سوره مرسلات در علوم قرآنی: تفاوت میان نسخهها
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] ==پانویس== {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})) |
(←مقدمه) |
||
| (۶ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{ | {{مدخل مرتبط | ||
| موضوع مرتبط = سوره مرسلات | |||
| عنوان مدخل = سوره مرسلات | |||
| مداخل مرتبط = [[سوره مرسلات در علوم قرآنی]] | |||
| پرسش مرتبط = | |||
}} | |||
==مقدمه== | == مقدمه == | ||
«مرسلات» جمع «مرسل» به معنای فرستادهشدگان است. منظور از مرسلات که [[خداوند]] در نخستین [[آیه]] این [[سوره]] به آنها قسم یاد کرده، یا [[فرشتگان]] | «مرسلات» جمع «مرسل» به معنای فرستادهشدگان است. منظور از مرسلات که [[خداوند]] در نخستین [[آیه]] این [[سوره]] به آنها قسم یاد کرده، یا [[فرشتگان]] ابلاغ وحی [[الهی]] به [[پیامبران]] است یا تندبادهایی که فرستاده میشود. چون این سوره با کلمه {{متن قرآن|وَالْمُرْسَلَاتِ}} آغاز شده، [[سوره]] «مرسلات» نام گرفته است. | ||
این سوره {{متن قرآن|يَوْمُ الْفَصْلِ}} که همان [[روز قیامت]] است را خاطر نشان ساخته، خبر از وقوع آن را تاکید میکند، و این تاکید خود را با [[تهدید]] شدیدی به منکرین آن و [[انذار]] و [[تبشیر]] به دیگران توأم نموده، جانب تهدید را بیش از سایر مطالب تاکید میکند، برای این که ده مرتبه میفرماید: {{متن قرآن|وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ}}<ref>«در آن روز، وای بر دروغانگاران!» سوره طور، آیه ۱۱.</ref>. این سوره به [[شهادت]] [[سیاق]] آیاتش در [[مکه]] نازل شده است. | این سوره {{متن قرآن|يَوْمُ الْفَصْلِ}} که همان [[روز قیامت]] است را خاطر نشان ساخته، خبر از وقوع آن را تاکید میکند، و این تاکید خود را با [[تهدید]] شدیدی به منکرین آن و [[انذار]] و [[تبشیر]] به دیگران توأم نموده، جانب تهدید را بیش از سایر مطالب تاکید میکند، برای این که ده مرتبه میفرماید: {{متن قرآن|وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ}}<ref>«در آن روز، وای بر دروغانگاران!» سوره طور، آیه ۱۱.</ref>. این سوره به [[شهادت]] [[سیاق]] آیاتش در [[مکه]] نازل شده است. | ||
'''ویژگیهای [[سوره مرسلات]]:''' | '''ویژگیهای [[سوره مرسلات]]:''' | ||
#در [[سال دوم بعثت]] در مکه در غاری در «[[منا]]» نازل شد؛ بنابراین مکّی است؛ بهجز آیه ۴۸ که [[مدنی]] است. | # در [[سال دوم بعثت]] در مکه در غاری در «[[منا]]» نازل شد؛ بنابراین مکّی است؛ بهجز آیه ۴۸ که [[مدنی]] است. | ||
#پنجاه آیه، ۱۸۱ کلمه و ۸۱۶ یا ۸۴۱ حرف دارد. | # پنجاه آیه، ۱۸۱ کلمه و ۸۱۶ یا ۸۴۱ حرف دارد. | ||
#در ترتیب [[نزول]]، سی و سومین و در [[کتاب خدا]] هفتاد و هفتمین سوره است. | # در ترتیب [[نزول]]، سی و سومین و در [[کتاب خدا]] هفتاد و هفتمین سوره است. | ||
#پس از سوره هُمَزه و پیش از [[سوره ق]] نازل شد. | # پس از سوره هُمَزه و پیش از [[سوره ق]] نازل شد. | ||
#از نظر کمّیت، از سورههای مفصّل و از نوع طوال آن و شامل بخشی از یک [[حزب]] [[قرآن]] است. | # از نظر کمّیت، از سورههای مفصّل و از نوع طوال آن و شامل بخشی از یک [[حزب]] [[قرآن]] است. | ||
#دوازدهمین سورهای است که با [[سوگند]] آغاز میشود. | # دوازدهمین سورهای است که با [[سوگند]] آغاز میشود. | ||
#نسخی در آن نیست. | # نسخی در آن نیست. | ||
'''مهمترین مطالب سوره:''' | '''مهمترین مطالب سوره:''' | ||
#سوگند به پدیدههای مادی و [[معنوی]] [[جهان آفرینش]]؛ | # سوگند به پدیدههای مادی و [[معنوی]] [[جهان آفرینش]]؛ | ||
#تأکید بر وقوع [[قیامت]] و بیان نشانههای آن؛ | # تأکید بر وقوع [[قیامت]] و بیان نشانههای آن؛ | ||
#[[هلاکت]] و [[بدبختی]] [[مجرمان]] و [[گناهکاران]] به عنوان سنتی الهی؛ | # [[هلاکت]] و [[بدبختی]] [[مجرمان]] و [[گناهکاران]] به عنوان سنتی الهی؛ | ||
#اشاره به [[خلقت]] اولیه [[انسان]]؛ | # اشاره به [[خلقت]] اولیه [[انسان]]؛ | ||
#ترسیم [[سرنوشت]] مجرمان و [[پرهیزکاران]]<ref>طباطبایی، محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، جلد۲۰، صفحه ۱۴۴؛ زرکشی، محمد بن بهادر، البرهان فی علوم القرآن(باحاشیه)، جلد۱، صفحه ۱۹۳؛ فیروز آبادی، محمد بن یعقوب، بصائرذوی التمییزفی لطائف الکتاب العزیز، صفحه ۴۹۵؛ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، جلد۲۵، صفحه ۳۹۱؛ جمعی از محققان، علوم القرآن عندالمفسرین، جلد۱، صفحه ۳۱۵؛ رامیار، محمود، تاریخ قرآن، صفحه ۵۸۹.</ref>.<ref>[[فرهنگنامه علوم قرآنی (کتاب)|فرهنگ نامه علوم قرآنی]]، ج۱، ص۳۰۶۹.</ref> | # ترسیم [[سرنوشت]] مجرمان و [[پرهیزکاران]]<ref>طباطبایی، محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، جلد۲۰، صفحه ۱۴۴؛ زرکشی، محمد بن بهادر، البرهان فی علوم القرآن(باحاشیه)، جلد۱، صفحه ۱۹۳؛ فیروز آبادی، محمد بن یعقوب، بصائرذوی التمییزفی لطائف الکتاب العزیز، صفحه ۴۹۵؛ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، جلد۲۵، صفحه ۳۹۱؛ جمعی از محققان، علوم القرآن عندالمفسرین، جلد۱، صفحه ۳۱۵؛ رامیار، محمود، تاریخ قرآن، صفحه ۵۸۹.</ref>.<ref>[[فرهنگنامه علوم قرآنی (کتاب)|فرهنگ نامه علوم قرآنی]]، ج۱، ص۳۰۶۹.</ref> | ||
==منابع== | == منابع == | ||
{{منابع}} | {{منابع}} | ||
# [[پرونده: 9030760879.jpg|22px]] [[فرهنگنامه علوم قرآنی (کتاب)|'''فرهنگنامه علوم قرآنی''']] | # [[پرونده: 9030760879.jpg|22px]] [[فرهنگنامه علوم قرآنی (کتاب)|'''فرهنگنامه علوم قرآنی''']] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۶ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۳۶
این مدخل زیرشاخهٔ بحث سوره مرسلات است. سوره مرسلات از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: سوره مرسلات در علوم قرآنی - پرسش مرتبط نداردمقدمه
«مرسلات» جمع «مرسل» به معنای فرستادهشدگان است. منظور از مرسلات که خداوند در نخستین آیه این سوره به آنها قسم یاد کرده، یا فرشتگان ابلاغ وحی الهی به پیامبران است یا تندبادهایی که فرستاده میشود. چون این سوره با کلمه ﴿وَالْمُرْسَلَاتِ﴾ آغاز شده، سوره «مرسلات» نام گرفته است.
این سوره ﴿يَوْمُ الْفَصْلِ﴾ که همان روز قیامت است را خاطر نشان ساخته، خبر از وقوع آن را تاکید میکند، و این تاکید خود را با تهدید شدیدی به منکرین آن و انذار و تبشیر به دیگران توأم نموده، جانب تهدید را بیش از سایر مطالب تاکید میکند، برای این که ده مرتبه میفرماید: ﴿وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ﴾[۱]. این سوره به شهادت سیاق آیاتش در مکه نازل شده است.
ویژگیهای سوره مرسلات:
- در سال دوم بعثت در مکه در غاری در «منا» نازل شد؛ بنابراین مکّی است؛ بهجز آیه ۴۸ که مدنی است.
- پنجاه آیه، ۱۸۱ کلمه و ۸۱۶ یا ۸۴۱ حرف دارد.
- در ترتیب نزول، سی و سومین و در کتاب خدا هفتاد و هفتمین سوره است.
- پس از سوره هُمَزه و پیش از سوره ق نازل شد.
- از نظر کمّیت، از سورههای مفصّل و از نوع طوال آن و شامل بخشی از یک حزب قرآن است.
- دوازدهمین سورهای است که با سوگند آغاز میشود.
- نسخی در آن نیست.
مهمترین مطالب سوره:
- سوگند به پدیدههای مادی و معنوی جهان آفرینش؛
- تأکید بر وقوع قیامت و بیان نشانههای آن؛
- هلاکت و بدبختی مجرمان و گناهکاران به عنوان سنتی الهی؛
- اشاره به خلقت اولیه انسان؛
- ترسیم سرنوشت مجرمان و پرهیزکاران[۲].[۳]
منابع
پانویس
- ↑ «در آن روز، وای بر دروغانگاران!» سوره طور، آیه ۱۱.
- ↑ طباطبایی، محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، جلد۲۰، صفحه ۱۴۴؛ زرکشی، محمد بن بهادر، البرهان فی علوم القرآن(باحاشیه)، جلد۱، صفحه ۱۹۳؛ فیروز آبادی، محمد بن یعقوب، بصائرذوی التمییزفی لطائف الکتاب العزیز، صفحه ۴۹۵؛ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، جلد۲۵، صفحه ۳۹۱؛ جمعی از محققان، علوم القرآن عندالمفسرین، جلد۱، صفحه ۳۱۵؛ رامیار، محمود، تاریخ قرآن، صفحه ۵۸۹.
- ↑ فرهنگ نامه علوم قرآنی، ج۱، ص۳۰۶۹.