امارة العامه: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
خط ۴: خط ۴:
==مقدمه==
==مقدمه==
امارة العامه، مقامی بود که از سوی [[خلیفه]]، به اشخاص [[تفویض]] می‌گردید و به موجب آن، [[امیر]] یا [[والی]] بر تمامی [[شهروندان]] یک [[شهر]] و یا یک منطقه [[حکم]] می‌راند<ref>ابویعلی، الاحکام السلطانیه، ص۳۹-۳۸؛ ماوردی، الاحکام السلطانیه، ص۳۰؛ تاریخ التمدن الاسلامی، ج۱، ص۱۴۷.</ref>. [[وظایف]] [[امیر]] در [[امارت]] عامّه عبارت بود از<ref>تاریخ التمدن الاسلامی، ج۱، ص۱۴۷؛ ابویعلی، الاحکام السلطانیه، ص۳۴؛ ماوردی، الاحکام السلطانیه، ص۳۰؛ ر.ک: امارة الاستکفاء وامارة الاستیلاء.</ref>:
امارة العامه، مقامی بود که از سوی [[خلیفه]]، به اشخاص [[تفویض]] می‌گردید و به موجب آن، [[امیر]] یا [[والی]] بر تمامی [[شهروندان]] یک [[شهر]] و یا یک منطقه [[حکم]] می‌راند<ref>ابویعلی، الاحکام السلطانیه، ص۳۹-۳۸؛ ماوردی، الاحکام السلطانیه، ص۳۰؛ تاریخ التمدن الاسلامی، ج۱، ص۱۴۷.</ref>. [[وظایف]] [[امیر]] در [[امارت]] عامّه عبارت بود از<ref>تاریخ التمدن الاسلامی، ج۱، ص۱۴۷؛ ابویعلی، الاحکام السلطانیه، ص۳۴؛ ماوردی، الاحکام السلطانیه، ص۳۰؛ ر.ک: امارة الاستکفاء وامارة الاستیلاء.</ref>:
#[[فرماندهی]] نیروهای نظامی و استقرار دادن آنها در سرحدّات، برنامه ریزی در تدارکات و [[پشتیبانی]] [[سپاه اسلام]]، مگر در مواردی که [[خلیفه]]، مستقیماً [[مسئولیت]] آن را بر عهده گرفته باشد؛
# [[فرماندهی]] نیروهای نظامی و استقرار دادن آنها در سرحدّات، برنامه ریزی در تدارکات و [[پشتیبانی]] [[سپاه اسلام]]، مگر در مواردی که [[خلیفه]]، مستقیماً [[مسئولیت]] آن را بر عهده گرفته باشد؛
#ارائه نظر در [[احکام شرعی]]، [[تعیین]] [[قضات]] و [[نصب]] [[کارگزاران]] در محلّ [[مأموریت]]؛
#ارائه نظر در [[احکام شرعی]]، [[تعیین]] [[قضات]] و [[نصب]] [[کارگزاران]] در محلّ [[مأموریت]]؛
#جمع‌آوری [[خراج]] و [[صدقات]] و تقسیم آنها میان مستحقان؛
#جمع‌آوری [[خراج]] و [[صدقات]] و تقسیم آنها میان مستحقان؛
#دقت در [[امور دینی]] و جلوگیری از [[تغییر]] و تبدّل [[احکام شرعی]]؛
#دقت در [[امور دینی]] و جلوگیری از [[تغییر]] و تبدّل [[احکام شرعی]]؛
#اقامه و [[اجرای حدود]] در [[حق الله]] و [[حق الناس]]؛
#اقامه و [[اجرای حدود]] در [[حق الله]] و [[حق الناس]]؛
#[[امامت]] در [[نماز جمعه]] و [[جماعت]]؛
# [[امامت]] در [[نماز جمعه]] و [[جماعت]]؛
#فراهم آوردن امکانات، برای [[مردم]] در جهت انجام [[اعمال]] و [[مناسک]] [[حج]]<ref>[[اباصلت فروتن|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۴۲.</ref>.
#فراهم آوردن امکانات، برای [[مردم]] در جهت انجام [[اعمال]] و [[مناسک]] [[حج]]<ref>[[اباصلت فروتن|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۴۲.</ref>.



نسخهٔ ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۱:۵۷

مقدمه

امارة العامه، مقامی بود که از سوی خلیفه، به اشخاص تفویض می‌گردید و به موجب آن، امیر یا والی بر تمامی شهروندان یک شهر و یا یک منطقه حکم می‌راند[۱]. وظایف امیر در امارت عامّه عبارت بود از[۲]:

  1. فرماندهی نیروهای نظامی و استقرار دادن آنها در سرحدّات، برنامه ریزی در تدارکات و پشتیبانی سپاه اسلام، مگر در مواردی که خلیفه، مستقیماً مسئولیت آن را بر عهده گرفته باشد؛
  2. ارائه نظر در احکام شرعی، تعیین قضات و نصب کارگزاران در محلّ مأموریت؛
  3. جمع‌آوری خراج و صدقات و تقسیم آنها میان مستحقان؛
  4. دقت در امور دینی و جلوگیری از تغییر و تبدّل احکام شرعی؛
  5. اقامه و اجرای حدود در حق الله و حق الناس؛
  6. امامت در نماز جمعه و جماعت؛
  7. فراهم آوردن امکانات، برای مردم در جهت انجام اعمال و مناسک حج[۳].

منابع

پانویس

  1. ابویعلی، الاحکام السلطانیه، ص۳۹-۳۸؛ ماوردی، الاحکام السلطانیه، ص۳۰؛ تاریخ التمدن الاسلامی، ج۱، ص۱۴۷.
  2. تاریخ التمدن الاسلامی، ج۱، ص۱۴۷؛ ابویعلی، الاحکام السلطانیه، ص۳۴؛ ماوردی، الاحکام السلطانیه، ص۳۰؛ ر.ک: امارة الاستکفاء وامارة الاستیلاء.
  3. فروتن، اباصلت، مرادی، علی اصغر، واژه‌نامه فقه سیاسی، ص ۴۲.