قاعدین در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخهها
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-\n\n\n +\n\n)) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۱۰ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۴ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{ | {{مدخل مرتبط | ||
| موضوع مرتبط = قاعدین | |||
| عنوان مدخل = قاعدین | |||
| مداخل مرتبط = [[قاعدین در لغت]] - [[قاعدین در تاریخ اسلامی]] - [[قاعدین در فقه سیاسی]] | |||
| پرسش مرتبط = | |||
}} | |||
==مقدمه== | == مقدمه == | ||
[[قاعدین]]، نام گروهی از [[مسلمانان]]، که اغلب آنها با [[امام علی]]{{ع}} [[بیعت]] کرده بودند، اما از [[همراهی]] با آن [[حضرت]]، در [[جنگ]] با [[پیمانشکنان]] و [[ستمکاران]] ([[قاسطین]] و [[ناکثین]])، خودداری ورزیدند<ref>انساب الاشراف، ج۲، ص۲۰۷.</ref>. [[قاعدین]]، وضعیت به وجود آمده را "[[فتنه]]" دانسته و [[معتقد]] بودند هنگام [[فتنه]]، بایستی به کنار بود به اصطلاح، "عبداله مقتول" بودن بهتر از "[[عبدالله]] [[قاتل]]" بودن است<ref>مروج الذهب، ج۳، ص۱۵؛ طبقات ابن سعد، ج۴، ص۱۷۲؛ مسائل الامامة، ص۱۶.</ref>. [[قاعدین]] دارای دو نام جدا از هم و دو [[گرایش]] متفاوت به شرح زیر بودند: | [[قاعدین]]، نام گروهی از [[مسلمانان]]، که اغلب آنها با [[امام علی]] {{ع}} [[بیعت]] کرده بودند، اما از [[همراهی]] با آن [[حضرت]]، در [[جنگ]] با [[پیمانشکنان]] و [[ستمکاران]] ([[قاسطین]] و [[ناکثین]])، خودداری ورزیدند<ref>انساب الاشراف، ج۲، ص۲۰۷.</ref>. [[قاعدین]]، وضعیت به وجود آمده را "[[فتنه]]" دانسته و [[معتقد]] بودند هنگام [[فتنه]]، بایستی به کنار بود به اصطلاح، "عبداله مقتول" بودن بهتر از "[[عبدالله]] [[قاتل]]" بودن است<ref>مروج الذهب، ج۳، ص۱۵؛ طبقات ابن سعد، ج۴، ص۱۷۲؛ مسائل الامامة، ص۱۶.</ref>. [[قاعدین]] دارای دو نام جدا از هم و دو [[گرایش]] متفاوت به شرح زیر بودند: | ||
'''حُلیسیه''': گروهی از [[قاعدین]] که میگفتند در زمان [[فتنه]]، پلاس [[خانه]] خود باشید؛ آنها هر دو گروه (گروه [[پیروان]] [[علی]]{{ع}} و [[مخالفان]] آن [[حضرت]]) را [[گمراه]] و [[اهل]] [[دوزخ]] دانسته و [[قعود]] در [[جنگ]] را عین [[دین]] و دخول در آن را [[فتنه]] میدیدند. | '''حُلیسیه''': گروهی از [[قاعدین]] که میگفتند در زمان [[فتنه]]، پلاس [[خانه]] خود باشید؛ آنها هر دو گروه (گروه [[پیروان]] [[علی]] {{ع}} و [[مخالفان]] آن [[حضرت]]) را [[گمراه]] و [[اهل]] [[دوزخ]] دانسته و [[قعود]] در [[جنگ]] را عین [[دین]] و دخول در آن را [[فتنه]] میدیدند. | ||
[[عبدالله بن عمر]]، [[محمد بن مسلمه]] و [[سعد بن ابی وقاص]] از این شمارند<ref>تاریخ طبری، ج۵، ص۵۷-۵۸؛ مسائل الامامة، ص۱۶-۱۷؛ الزینه، ص۲۷۳؛ البیان والتبیین، ج۳، ص۱۳۰؛ وقعة صفین، ص۷۳ و ۷۱.</ref>. | [[عبدالله بن عمر]]، [[محمد بن مسلمه]] و [[سعد بن ابی وقاص]] از این شمارند<ref>تاریخ طبری، ج۵، ص۵۷-۵۸؛ مسائل الامامة، ص۱۶-۱۷؛ الزینه، ص۲۷۳؛ البیان والتبیین، ج۳، ص۱۳۰؛ وقعة صفین، ص۷۳ و ۷۱.</ref>. | ||
'''[[معتزله]]''': گروهی دیگر از [[اهل]] [[قعود]] که [[معتقد]] بودند بیتردید، یکی از این دو گروه درگیر [[جنگ]]، بر [[حق]] و دیگری بر [[باطل]] است؛ | '''[[معتزله]]''': گروهی دیگر از [[اهل]] [[قعود]] که [[معتقد]] بودند بیتردید، یکی از این دو گروه درگیر [[جنگ]]، بر [[حق]] و دیگری بر [[باطل]] است؛ لکن بر آنان روشن نبود که کدام یک بر [[حق]] است. [[ابوموسی اشعری]]، [[ابوسعید خدری]] و [[ابومسعود انصاری]] از سران این گروهند<ref>تاریخ طبری، ج۵، ص۵۷-۵۸؛ طبقات ابن سعد، ج۴، ص۱۷۲؛ مختصر تاریخ دمشق، ج۱۳، ص۱۷۷.</ref>.<ref>[[اباصلت فروتن|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی|مرادی، علی اصغر]]، [[واژهنامه فقه سیاسی (کتاب)|واژهنامه فقه سیاسی]]، ص ۱۴۸.</ref> | ||
==منابع== | == منابع == | ||
{{منابع}} | |||
# [[پرونده:11677.jpg|22px]] [[اباصلت فروتن|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی|مرادی، علی اصغر]]، [[واژهنامه فقه سیاسی (کتاب)|'''واژهنامه فقه سیاسی''']] | |||
{{پایان منابع}} | |||
== پانویس == | |||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
[[رده: | [[رده:مفاهیم]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۲۳
این مدخل زیرشاخهٔ بحث قاعدین است. قاعدین از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: قاعدین در لغت - قاعدین در تاریخ اسلامی - قاعدین در فقه سیاسی - پرسش مرتبط نداردمقدمه
قاعدین، نام گروهی از مسلمانان، که اغلب آنها با امام علی (ع) بیعت کرده بودند، اما از همراهی با آن حضرت، در جنگ با پیمانشکنان و ستمکاران (قاسطین و ناکثین)، خودداری ورزیدند[۱]. قاعدین، وضعیت به وجود آمده را "فتنه" دانسته و معتقد بودند هنگام فتنه، بایستی به کنار بود به اصطلاح، "عبداله مقتول" بودن بهتر از "عبدالله قاتل" بودن است[۲]. قاعدین دارای دو نام جدا از هم و دو گرایش متفاوت به شرح زیر بودند:
حُلیسیه: گروهی از قاعدین که میگفتند در زمان فتنه، پلاس خانه خود باشید؛ آنها هر دو گروه (گروه پیروان علی (ع) و مخالفان آن حضرت) را گمراه و اهل دوزخ دانسته و قعود در جنگ را عین دین و دخول در آن را فتنه میدیدند. عبدالله بن عمر، محمد بن مسلمه و سعد بن ابی وقاص از این شمارند[۳].
معتزله: گروهی دیگر از اهل قعود که معتقد بودند بیتردید، یکی از این دو گروه درگیر جنگ، بر حق و دیگری بر باطل است؛ لکن بر آنان روشن نبود که کدام یک بر حق است. ابوموسی اشعری، ابوسعید خدری و ابومسعود انصاری از سران این گروهند[۴].[۵]
منابع
پانویس
- ↑ انساب الاشراف، ج۲، ص۲۰۷.
- ↑ مروج الذهب، ج۳، ص۱۵؛ طبقات ابن سعد، ج۴، ص۱۷۲؛ مسائل الامامة، ص۱۶.
- ↑ تاریخ طبری، ج۵، ص۵۷-۵۸؛ مسائل الامامة، ص۱۶-۱۷؛ الزینه، ص۲۷۳؛ البیان والتبیین، ج۳، ص۱۳۰؛ وقعة صفین، ص۷۳ و ۷۱.
- ↑ تاریخ طبری، ج۵، ص۵۷-۵۸؛ طبقات ابن سعد، ج۴، ص۱۷۲؛ مختصر تاریخ دمشق، ج۱۳، ص۱۷۷.
- ↑ فروتن، اباصلت، مرادی، علی اصغر، واژهنامه فقه سیاسی، ص ۱۴۸.