زن در علوم قرآنی: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۲: خط ۲:
| موضوع مرتبط = زن
| موضوع مرتبط = زن
| عنوان مدخل  = زن
| عنوان مدخل  = زن
| مداخل مرتبط = [[زن در قرآن]] - [[زن در علوم قرآنی]] -[[زن در معارف دعا و زیارات]] - [[زن در معارف و سیره حسینی]] - [[زن در معارف و سیره سجادی]] - [[زن در معارف مهدویت]] - [[زن در معارف و سیره نبوی]] - [[زن در سیره معصوم]] - [[زن در فقه سیاسی]] - [[زن در تاریخ اسلامی]] - [[زن در عصر جاهلیت]] - [[زن در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]] - [[زن در سبک زندگی اسلامی]]
| مداخل مرتبط = [[زن در قرآن]] - [[زن در علوم قرآنی]] - [[زن در معارف دعا و زیارات]] - [[زن در معارف و سیره حسینی]] - [[زن در معارف و سیره سجادی]] - [[زن در معارف مهدویت]] - [[زن در معارف و سیره نبوی]] - [[زن در سیره معصوم]] - [[زن در فقه سیاسی]] - [[زن در تاریخ اسلامی]] - [[زن در عصر جاهلیت]] - [[زن در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]] - [[زن در سبک زندگی اسلامی]]
| پرسش مرتبط  =  
| پرسش مرتبط  =  
}}
}}
خط ۱۴: خط ۱۴:
# '''زن [[لوط]]:''' از زن لوط هفت بار در قرآن یاد شده است. [[زن]] نوح و زن لوط در قرآن دو زن [[خیانتکار]] معرفی شده‌اند.
# '''زن [[لوط]]:''' از زن لوط هفت بار در قرآن یاد شده است. [[زن]] نوح و زن لوط در قرآن دو زن [[خیانتکار]] معرفی شده‌اند.
# '''زن [[عمران]] (مادر [[مریم]]):''' نام مادر مریم دو بار در قرآن آمده است.
# '''زن [[عمران]] (مادر [[مریم]]):''' نام مادر مریم دو بار در قرآن آمده است.
همچنین [[ساره]] و [[هاجر]] زنان [[حضرت ابراهیم]]، [[آسیه]] زن [[فرعون]]، مادر و [[خواهر حضرت موسی]]، [[دختران حضرت شعیب]]، [[زلیخا]] همسر [[عزیز مصر]]، [[عایشه]] و [[حفصه]] [[همسران]] [[پیامبراسلام]]{{صل}} و [[زینب]] دخترعمه [[پیامبر]]{{صل}}، زنانی هستند که اشارات و تلویحاتی درباره آنها در قرآن وجود دارد.
 
<ref>سیوطی، عبدالرحمان بن ابی بکر، الاتقان فی علوم القرآن، جلد۴، صفحه ۸۱؛ خزائلی، محمد، اعلام القرآن، صفحه (۶۸۱-۶۹۲)و(۵۶۶-۵۷۲)</ref>.<ref>[[فرهنگ‌نامه علوم قرآنی (کتاب)|فرهنگ نامه علوم قرآنی]]، ج۱، ص۸۲۰.</ref>
همچنین [[ساره]] و [[هاجر]] زنان [[حضرت ابراهیم]]، [[آسیه]] زن [[فرعون]]، مادر و خواهر [[حضرت موسی]]، دختران [[حضرت شعیب]]، [[زلیخا]] همسر عزیز مصر، [[عایشه]] و [[حفصه]] [[همسران]] [[پیامبراسلام]]{{صل}} و [[زینب]] دخترعمه [[پیامبر]]{{صل}}، زنانی هستند که اشارات و تلویحاتی درباره آنها در قرآن وجود دارد<ref>سیوطی، عبدالرحمان بن ابی بکر، الاتقان فی علوم القرآن، ج۴، ص۸۱؛ خزائلی، محمد، اعلام القرآن، ص(۶۸۱-۶۹۲)و(۵۶۶-۵۷۲)</ref>.<ref>[[فرهنگ‌نامه علوم قرآنی (کتاب)|فرهنگ نامه علوم قرآنی]]، ج۱، ص۸۲۰.</ref>


== منابع ==
== منابع ==
{{منابع}}
{{منابع}}
# [[پرونده: 9030760879.jpg|22px]] [[فرهنگ‌نامه علوم قرآنی (کتاب)|'''فرهنگ‌نامه علوم قرآنی''']]
# [[پرونده: IM010699.jpg|22px]] [[فرهنگ‌نامه علوم قرآنی (کتاب)|'''فرهنگ‌نامه علوم قرآنی''']]
{{پایان منابع}}
{{پایان منابع}}



نسخهٔ کنونی تا ‏۲۵ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۵۸

مقدمه

از میان زنان، تنها به نام حضرت مریم(س) در قرآن تصریح شده است. این نام ۳۴ بار در قرآن آمده و نیز نام یک سوره از قرآن است. حضرت مریم(س) یکی از زنان پاکدامن و مادر حضرت عیسی(ع) است.

در قرآن کریم به ویژگی‌ها و القاب برخی از زنان دیگر نیز اشاره شده است؛ مانند:

  1. حواء (أم‌البشر): وی همسر آدم ابوالبشر(ع) و مادر همه آدمیان است. نام حواء در قرآن نیامده است؛ اما در برخی آیات قرآن کریم پس از ذکر نام حضرت آدم(ع) از همسر او با عنوان ﴿زَوْجُكَ و... یاد شده و در برخی از آیات دیگر سخن یا دعایی از حضرت آدم و حواء با ضمیر تثنیه آورده شده است.
  2. زن حضرت نوح: از زن نوح فقط یک بار در قرآن ﴿ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا لِلَّذِينَ كَفَرُوا امْرَأَتَ نُوحٍ وَامْرَأَتَ لُوطٍ كَانَتَا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبَادِنَا صَالِحَيْنِ فَخَانَتَاهُمَا فَلَمْ يُغْنِيَا عَنْهُمَا مِنَ اللَّهِ شَيْئًا وَقِيلَ ادْخُلَا النَّارَ مَعَ الدَّاخِلِينَ[۱] یاد شده است.
  3. زن لوط: از زن لوط هفت بار در قرآن یاد شده است. زن نوح و زن لوط در قرآن دو زن خیانتکار معرفی شده‌اند.
  4. زن عمران (مادر مریم): نام مادر مریم دو بار در قرآن آمده است.

همچنین ساره و هاجر زنان حضرت ابراهیم، آسیه زن فرعون، مادر و خواهر حضرت موسی، دختران حضرت شعیب، زلیخا همسر عزیز مصر، عایشه و حفصه همسران پیامبراسلام(ص) و زینب دخترعمه پیامبر(ص)، زنانی هستند که اشارات و تلویحاتی درباره آنها در قرآن وجود دارد[۲].[۳]

منابع

پانویس

  1. «خداوند برای کافران، زن نوح و زن لوط را مثل زد که زیر سرپرستی دو بنده شایسته از بندگان ما بودند و به آن دو، خیانت ورزیدند اما آن دو (پیامبر) در برابر (عذاب) خداوند برای آنان سودی نداشتند و (به آنان) گفته شد که با (دیگر) واردشوندگان به آتش (دوزخ) درآیید» سوره تحریم، آیه ۱۰.
  2. سیوطی، عبدالرحمان بن ابی بکر، الاتقان فی علوم القرآن، ج۴، ص۸۱؛ خزائلی، محمد، اعلام القرآن، ص(۶۸۱-۶۹۲)و(۵۶۶-۵۷۲)
  3. فرهنگ نامه علوم قرآنی، ج۱، ص۸۲۰.