بحث:صراط مستقیم: تفاوت میان نسخهها
(صفحهای تازه حاوی «== نهی از گرایش به چپ و راست == چپ و راست در مقابل راه راست و صراط مستقیم، گرایش به چپ و راست است که انسان را از مقصد دور میکند. صراط مستقیم، راه علی{{ع}} و اهل بیت و تمسّک به قرآن و عترت است. امام باقر{{ع}} فرمود: به شرق و غرب بروید، ه...» ایجاد کرد) برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
||
| خط ۳: | خط ۳: | ||
[[امام باقر]]{{ع}} فرمود: به شرق و غرب بروید، هرگز [[دانش]] صحیحی نمییابید مگر آنکه از سوی ما اهل بیت برآمده باشد.<ref>کافی، ج ۱، ص۳۹۹.</ref> در [[روایات]]، از [[عدول]] به چپ و راست نکوهش شده است و [[امیر المؤمنین]]{{ع}}، چپ و راست و [[یمین]] و [[یسار]] را [[گمراهی]] دانسته و راه وسط و مستقیم را جادۀ اصلی میشمارد که هم ضامن بقای [[قرآن]] و [[آثار نبوت]] است، هم اجرای [[سنت نبوی]] و هم فرجام آن عافیت است: {{متن حدیث| اَلْيَمِينُ وَ اَلشِّمَالُ مَضَلَّةٌ وَ اَلطَّرِيقُ اَلْوُسْطَى هِيَ اَلْجَادَّةُ}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۶.</ref> نیز راه چپ و راست را مسیر گمراهی میداند: {{متن حدیث|وَ أَخَذُوا يَمِيناً وَ شِمَالاً ظَعْناً فِي مَسَالِكِ اَلْغَيِّ}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۵۰.</ref> و از هرنوع چپروی و راستروی در مقابل راه میانه و [[معتدل]] نکوهش میکند و توصیه میفرماید که راهشان را مذمّت کنید و از [[هلاکت]] و [[تباهی]] برحذرشان بدارید: {{متن حدیث| وَ مَنْ أَخَذَ يَمِيناً وَ شِمَالاً ذَمُّوا إِلَيْهِ اَلطَّرِيقَ وَ حَذَّرُوهُ مِنَ اَلْهَلَكَةِ}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۲۲۲.</ref> [[امام باقر]]{{ع}} در [[مجلسی]] که کسی از [[حسن بصری]] نکتهای نقل کرد، فرمود: حسن بصری چپ برود یا راست برود، به [[خدا]] قسم [[علم]] و [[دانش]] جز نزد ما یافت نشود.<ref>کافی، ج ۱، ص۵۱.</ref> [[پیامبر خدا]] در [[غدیر خم]]، میخواست [[راه راست]] و روشن را به [[امت]] نشان دهد، تا با [[امامت]] [[ولیّ خدا]]، به بیراهۀ چپ و راست [[منحرف]] نشوند<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۱۹۵.</ref>. | [[امام باقر]]{{ع}} فرمود: به شرق و غرب بروید، هرگز [[دانش]] صحیحی نمییابید مگر آنکه از سوی ما اهل بیت برآمده باشد.<ref>کافی، ج ۱، ص۳۹۹.</ref> در [[روایات]]، از [[عدول]] به چپ و راست نکوهش شده است و [[امیر المؤمنین]]{{ع}}، چپ و راست و [[یمین]] و [[یسار]] را [[گمراهی]] دانسته و راه وسط و مستقیم را جادۀ اصلی میشمارد که هم ضامن بقای [[قرآن]] و [[آثار نبوت]] است، هم اجرای [[سنت نبوی]] و هم فرجام آن عافیت است: {{متن حدیث| اَلْيَمِينُ وَ اَلشِّمَالُ مَضَلَّةٌ وَ اَلطَّرِيقُ اَلْوُسْطَى هِيَ اَلْجَادَّةُ}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۶.</ref> نیز راه چپ و راست را مسیر گمراهی میداند: {{متن حدیث|وَ أَخَذُوا يَمِيناً وَ شِمَالاً ظَعْناً فِي مَسَالِكِ اَلْغَيِّ}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۵۰.</ref> و از هرنوع چپروی و راستروی در مقابل راه میانه و [[معتدل]] نکوهش میکند و توصیه میفرماید که راهشان را مذمّت کنید و از [[هلاکت]] و [[تباهی]] برحذرشان بدارید: {{متن حدیث| وَ مَنْ أَخَذَ يَمِيناً وَ شِمَالاً ذَمُّوا إِلَيْهِ اَلطَّرِيقَ وَ حَذَّرُوهُ مِنَ اَلْهَلَكَةِ}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۲۲۲.</ref> [[امام باقر]]{{ع}} در [[مجلسی]] که کسی از [[حسن بصری]] نکتهای نقل کرد، فرمود: حسن بصری چپ برود یا راست برود، به [[خدا]] قسم [[علم]] و [[دانش]] جز نزد ما یافت نشود.<ref>کافی، ج ۱، ص۵۱.</ref> [[پیامبر خدا]] در [[غدیر خم]]، میخواست [[راه راست]] و روشن را به [[امت]] نشان دهد، تا با [[امامت]] [[ولیّ خدا]]، به بیراهۀ چپ و راست [[منحرف]] نشوند<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۱۹۵.</ref>. | ||
== چیستی صراط مستقیم == | |||
صراط مستقیم در [[آموزههای قرآنی]] اصطلاحی خاص با معنا و مفهومی ویژه است، بار مفهومی خاصی را با خود به دوش دارد و به عبارتی همه [[آیات قرآنی]] تبیینگر مفهومی است که [[قرآن]] از صراط مستقیم [[اراده]] کرده است؛ زیرا [[خداوند]] پس از [[فرمان]] [[هبوط]] به [[حضرت آدم]]{{ع}}{{ع}} و [[حوا]] به آنان گوشزد میکند به سبب [[ترک اولی]] ایشان و خوردن از میوه درخت ممنوع میبایست از آن بیرون روند و در [[زمین]] تا زمانی خاص مستقر گردند تا اینکه از سوی خداوند برای ایشان دستور [[هدایتی]] فروآید و آنان را با آموزههای [[دستوری]] و [[راهنمایی]] خاص خود در مسیر قرار دهد و دوباره خود را در مسیر و راه [[انسانیت]] قرار دهند که راه [[خلافت الهی]] و [[ولایت]] بر همه هستی است ازاین روست که همه [[کتب آسمانی]] و [[آیات]] [[وحیانی]] در [[حکم]] بیان راهی است که آنان را از جایگاه هبوطی برانگیزاند [[و]] راه را از [[چاه]] بنمایاند. بنابراین آنچه در آیات [[کتاب مقدس]] قرآن و [[آموزههای وحیانی]] آن آمده، همانند دیگر [[کتب آسمانی]] تبیین کننده و تشریح گر راه مستقیمی است که [[انسان]] میبایست آن را طی نماید. | |||
از این روست که میتوان گفت اکثر [[آیات قرآنی]] [[تفسیر]] و تشریح و تبیین کننده اصطلاح [[قرآنی]] صراط مستقیم است. باتوجه به این نکته، اگر در [[تفاسیر روایی]] در بیان و یا از باب ذکر مصداق و تطبیق و [[تأویل]] [[سخن]] از این به میان میآید که {{متن حدیث|نَحْنُ الصِّرَاطُ الْمُسْتَقِيم}} و یا {{عربی|الصراط هو صراط الولایه}} و مانند آن در [[حقیقت]] بیانگر نمادهای عینی از این [[واقعیت]] و حقیقت است که همه [[قرآن]] و یا همه اسوههای [[قرآنی]] چون [[پیامبر اکرم]]{{صل}} و [[معصومان]] دیگر{{عم}} [[تفسیر]] صراط مستقیم میباشند<ref>[[ابوالفضل کمالی|کمالی، ابوالفضل]]، [[صراط مستقیم (مقاله)|صراط مستقیم]]، ص۱.</ref>. | |||
== پانویس == | == پانویس == | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
نسخهٔ ۲۷ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۰۱
نهی از گرایش به چپ و راست
چپ و راست در مقابل راه راست و صراط مستقیم، گرایش به چپ و راست است که انسان را از مقصد دور میکند. صراط مستقیم، راه علی(ع) و اهل بیت و تمسّک به قرآن و عترت است.
امام باقر(ع) فرمود: به شرق و غرب بروید، هرگز دانش صحیحی نمییابید مگر آنکه از سوی ما اهل بیت برآمده باشد.[۱] در روایات، از عدول به چپ و راست نکوهش شده است و امیر المؤمنین(ع)، چپ و راست و یمین و یسار را گمراهی دانسته و راه وسط و مستقیم را جادۀ اصلی میشمارد که هم ضامن بقای قرآن و آثار نبوت است، هم اجرای سنت نبوی و هم فرجام آن عافیت است: « اَلْيَمِينُ وَ اَلشِّمَالُ مَضَلَّةٌ وَ اَلطَّرِيقُ اَلْوُسْطَى هِيَ اَلْجَادَّةُ»[۲] نیز راه چپ و راست را مسیر گمراهی میداند: «وَ أَخَذُوا يَمِيناً وَ شِمَالاً ظَعْناً فِي مَسَالِكِ اَلْغَيِّ»[۳] و از هرنوع چپروی و راستروی در مقابل راه میانه و معتدل نکوهش میکند و توصیه میفرماید که راهشان را مذمّت کنید و از هلاکت و تباهی برحذرشان بدارید: « وَ مَنْ أَخَذَ يَمِيناً وَ شِمَالاً ذَمُّوا إِلَيْهِ اَلطَّرِيقَ وَ حَذَّرُوهُ مِنَ اَلْهَلَكَةِ»[۴] امام باقر(ع) در مجلسی که کسی از حسن بصری نکتهای نقل کرد، فرمود: حسن بصری چپ برود یا راست برود، به خدا قسم علم و دانش جز نزد ما یافت نشود.[۵] پیامبر خدا در غدیر خم، میخواست راه راست و روشن را به امت نشان دهد، تا با امامت ولیّ خدا، به بیراهۀ چپ و راست منحرف نشوند[۶].
چیستی صراط مستقیم
صراط مستقیم در آموزههای قرآنی اصطلاحی خاص با معنا و مفهومی ویژه است، بار مفهومی خاصی را با خود به دوش دارد و به عبارتی همه آیات قرآنی تبیینگر مفهومی است که قرآن از صراط مستقیم اراده کرده است؛ زیرا خداوند پس از فرمان هبوط به حضرت آدم(ع)(ع) و حوا به آنان گوشزد میکند به سبب ترک اولی ایشان و خوردن از میوه درخت ممنوع میبایست از آن بیرون روند و در زمین تا زمانی خاص مستقر گردند تا اینکه از سوی خداوند برای ایشان دستور هدایتی فروآید و آنان را با آموزههای دستوری و راهنمایی خاص خود در مسیر قرار دهد و دوباره خود را در مسیر و راه انسانیت قرار دهند که راه خلافت الهی و ولایت بر همه هستی است ازاین روست که همه کتب آسمانی و آیات وحیانی در حکم بیان راهی است که آنان را از جایگاه هبوطی برانگیزاند و راه را از چاه بنمایاند. بنابراین آنچه در آیات کتاب مقدس قرآن و آموزههای وحیانی آن آمده، همانند دیگر کتب آسمانی تبیین کننده و تشریح گر راه مستقیمی است که انسان میبایست آن را طی نماید.
از این روست که میتوان گفت اکثر آیات قرآنی تفسیر و تشریح و تبیین کننده اصطلاح قرآنی صراط مستقیم است. باتوجه به این نکته، اگر در تفاسیر روایی در بیان و یا از باب ذکر مصداق و تطبیق و تأویل سخن از این به میان میآید که «نَحْنُ الصِّرَاطُ الْمُسْتَقِيم» و یا الصراط هو صراط الولایه و مانند آن در حقیقت بیانگر نمادهای عینی از این واقعیت و حقیقت است که همه قرآن و یا همه اسوههای قرآنی چون پیامبر اکرم(ص) و معصومان دیگر(ع) تفسیر صراط مستقیم میباشند[۷].
پانویس
- ↑ کافی، ج ۱، ص۳۹۹.
- ↑ نهج البلاغه، خطبه ۱۶.
- ↑ نهج البلاغه، خطبه ۱۵۰.
- ↑ نهج البلاغه، خطبه ۲۲۲.
- ↑ کافی، ج ۱، ص۵۱.
- ↑ محدثی، جواد، فرهنگ غدیر، ص۱۹۵.
- ↑ کمالی، ابوالفضل، صراط مستقیم، ص۱.