جامع}} {{نبوت شناسی}} == پانویس == {{پانویس}} +{{پایان منبع‌شناسی جامع}} == پانویس == {{پانویس}} {{نبوت شناسی}}))
خط ۵۹: خط ۵۹:
* [[:رده:پایان‌نامه‌شناسی پایان‌نامه‌های نبوت|پایان‌نامه‌شناسی نبوت]].  
* [[:رده:پایان‌نامه‌شناسی پایان‌نامه‌های نبوت|پایان‌نامه‌شناسی نبوت]].  
{{پایان منبع‌شناسی جامع}}
{{پایان منبع‌شناسی جامع}}
{{نبوت شناسی}}


== پانویس ==
== پانویس ==
{{پانویس}}
{{پانویس}}
{{نبوت شناسی}}


[[رده:مدخل]]
[[رده:مدخل]]

نسخهٔ ‏۲۰ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۲:۵۵

این مدخل از زیرشاخه‌های بحث فلسفه بعثت است. "یادآوری کردن روزهای خدا" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:
در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل یادآوری کردن روزهای خدا (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

یادآوری کردن روزهای خدا یکی از اهداف ارسال رسولان الهی و تبلیغ رسالت الهی است.

قرآن

  • ﴿إِوَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَى بِآيَاتِنَا أَنْ أَخْرِجْ قَوْمَكَ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَذَكِّرْهُمْ بِأَيَّامِ اللَّهِ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِّكُلِّ صَبَّارٍ شَكُورٍ[۱]

حدیث

  • امام علی(ع): پیامبر خدا(ص) برای ما خطبه می‌خواند و روزهای خدا را به یاد ما می‌آورد، به گونه‌ای که نشان آن را در چهره او می‌دیدیم که گویا به مردمی هشدار می‌دهد که خطر، فردا دامن‌گیرشان می‌شود. هر گاه به تازگی با جبرئیل دیدار داشت، تا برطرف شدن اثر آن، خنده بر لب نداشت.[۲][۳]

منابع

جستارهای وابسته

پرسش‌های وابسته


منبع‌شناسی جامع نبوت

پانویس

  1. «(یاد کن) آنگاه را که برادرشان نوح بدیشان گفت: آیا پرهیزگاری نمی‌ورزید؟ * من برای شما پیامبری امینم». سوره ابراهیم، آیه ۵.
  2. "الإمام علیّ(ع): کانَ رَسولُ اللّهِ(ص) یَخطُبُنا، فَیُذَکِّرُنا بِأَیّامِ اللّهِ، حَتّی نَعرِفَ ذلِکَ فی وَجهِهِ، وکَأَ نَّهُ نَذیرُ قَومٍ یُصَبِّحُهُمُ الأَمرُ غُدوَةً. وکانَ إذا کانَ حَدیثَ عَهدٍ بِجِبریلَ لَم یَتَبَسَّم ضاحِکا حَتّی یَرتَفِعَ عَنهُ". مسند ابن حنبل: ج ۱، ص ۳۵۴، ح ۱۴۳۷، المعجم الأوسط: ج ۳، ص ۱۰۹، ح ۲۶۳۴، وفیه «رجل یخاف» بدل «نذیر قوم» وکلاهما عن عبد اللّه بن سلمة، مسند أبی یعلی: ج ۱، ص ۳۲۴، ح ۶۷۳، عن الزبیر من دون إسناد إلیه(ع) وفیه «منذر جیش» بدل «نذیر قوم» کنز العمّال: ج ۱۲، ص ۴۲۰، ح ۳۵۴۶۹.
  3. محمدی ری‌شهری، محمد، دانشنامه قرآن و حدیث ج۱۵، ص۱۱۲ و ۱۱۳.