اخلاق تلفیقی: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
(صفحه‌ای تازه حاوی «{{ویرایش غیرنهایی}} {{امامت}}» ایجاد کرد)
 
 
(۲۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۶ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{ویرایش غیرنهایی}}
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = دانش اخلاق| عنوان مدخل  = اخلاق تلفیقی| مداخل مرتبط = [[اخلاق تلفیقی در اخلاق اسلامی]]| پرسش مرتبط  = }}
{{امامت}}
 
== مقدمه ==
* چهارمین رویکرد به مقوله [[اخلاق]]، رویکرد مزجی یا تلفیقی است. در این رویکرد از آموزه‌های هر وسیله‌ای که در تنبه، [[آگاهی]] و حرکت [[انسان]] مؤثر باشد، بهره‌برداری می‌شود. بهره‌وری [[دینی]]، به کارگرفتن [[استدلال عقلی]] و [[فلسفی]] و پیشنهاد، [[اخلاق]] [[سلوک]]، هم عارفانه شکل، [[فلسفی]] عناصری دارد است و هم که شکل با هم [[دینی]] روش. در مزجی [[علم اخلاق]] را پدید آورده‌اند. در این روش نقطه [[اعتدال]] و این [[مکتب]]، [[انسان]] به طبع خود دارای [[فضیلت]] است، ولی برای رسیدن به حد وسط که [[شکوفایی]] [[فضیلت]] است، باید به [[توفیق]] الاهی چشم داشته در باشد کتاب؛ ‌هایی بنابراین که بر به [[اطاعت]] این شیوه [[اوامر]] نگاشته الاهی شده و اجتناب از [[معاصی]]، تأکید فراوان می‌شود. به همین [[دلیل]] است، با دو بخش جدید مواجه می‌شویم.
# بخش عبادت‌ها برای تنظیم رابطه [[انسان]] با [[خدا]] در [[رفتار]]؛
# بخش عادات، برای تنظیم رابطه [[رفتاری]] با غیر [[خدا]]؛
* از کتاب‌هایی که به این شیوه نگاشته شده، می‌توان، [[احیاء]] [[علوم]] الدین و کیمیای [[سعادت]] تألیف [[امام]] [[ابوحامد غزالی]]، را نام برد که اولین آن دو [[شهرت]] جهانی دارد و دومین، خلاصه‌ای است از آن، که به [[نثر]] دلکش برای [[فارسی]] [[تدارک]] دیده شده است.
* پس از آن دو کتاب دیگر [[محجة البیضاء]] فی [[تهذیب]] الاحیاء و الحقایق تألیف [[محمد بن مرتضی]] مشهور به [[فیض کاشانی]] که اولی را برای پاک‌سازی [[احیاء]] العلوم غزالی از آنچه خود بر آن [[عیب]] می‌گرفت، نگاشته است.
* اوج کمال این روش را میتوان در [[کتاب]] [[ارزشمند]] جامع السعادات تألیف یافت.
* در این اثر، [[محقق نراقی]] با اسلوبی [[بدیع]]، میان [[عقل]] و [[نقل]] و نظر و عمل، [[الفت]] برقرار کرده و کوشیده است تا با رعایت جانب [[اعتدال]]، از [[فلسفه]]، [[عرفان]] و [[شریعت]] در تبیین [[اخلاق]] [[اسلامی]] بهره گیرد. در این راستا، او گوی [[سبقت]] را از دیگران ربوده و مرد حله جدیدی در [[علم اخلاق]] [[اسلامی]] و هریک پدید از آورده است. [[محقق نراقی]] در آغاز درباره [[نفس انسان]] و قوا و [[غرایز]] او سخن می‌گوید و هر یک از [[فضیلت‌های اخلاقی]] را به یکی از قوای نفس نسبت می‌دهد و هریک از [[رذیلت‌های اخلاقی]] را به غریزهای مربوط می‌کند؛ آنگاه به شناساندن هریک از [[فضیلت‌ها]] و [[رذیلت‌های اخلاقی]] می‌پردازد و با استفاده از [[آیات]] و [[روایات]] و [[تعالیم]] [[اخلاقی]] [[اسلام]]، آنها را تبیین و راههای کسب هر [[فضیلت]] و درمان هر [[رذیلت]] را به شیوه‌ای حکیمانه و به سبکی صناعی بیان می‌کند و در مطاوی مباحث به مناسبت [[موعظه]] و [[نصیحت]] می‌کند<ref>ر. ک: کتاب نقد، ش۳۰، ص۱۵۵-۱۷۰.</ref><ref>[[مجتبی تهرانی|تهرانی، مجتبی]]، [[اخلاق الاهی ج۱ (کتاب)|اخلاق الاهی، ج۱]]، ص۶۵-۶۶.</ref>.
 
== جستارهای وابسته ==
{{مدخل وابسته}}
=== عمومی ===
* [[مکارم اخلاق]]
* [[اخلاق اکتسابی]]
* [[اخلاق افلاطونی]]
* [[اخلاق پسندیده]]
* [[اخلاق جنسی]]
* [[اخلاق حدیثی]]
* [[اخلاق فلسفی]]
* [[اخلاق عرفانی]]
* [[اخلاق طبیعی]]
* [[اخلاق عالی انسانی]]
* [[اخلاق متعادل]]
* [[اخلاق مسیحی]]
* [[اخلاق منفعت‌جویی]]
* [[اخلاق منهای دین]]
 
=== وابسته [[دانش اخلاق]] ===
* [[اخلاق نظری]]
* [[اخلاق عملی]]
* [[آداب]]
* [[حکمت عملی]]
* [[ضمانت اجرایی اخلاقی]]
* [[قلمرو اخلاق]]
* [[نظام اخلاقی]]
* [[هدف اخلاق]]
* [[مکتب اخلاقی]]
 
=== وابسته [[فلسفه اخلاق]] ===
* [[اخلاق توصیفی]]
* [[فرااخلاق]]
* [[اخلاق هنجاری]]
** [[اخلاق بندگی]]
** [[اخلاق فردی]]
** [[اخلاق اجتماعی]]
** [[اخلاق محیط زیست]]
** [[اخلاق عمل]]
** [[اخلاق منش]]
** [[اخلاق کاربردی]]
** [[نظریه اخلاقی]]
* [[مبادی علم اخلاق]]
* [[مبانی اخلاق]]
* [[فلسفه اخلاق اسلامی]]
* [[فلسفه علم اخلاق]]
* [[رویکردهای اخلاقی]]
{{پایان مدخل وابسته}}
 
== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:1100246.jpg|22px]] [[مجتبی تهرانی|تهرانی، مجتبی]]، [[اخلاق الاهی ج۱ (کتاب)|'''اخلاق الاهی ج۱''']]
{{پایان منابع}}
 
== پانویس ==
{{پانویس}}
 
[[رده:اخلاق]]
[[رده:دانش اخلاق]]
{{علم اخلاق}}
{{مفاهیم اخلاقی}}

نسخهٔ کنونی تا ‏۱ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۵۰

مقدمه

  1. بخش عبادت‌ها برای تنظیم رابطه انسان با خدا در رفتار؛
  2. بخش عادات، برای تنظیم رابطه رفتاری با غیر خدا؛

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. ر. ک: کتاب نقد، ش۳۰، ص۱۵۵-۱۷۰.
  2. تهرانی، مجتبی، اخلاق الاهی، ج۱، ص۶۵-۶۶.