ادهان: تفاوت میان نسخهها
(صفحهای تازه حاوی «{{ویرایش غیرنهایی}} {{علم معصوم}} <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> : <div style="background-color: rgb(252, 25...» ایجاد کرد) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۲۱ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۵ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{ | {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = [[ادهان در فقه سیاسی]]| پرسش مرتبط = }} | ||
==مقدمه== | == مقدمه == | ||
'''ادهان:''' [[نرمش]] نشان دادن و سازش کردن<ref>خلیل بن احمد فراهیدی، کتاب العین، ج۴، ص۲۷.</ref>، آسانگیری، سازگاری کردن<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژهنامه، ص۷۰۳.</ref>، مدارا کردن<ref>احمد بن یوسف سمین حلبی، عمدة الحفاظ، ج۲، ص۲۶.</ref>. اصل آن "دُهن" به معنای [[نرمی]]، [[آسانی]]، کمی <ref>ابنفارس، معجم مقاییس اللغة، ج۲، ص۳۰۸.</ref>. | |||
{{متن قرآن|وَدُّوا لَوْ تُدْهِنُ فَيُدْهِنُونَ}}<ref>«دوست دارند نرمی پیشه کنی تا نرمی پیش گیرند» سوره قلم، آیه ۹.</ref>. | |||
این [[آیه شریفه]] [[تمایل]] [[مشرکان]] به دست برداشتن [[پیامبر]] {{صل}} از [[دعوت الهی]] و [[نفی]] [[شرک]] و [[بتپرستی]] و [[نرمش]] نشان دادن در مقابل آنان را به اطلاع [[رسول اکرم]] {{صل}} میرساند که این [[مسامحه]] و [[مصالحه]]، به پذیرشِ طرفین نسبت به [[معتقدات]] طرف مقابل میانجامد، بدون اینکه کسی از [[اعتقادات]] خود دست بردارد<ref>سید محمد حسین طباطبایی، المیزان، ج۱۹، ص۳۷۱.</ref>. | |||
{{ | |||
{{ | |||
این آرزوی [[کفار]] و [[مشرکان]] برای [[سازش]] با [[پیامبر]] {{صل}} حیلهای بیش نبود؛ امّا تحقق آن محال بود؛ زیرا [[اسلام]] برای زدودن [[اعتقادات]]، عادات، [[رسوم]] و [[فرهنگ جاهلی]] نازل شده و در [[تعارض]] با آنها بوده است. [[خداوند متعال]] نیز در [[آیه]] {{متن قرآن|فَلَا تُطِعِ الْمُكَذِّبِينَ}}<ref>«پس، از دروغانگاران پیروی مکن!» سوره قلم، آیه ۸.</ref> این پیشنهاد و [[آرزو]] را ردّ میکند. | |||
[[ | به نظر میرسد، ادهان نزدیکترین مفهوم [[قرآنی]] به اصطلاح "رواداری، [[تساهل و تسامح]]" است که امروزه لیبرالیزم [[غرب]] مروج آن میباشد. رواداری و [[تساهل]] در [[فرهنگ]] [[سیاسی]] به معنای "رواداشتن وجود آرا و [[عقاید]] مختلف [[سیاسی]]، [[عقیدتی]]، [[اجتماعی]] و هنری در درون یک [[نظم]] [[سیاسی]] و [[اجتماعی]]" آمده است<ref>علیاکبر آقابخشی و مینو افشاریراد، فرهنگ علوم سیاسی، ص۴۲۹.</ref><ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص:۶۰-۶۱.</ref>. | ||
[[رده: | |||
== منابع == | |||
{{منابع}} | |||
#[[پرونده:1379779.jpg|22px]] [[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|'''فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم''']] | |||
{{پایان منابع}} | |||
== پانویس == | |||
{{پانویس}} | |||
[[رده:ادهان]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱۳ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۵۶
مقدمه
ادهان: نرمش نشان دادن و سازش کردن[۱]، آسانگیری، سازگاری کردن[۲]، مدارا کردن[۳]. اصل آن "دُهن" به معنای نرمی، آسانی، کمی [۴].
﴿وَدُّوا لَوْ تُدْهِنُ فَيُدْهِنُونَ﴾[۵].
این آیه شریفه تمایل مشرکان به دست برداشتن پیامبر (ص) از دعوت الهی و نفی شرک و بتپرستی و نرمش نشان دادن در مقابل آنان را به اطلاع رسول اکرم (ص) میرساند که این مسامحه و مصالحه، به پذیرشِ طرفین نسبت به معتقدات طرف مقابل میانجامد، بدون اینکه کسی از اعتقادات خود دست بردارد[۶].
این آرزوی کفار و مشرکان برای سازش با پیامبر (ص) حیلهای بیش نبود؛ امّا تحقق آن محال بود؛ زیرا اسلام برای زدودن اعتقادات، عادات، رسوم و فرهنگ جاهلی نازل شده و در تعارض با آنها بوده است. خداوند متعال نیز در آیه ﴿فَلَا تُطِعِ الْمُكَذِّبِينَ﴾[۷] این پیشنهاد و آرزو را ردّ میکند.
به نظر میرسد، ادهان نزدیکترین مفهوم قرآنی به اصطلاح "رواداری، تساهل و تسامح" است که امروزه لیبرالیزم غرب مروج آن میباشد. رواداری و تساهل در فرهنگ سیاسی به معنای "رواداشتن وجود آرا و عقاید مختلف سیاسی، عقیدتی، اجتماعی و هنری در درون یک نظم سیاسی و اجتماعی" آمده است[۸][۹].
منابع
پانویس
- ↑ خلیل بن احمد فراهیدی، کتاب العین، ج۴، ص۲۷.
- ↑ بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژهنامه، ص۷۰۳.
- ↑ احمد بن یوسف سمین حلبی، عمدة الحفاظ، ج۲، ص۲۶.
- ↑ ابنفارس، معجم مقاییس اللغة، ج۲، ص۳۰۸.
- ↑ «دوست دارند نرمی پیشه کنی تا نرمی پیش گیرند» سوره قلم، آیه ۹.
- ↑ سید محمد حسین طباطبایی، المیزان، ج۱۹، ص۳۷۱.
- ↑ «پس، از دروغانگاران پیروی مکن!» سوره قلم، آیه ۸.
- ↑ علیاکبر آقابخشی و مینو افشاریراد، فرهنگ علوم سیاسی، ص۴۲۹.
- ↑ نظرزاده، عبدالله، فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم، ص:۶۰-۶۱.