بندگی خدا در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-\n{{امامت}} +{{امامت}}))
 
(۱۱ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{امامت}}
{{مدخل مرتبط
<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[بندگی خدا]]''' است. "'''[[بندگی خدا]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
| موضوع مرتبط = بندگی خدا
<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[بندگی خدا در قرآن]] - [[بندگی خدا در حدیث]] - [[بندگی خدا در نهج البلاغه]] - [[بندگی خدا در معارف دعا و زیارات]] - [[بندگی خدا در کلام اسلامی]] - [[بندگی خدا در اخلاق اسلامی]] - [[بندگی خدا در سیره پیامبر خاتم]] - [[بندگی خدا در فقه سیاسی]]</div>
| عنوان مدخل  = بندگی خدا
<div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[بندگی خدا (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
| مداخل مرتبط = [[عبودیت در لغت]] - [[بندگی خدا در قرآن]] - [[بندگی خدا در نهج البلاغه]] - [[بندگی خدا در فقه سیاسی]] - [[بندگی خدا در معارف دعا و زیارات]] - [[بندگی خدا در معارف و سیره سجادی]] - [[بندگی خدا در معارف و سیره علوی]] - [[بندگی خدا در جامعه‌شناسی اسلامی]]
| پرسش مرتبط  =  
}}


==مقدمه==
== مقدمه ==
[[بنده]]، مملوک<ref>ابن‌فارس، معجم مقاییس اللغة، ج۴، ص۲۰۵.</ref>، برده. در مقابل حُرّ و [[آزاد]]<ref>ابن‌منظور، لسان العرب، ج۳، ص۲۷۰.</ref>.
[[بنده]]، مملوک<ref>ابن‌فارس، معجم مقاییس اللغة، ج۴، ص۲۰۵.</ref>، برده. در مقابل حُرّ و [[آزاد]]<ref>ابن‌منظور، لسان العرب، ج۳، ص۲۷۰.</ref>.


{{متن قرآن|ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا عَبْدًا مَمْلُوكًا لَا يَقْدِرُ عَلَى شَيْءٍ}}<ref>«خداوند بنده‌ای زرخرید را مثل می‌زند که توان هیچ کاری ندارد» سوره نحل، آیه ۷۵.</ref>.
{{متن قرآن|ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا عَبْدًا مَمْلُوكًا لَا يَقْدِرُ عَلَى شَيْءٍ}}<ref>«خداوند بنده‌ای زرخرید را مثل می‌زند که توان هیچ کاری ندارد» سوره نحل، آیه ۷۵.</ref>.


[[عبد]] و بندۀ [[انسان]] از نظر ریشه لغوی با [[عبد الله]] و بنده [[خدا]] متفاوت است. در [[زبان عربی]] از عبد به معنای "برده و مملوک" هیچ فعلی مشتق نمی‌شود؛ ولی از [[عبد خدا]] به عنوان مصدر فعل "عَبَد، یعُبدُ" و سایر صیغه‌های فعلی مشتق شده‌اند<ref>خلیل بن احمد فراهیدی، کتاب العین، ج۲، ص۴۸.</ref>. عبد، مملوک و رقبه طبقه بزرگی از [[جامعه]] آن روز را تشکیل می‌دادند که به [[دلیل]] جنگ‌های بسیار آن دوره به [[اسارت]] درآمده، به عنوان برده، تملک و [[خرید و فروش]] می‌شدند.<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص: ۴۰۷-۴۰۸.</ref>
[[عبد]] و بندۀ [[انسان]] از نظر ریشه لغوی با [[عبد الله]] و بنده [[خدا]] متفاوت است. در [[زبان عربی]] از عبد به معنای "برده و مملوک" هیچ فعلی مشتق نمی‌شود؛ ولی از [[عبد خدا]] به عنوان مصدر فعل "عَبَد، یعُبدُ" و سایر صیغه‌های فعلی مشتق شده‌اند<ref>خلیل بن احمد فراهیدی، کتاب العین، ج۲، ص۴۸.</ref>. عبد، مملوک و رقبه طبقه بزرگی از [[جامعه]] آن روز را تشکیل می‌دادند که به [[دلیل]] جنگ‌های بسیار آن دوره به [[اسارت]] درآمده، به عنوان برده، تملک و [[خرید و فروش]] می‌شدند<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص۴۰۷-۴۰۸.</ref>.


==منابع==
== منابع ==
* [[پرونده:1379779.jpg|22px]] [[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|'''فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم''']]
{{منابع}}
# [[پرونده:1379779.jpg|22px]] [[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|'''فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم''']]
{{پایان منابع}}


==پانویس==
== پانویس ==
{{{پانویس}}
{{پانویس}}


 
[[رده:مدخل]]
[[رده: مدخل]]
[[رده:عبادت]]
[[رده:بندگی خدا]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۵ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۳۶

مقدمه

بنده، مملوک[۱]، برده. در مقابل حُرّ و آزاد[۲].

﴿ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا عَبْدًا مَمْلُوكًا لَا يَقْدِرُ عَلَى شَيْءٍ[۳].

عبد و بندۀ انسان از نظر ریشه لغوی با عبد الله و بنده خدا متفاوت است. در زبان عربی از عبد به معنای "برده و مملوک" هیچ فعلی مشتق نمی‌شود؛ ولی از عبد خدا به عنوان مصدر فعل "عَبَد، یعُبدُ" و سایر صیغه‌های فعلی مشتق شده‌اند[۴]. عبد، مملوک و رقبه طبقه بزرگی از جامعه آن روز را تشکیل می‌دادند که به دلیل جنگ‌های بسیار آن دوره به اسارت درآمده، به عنوان برده، تملک و خرید و فروش می‌شدند[۵].

منابع

پانویس

  1. ابن‌فارس، معجم مقاییس اللغة، ج۴، ص۲۰۵.
  2. ابن‌منظور، لسان العرب، ج۳، ص۲۷۰.
  3. «خداوند بنده‌ای زرخرید را مثل می‌زند که توان هیچ کاری ندارد» سوره نحل، آیه ۷۵.
  4. خلیل بن احمد فراهیدی، کتاب العین، ج۲، ص۴۸.
  5. نظرزاده، عبدالله، فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم، ص۴۰۷-۴۰۸.