مروانیان: تفاوت میان نسخه‌ها

جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==))
 
(۱۱ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۵ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{امامت}}
{{مدخل مرتبط
<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[مخالفان امام حسین]]''' است. "'''[[مروانیان]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
| موضوع مرتبط = بنی امیه
<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[مروانیان در حدیث]] - [[مروانیان در معارف و سیره حسینی]] - [[مروانیان در تاریخ اسلامی]]</div>
| عنوان مدخل =
| مداخل مرتبط =
| پرسش مرتبط  =  
}}


==مقدمه==
== مقدمه ==
دودمان [[مروان بن حکم]] که از تیره [[بنی امیه]] بودند و از سال ۶۴ [[هجری]] روی کار آمدند. آغاز [[سلطه]] این [[خاندان]] با به [[خلافت]] رسیدن [[مروان]] بود. [[مروان]] از خشن‌ترین و عنودترین [[دشمنان]] [[اهل بیت]] و [[امام حسین]]{{عم}} بود و نزد [[پیامبر]] و [[مردم]] [[ملعون]] و مطرود و [[تبعید]] شده بود. پس از او [[عبد الملک مروان]]، [[ولید بن عبد الملک]]، [[سلیمان بن عبد الملک]]، [[عمر بن عبد العزیز]]، [[یزید بن عبد ال ملک]]، [[هشام بن عبد الملک]]، [[ولید بن یزید]]، [[یزید بن ولید]]، [[مروان بن محمد]]، به ترتیب نزدیک به هفتاد سال [[حکومت]] کردند<ref>حوادث خلفای آل مروان را در مروج الذهب، ج ۳،ص ۹۱ به بعد، مطالعه کنید</ref> و دوران حکومتشان از سختترین دوران‌های [[شیعه]] بود. [[بنی‌مروان]] جنایت‌کارترین افراد را در [[شهرها]] به [[ولایت]] می‌گماشتند که [[حجاج]] یکی از آنان بود. در [[زیارت عاشورا]] آل مروان نیز همچون [[آل زیاد]] و [[آل ابی سفیان]] و [[بنی امیه]] مورد [[لعن]] قرار گرفت‌اند<ref>ر. ک. [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص۳۴.</ref>
دودمان [[مروان بن حکم]] که از تیره [[بنی امیه]] بودند و از سال ۶۴ هجری روی کار آمدند. آغاز [[سلطه]] این [[خاندان]] با به [[خلافت]] رسیدن [[مروان]] بود. [[مروان]] از خشن‌ترین و عنودترین [[دشمنان]] [[اهل بیت]] و [[امام حسین]] {{عم}} بود و نزد [[پیامبر]] و [[مردم]] [[ملعون]] و مطرود و [[تبعید]] شده بود. پس از او [[عبد الملک مروان]]، [[ولید بن عبدالملک]]، [[سلیمان بن عبد الملک]]، [[عمر بن عبد العزیز]]، [[یزید بن عبد الملک]]، [[هشام بن عبدالملک]]، [[ولید بن یزید]]، [[یزید بن ولید]]، [[مروان بن محمد]]، به ترتیب نزدیک به هفتاد سال [[حکومت]] کردند<ref>حوادث خلفای آل مروان را در مروج الذهب، ج ۳،ص ۹۱ به بعد، مطالعه کنید.</ref> و دوران حکومتشان از سختترین دوران‌های [[شیعه]] بود. [[بنی‌مروان]] جنایت‌کارترین افراد را در [[شهرها]] به [[ولایت]] می‌گماشتند که [[حجاج]] یکی از آنان بود. در [[زیارت عاشورا]] آل مروان نیز همچون [[آل زیاد]] و [[آل ابی سفیان]] و [[بنی امیه]] مورد [[لعن]] قرار گرفت‌اند<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص۳۴.</ref>.


== جستارهای وابسته ==
== جستارهای وابسته ==
{{مدخل‌های وابسته}}
{{مدخل وابسته}}
* [[مروان بن حکم]]
* [[مروان بن حکم]]
{{پایان مدخل‌های وابسته}}
{{پایان مدخل‌ وابسته}}


== منابع ==
== منابع ==
{{منابع}}
{{منابع}}
#[[پرونده:13681024.jpg|22px]] [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|'''فرهنگ عاشورا''']]
# [[پرونده:13681024.jpg|22px]] [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|'''فرهنگ عاشورا''']]
{{پایان منابع}}
{{پایان منابع}}


خط ۲۱: خط ۲۴:
{{مخالفان امام حسین}}
{{مخالفان امام حسین}}


[[رده:مروانیان]]
[[رده:بنی‌امیه]]
[[رده:مدخل]]
[[رده:بنی امیه]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۹ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۱۲

مقدمه

دودمان مروان بن حکم که از تیره بنی امیه بودند و از سال ۶۴ هجری روی کار آمدند. آغاز سلطه این خاندان با به خلافت رسیدن مروان بود. مروان از خشن‌ترین و عنودترین دشمنان اهل بیت و امام حسین (ع) بود و نزد پیامبر و مردم ملعون و مطرود و تبعید شده بود. پس از او عبد الملک مروان، ولید بن عبدالملک، سلیمان بن عبد الملک، عمر بن عبد العزیز، یزید بن عبد الملک، هشام بن عبدالملک، ولید بن یزید، یزید بن ولید، مروان بن محمد، به ترتیب نزدیک به هفتاد سال حکومت کردند[۱] و دوران حکومتشان از سختترین دوران‌های شیعه بود. بنی‌مروان جنایت‌کارترین افراد را در شهرها به ولایت می‌گماشتند که حجاج یکی از آنان بود. در زیارت عاشورا آل مروان نیز همچون آل زیاد و آل ابی سفیان و بنی امیه مورد لعن قرار گرفت‌اند[۲].

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. حوادث خلفای آل مروان را در مروج الذهب، ج ۳،ص ۹۱ به بعد، مطالعه کنید.
  2. محدثی، جواد، فرهنگ عاشورا، ص۳۴.