زن در سبک زندگی اسلامی

مقدمه

نگاه اسلام به «زن» با نگاه دیگر آیین‌ها و فرهنگ‌ها متفاوت است. اسلام زن را بنده خدا و درخور هرگونه احترام و عنایت می‌داند و جلوی تجاوز به حقوق او را از هر جهت گرفته است. خداوند که خالق زن و مرد است، همان نگاه کریمانه‌ای را که به نوع انسان دارد به زن هم دارد. زن هم مانند مرد می‌‌تواند بنده مقرب درگاه خداوند باشد. اسلام در همه حال مردان را هشدار می‌دهد که از آزار زن خودداری کنند، اگر خواستند زنی را رها کنند، حق ندارند مالی را که مهر او کرده‌اند، از او پس بگیرند و به وسیله تهمت زدن یا اجبار، اموال را از دستش خارج کنند[۱].

توصیه‌ها درباره مراعات حال زنان بسیار است که به ذکر موارد زیر اکتفا می‌کنیم:

احترام

روابط زوجین در طول زندگی خانوادگی باید در نهایت احترام به یکدیگر باشد؛ چراکه آنان، امانت‌دار، رازدار، لباس و آبروی یکدیگرند. رعایت احترام به زن باید به خاطر شخصیتش باشد، نه به خاطر جنسیت او.

محبت و مودت

به همسرتان ابراز محبّت کنید تا اشتیاق و اطمینانش به زندگی افزون گردد. رسول خدا(ص) فرمود: «اگر مردی به خانمش بگوید دوستت دارم، آثار این ابراز محبت از قلب زن محو نمی‌گردد»[۲].

بیان خوش

اگر همسران به خوشی و مهربانی با هم معاشرت کنند و به زبان ملایم با هم سخن بگویند، زمینه برای آرامش و اعتماد متقابل در فضایی صمیمانه فراهم می‌شود.

یادآوری یک نکته مهم در همین جا لازم است و آن یاوه‌گویی‌های رسانه‌های شیطانی غرب درباره تحقیر زنان در فرهنگ ایرانی و اسلامی است. در عصر اخیر کدام ملت بیش از تمام ملت‌های جهان به رشد و تعالی زنانشان اهتمام ورزیده‌اند؟ در کدام نقطه از جهان می‌‌توان فهیم‌تر و پاکدامن‌تر از زنان ایرانی یافت؟ کدام پیشوای بشر به اندازه پیامبر اسلام(ص) به رعایت حال زنان سفارش کرده است؟ نامسلمانان می‌خواهند که زنان ما نیز مانند زنان آنان، مدام ملعبهدست مردان ناپاک و هوس‌باز باشند و چون آنگونه نیستند بی‌امان، دین و فرهنگ و ادب و اخلاق و اندیشه‌ها و آرمان‌ها و نوامیس ما را آماج حملات ناجوانمردانه رسانه‌ای قرار داده‌اند و ما را متحجر می‌خوانند. اینان از همان قماش مردمانی هستند که چون خود دلمرده‌اند، خدا را مرده می‌‌پندارند و زیربنای فکر و باور و زندگی خود را بر این اساس پایه‌گذاری کرده‌اند و خیال می‌‌کنند که در سراسر گیتی فقط همانان می‌فهمند و بس و هرکس که به‌سان آنان نیندیشد، محکوم به فناست. همانان که خود را متکبرانه آخرین تمدن تاریخ بشر می‌‌بینند[۳].

منابع

پانویس

  1. ﴿وَإِنْ أَرَدْتُمُ اسْتِبْدَالَ زَوْجٍ مَكَانَ زَوْجٍ وَآتَيْتُمْ إِحْدَاهُنَّ قِنْطَارًا فَلَا تَأْخُذُوا مِنْهُ شَيْئًا أَتَأْخُذُونَهُ بُهْتَانًا وَإِثْمًا مُبِينًا «و اگر بر آن بودید که همسری جایگزین همسری (که دارید) کنید، و به یکی از ایشان دارایی فراوانی داده بوده‌اید، چیزی از آن را باز مگیرید، آیا با دروغ بافتن و گناهی آشکار آن را باز می‌ستانید!» سوره نساء، آیه ۲۰.
  2. میزان الحکمه، ج۲، ص۱۱۸۵.
  3. دشتی نیشابوری، محمد، سبک زندگی، ص ۲۸۲.