بندگی خدا در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
{{مدخل مرتبط
{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = بندگی خدا
| موضوع مرتبط = بندگی خدا
| عنوان مدخل  = [[بندگی خدا]]
| عنوان مدخل  = بندگی خدا
| مداخل مرتبط = [[بندگی خدا در قرآن]] - [[بندگی خدا در حدیث]] - [[بندگی خدا در نهج البلاغه]] - [[بندگی خدا در معارف دعا و زیارات]] - [[بندگی خدا در کلام اسلامی]] - [[بندگی خدا در اخلاق اسلامی]] - [[بندگی خدا در سیره پیامبر خاتم]] - [[بندگی خدا در فقه سیاسی]]
| مداخل مرتبط = [[عبودیت در لغت]] - [[بندگی خدا در قرآن]] - [[بندگی خدا در نهج البلاغه]] - [[بندگی خدا در فقه سیاسی]] - [[بندگی خدا در معارف دعا و زیارات]] - [[بندگی خدا در معارف و سیره سجادی]] - [[بندگی خدا در معارف و سیره علوی]] - [[بندگی خدا در جامعه‌شناسی اسلامی]]
| پرسش مرتبط  = بندگی خدا (پرسش)
| پرسش مرتبط  =  
}}
}}



نسخهٔ ‏۵ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۲۹

مقدمه

بنده، مملوک[۱]، برده. در مقابل حُرّ و آزاد[۲].

﴿ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا عَبْدًا مَمْلُوكًا لَا يَقْدِرُ عَلَى شَيْءٍ[۳].

عبد و بندۀ انسان از نظر ریشه لغوی با عبد الله و بنده خدا متفاوت است. در زبان عربی از عبد به معنای "برده و مملوک" هیچ فعلی مشتق نمی‌شود؛ ولی از عبد خدا به عنوان مصدر فعل "عَبَد، یعُبدُ" و سایر صیغه‌های فعلی مشتق شده‌اند[۴]. عبد، مملوک و رقبه طبقه بزرگی از جامعه آن روز را تشکیل می‌دادند که به دلیل جنگ‌های بسیار آن دوره به اسارت درآمده، به عنوان برده، تملک و خرید و فروش می‌شدند.[۵]

منابع

پانویس

  1. ابن‌فارس، معجم مقاییس اللغة، ج۴، ص۲۰۵.
  2. ابن‌منظور، لسان العرب، ج۳، ص۲۷۰.
  3. «خداوند بنده‌ای زرخرید را مثل می‌زند که توان هیچ کاری ندارد» سوره نحل، آیه ۷۵.
  4. خلیل بن احمد فراهیدی، کتاب العین، ج۲، ص۴۸.
  5. نظرزاده، عبدالله، فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم، ص: ۴۰۷-۴۰۸.