سمرة بن جندب فزاری: تفاوت میان نسخه‌ها

== مقدمه ==

سمره همراه [[پیامبر]] {{صل}} در [[جنگ احد]] شرکت کرد. او بعدها به بصره آمد و در آنجا دارای [[املاک]] زیادی شد. سپس به [[کوفه]] رفت و در محله [[بنی اسد]] که در حومه [[شهر]] بود، خانه‌های کلنگی را خرید و بازسازی کرد و در آن ساکن شد. او از پیامبر {{صل}} [[احادیث]] بسیاری [[نقل]] کرده است که البته به واسطه [[شخصیت]] نامتعادل، [[جنایتکار]] و منفی او، چندان به آنها توجه نمی‌شود؛ هر چند آن [[روایات]]، از نظر معنا مهم و [[ارزشمند]] هستند<ref>الطبقات الکبری، ابن سعد (ترجمه: مهدوی دامغانی)، ج۷، ص۴۷.</ref>. همچنین دو [[خانه]] در بصره داشت؛ که یکی در بازار و دیگری در محله کلا واقع بود. بین سمره و [[منذر بن زبیر]] [[اختلاف]] [[مالی]] به وجود آمده بود که نزد [[معاویه]] رفتند و [[خیانت]] سمره آشکار شد و او صد هزار [[دینار]] به منذر [[جریمه]] پرداخت <ref>أنساب الأشراف، بلاذری، ج۱۳، ص۱۸۵.</ref>.

سمره می‌گوید: "در [[زمان]] [[رسول خدا]] {{صل}} پسر بچه بودم و هر آنچه را از پیامبر {{صل}} می‌شنیدم، [[حفظ]] می‌کردم و پیامبر {{صل}} هم مرا از این کار منع نمی‌کرد، مگر این که [[اولویت]] را در اینگونه امور به کسانی می‌داد که از من مسن‌تر بودند. من در نمازی که [[پیامبر]] {{صل}} بر زنی که هنگام زایمان، مرده بود، می‌خواند، حاضر بودم و پیامبر {{صل}} در حالی که در وسط جنازه [[ایستاده]] بود، [[نماز]] میت را می‌خواند<ref>الاستیعاب، ابن عبد البر، ج۲، ص۶۵۵.</ref>.

== سمره و شرکت در [[جنگ احد]] ==

== حجامت پیامبر {{صل}} ==

== گستاخی سمره در برابر پیامبر {{صل}} ==

== سمره و [[خورشید گرفتگی]] در [[زمان]] پیامبر {{صل}} ==

== [[سمره]] و [[فرمانداری]] [[بصره]] ==

== سمره و [[خواندن نماز]] بر سجاح ==

== نقش سمره در جعل حدیث ==

[[روایت]] شده است که [[معاویه]] صدهزار درهم به سمرة بن جندب داد تا روایت کند [[آیه]]: {{متن قرآن|وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُعْجِبُكَ قَوْلُهُ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَيُشْهِدُ اللَّهَ عَلَى مَا فِي قَلْبِهِ وَهُوَ أَلَدُّ الْخِصَامِ * وَإِذَا تَوَلَّى سَعَى فِي الْأَرْضِ لِيُفْسِدَ فِيهَا وَيُهْلِكَ الْحَرْثَ وَالنَّسْلَ وَاللَّهُ لَا يُحِبُّ الْفَسَادَ}}<ref>«و از مردم کسی است که گفتارش درباره زندگی این جهان تو را به شگفتی وا می‌دارد و خداوند را بر آنچه در دل دارد گواه می‌گیرد و همو کینه‌توزترین دشمنان است * و چون به سرپرستی در کاری دسترسی یابد می‌کوشد که در زمین تبهکاری ورزد و کشت و پشت را نابود کند و خداوند تباهی را دوست نمی‌دارد» سوره بقره، آیه ۲۰۴-۲۵.</ref> در [[حق علی]] {{ع}} و آیه: {{متن قرآن|وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ}}<ref>«و از مردم کسی است که در به دست آوردن خشنودی خداوند از جان می‌گذرد و خداوند به بندگان مهربان است» سوره بقره، آیه ۲۰۷.</ref> در [[حق]] [[ابن ملجم]] نازل شده است، لیک [[سمره]] نپذیرفت. معاویه دویست هزار درهم داد، باز هم نپذیرفت، لیک هنگامی که معاویه چهارصد هزار درهم به سمره پیشنهاد کرد، او پذیرفت و همانی را که معاویه می‌خواست، روایت کرد»<ref>ابن ابی الحدید معتزلی، عبدالحمید، شرح نهج البلاغه، ج۴، ص۷۳.</ref>.<ref>[[محمد مهدی آصفی|آصفی، محمد مهدی]]، [[بر آستان عاشورا ج۱ (کتاب)|بر آستان عاشورا]]، ج۱، ص ۱۰۵.</ref>

== [[سمرة بن جندب فزاری در حدیث|سمره و نقل روایت از پیامبر]] {{صل}} ==

== سرانجام [[سمره]] ==