آثار معرفتی شناخت امام مهدی چیست؟ (پرسش): تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
جز (جایگزینی متن - '{{یادآوری پانویس}} ' به '')
جز (جایگزینی متن - 'تبیین' به 'تبیین')
خط ۲۱: خط ۲۱:
:::::*'''[[زندگی]] با [[یاد امام]]{{ع}}''': [[شناخت امامت]] [[اعتقاد]] به [[حضور امام]] را در همه عرصه‌ها به دنبال دارد و به تبع آن [[زندگی]] را با یاد او رقم می‌زند. وقتی [[خانواده]] از چنین بینشی برخوردار باشد، [[حضور امام]] را در همه لحظه‌های [[زندگی]] احساس خواهد کرد. در این صورت است که [[زندگی]] برای افراد [[خانواده]] معنا و مفهومی قدسی پیدا می‌کند و افراد با این نگاه [[تربیت]] می‌شوند. جامعه‌ای که از چنین بینشی برخوردار باشد، روابط مختلف [[سیاسی]]، [[فرهنگی]] و [[اجتماعی]] را با شاخص و معیار [[الهی]] تنظیم می‌کند و برای حاکمیتِ [[ارزش‌های الهی]] تلاش مضاعفی خواهد کرد.  
:::::*'''[[زندگی]] با [[یاد امام]]{{ع}}''': [[شناخت امامت]] [[اعتقاد]] به [[حضور امام]] را در همه عرصه‌ها به دنبال دارد و به تبع آن [[زندگی]] را با یاد او رقم می‌زند. وقتی [[خانواده]] از چنین بینشی برخوردار باشد، [[حضور امام]] را در همه لحظه‌های [[زندگی]] احساس خواهد کرد. در این صورت است که [[زندگی]] برای افراد [[خانواده]] معنا و مفهومی قدسی پیدا می‌کند و افراد با این نگاه [[تربیت]] می‌شوند. جامعه‌ای که از چنین بینشی برخوردار باشد، روابط مختلف [[سیاسی]]، [[فرهنگی]] و [[اجتماعی]] را با شاخص و معیار [[الهی]] تنظیم می‌کند و برای حاکمیتِ [[ارزش‌های الهی]] تلاش مضاعفی خواهد کرد.  
:::::*'''احساس [[نظارت]] دائمی [[امام]]{{ع}} در [[زندگی]]''': یکی از آثار [[معرفت]] و [[شناخت امام]]، احساس [[نظارت]] [[امام]] [[زندگی]] است. [[اعتقاد]] به [[لزوم وجود امام]] و [[حجت الهی]] در [[جهان]]، یکی از آثار [[اعتقاد به امامت]] است. [[روایات]] بسیاری بر این مطلب دلالت دارند، به گونه‌ای که در کتاب‌های [[روایی]] بابی به همین عنوان اختصاص داده شده است: {{عربی|بَابُ الِاضْطِرَارِ إِلَى الْحُجَّةِ}} و {{عربی|بَابُ أَنَّ الْأَرْضَ لَا تَخْلُو مِنْ حُجَّةٍ}}. از [[امام باقر]]{{ع}} [[نقل]] شده است: "[[خداوند]] ما را [[حجت]] در [[زمین]] و [[امان]] برای اهل آن قرار داده است"<ref>طبری، محمد بن جریر، دلائل الامامه، ص۴۳۷.</ref>. [[ابوحمزه ثمالی]] گوید به [[امام صادق]]{{ع}} گفتم آیا [[زمین]] بدون [[امام]] باقی می‌ماند؟ [[امام]] فرمودند: "اگر [[زمین]] ساعتی بدون [[امام]] باشد، فرو خواهد ریخت"<ref>ابن بابویه، محمد بن علی، کمال الدین، ج۱، ص۳۸۴.</ref>. در [[روایات]] همچنین بر این مطلب تأکید شده است که اگر افراد روی [[زمین]] فقط دو نفر باشند، یکی از آن دو [[امام]] است و اگر قرار باشد همه افراد از [[دنیا]] بروند، آخرین فردی که از [[دنیا]] می‌رود [[امام]] خواهد بود<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، اصول کافی، ج۱، ص۱۸۰؛ نعمانی، محمد بن ابراهیم، الغیبة، ص۱۴۰.</ref>.
:::::*'''احساس [[نظارت]] دائمی [[امام]]{{ع}} در [[زندگی]]''': یکی از آثار [[معرفت]] و [[شناخت امام]]، احساس [[نظارت]] [[امام]] [[زندگی]] است. [[اعتقاد]] به [[لزوم وجود امام]] و [[حجت الهی]] در [[جهان]]، یکی از آثار [[اعتقاد به امامت]] است. [[روایات]] بسیاری بر این مطلب دلالت دارند، به گونه‌ای که در کتاب‌های [[روایی]] بابی به همین عنوان اختصاص داده شده است: {{عربی|بَابُ الِاضْطِرَارِ إِلَى الْحُجَّةِ}} و {{عربی|بَابُ أَنَّ الْأَرْضَ لَا تَخْلُو مِنْ حُجَّةٍ}}. از [[امام باقر]]{{ع}} [[نقل]] شده است: "[[خداوند]] ما را [[حجت]] در [[زمین]] و [[امان]] برای اهل آن قرار داده است"<ref>طبری، محمد بن جریر، دلائل الامامه، ص۴۳۷.</ref>. [[ابوحمزه ثمالی]] گوید به [[امام صادق]]{{ع}} گفتم آیا [[زمین]] بدون [[امام]] باقی می‌ماند؟ [[امام]] فرمودند: "اگر [[زمین]] ساعتی بدون [[امام]] باشد، فرو خواهد ریخت"<ref>ابن بابویه، محمد بن علی، کمال الدین، ج۱، ص۳۸۴.</ref>. در [[روایات]] همچنین بر این مطلب تأکید شده است که اگر افراد روی [[زمین]] فقط دو نفر باشند، یکی از آن دو [[امام]] است و اگر قرار باشد همه افراد از [[دنیا]] بروند، آخرین فردی که از [[دنیا]] می‌رود [[امام]] خواهد بود<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، اصول کافی، ج۱، ص۱۸۰؛ نعمانی، محمد بن ابراهیم، الغیبة، ص۱۴۰.</ref>.
::::::[[علامه طباطبایی]] از [[آیه شریفه]]: {{متن قرآن|يَوْمَ نَدْعُو كُلَّ أُنَاسٍ بِإِمَامِهِمْ}}<ref>«روزی که هر دسته‌ای را با پیشوایشان فرا می‌خوانیم» سوره اسراء، آیه ۷۱.</ref> همین نکته را استفاده می‌کند و می‌گوید: "[[مقام امامت]] مقامی نیست که به دوره‌ای از ادوار و عصری از اعصار بشری اختصاص داشته باشد، بلکه لازم است [[امام]] در تمام ادوار و اعصار وجود داشته باشد، مگر اینکه [[نسل]] [[بشر]] به کلی از روی [[زمین]] برچیده شود؛ زیرا جمله کل اناس می‌فهماند که در هر دوره و هر جا که انسان‌هایی باشند، امامی نیز هست که [[شاهد]] بر [[اعمال]] ایشان است"<ref>طباطبایی، محمدحسین، المیزان ج۱، ص۲۷۲.</ref>. چنین [[اعتقادی]] گرچه اختصاص به [[خانواده]] ندارد، اما آثار آن بر [[خانواده]] از اهمیت خاصی برخوردار است؛ چراکه این [[اعتقاد]] موجب می‌شود [[والدین]] [[فرزندان]] را از همان اوان [[کودکی]] با [[امامت]] آشنا و [[ضرورت]] [[لزوم]] [[حجت الهی]] را برای آنان [[تبیین]] کنند. آشنایی [[فرزندان]] با این ایده آنان را برای [[یاری امام عصر]]{{ع}} هرچه بیشتر آماده می‌سازد.  
::::::[[علامه طباطبایی]] از [[آیه شریفه]]: {{متن قرآن|يَوْمَ نَدْعُو كُلَّ أُنَاسٍ بِإِمَامِهِمْ}}<ref>«روزی که هر دسته‌ای را با پیشوایشان فرا می‌خوانیم» سوره اسراء، آیه ۷۱.</ref> همین نکته را استفاده می‌کند و می‌گوید: "[[مقام امامت]] مقامی نیست که به دوره‌ای از ادوار و عصری از اعصار بشری اختصاص داشته باشد، بلکه لازم است [[امام]] در تمام ادوار و اعصار وجود داشته باشد، مگر اینکه [[نسل]] [[بشر]] به کلی از روی [[زمین]] برچیده شود؛ زیرا جمله کل اناس می‌فهماند که در هر دوره و هر جا که انسان‌هایی باشند، امامی نیز هست که [[شاهد]] بر [[اعمال]] ایشان است"<ref>طباطبایی، محمدحسین، المیزان ج۱، ص۲۷۲.</ref>. چنین [[اعتقادی]] گرچه اختصاص به [[خانواده]] ندارد، اما آثار آن بر [[خانواده]] از اهمیت خاصی برخوردار است؛ چراکه این [[اعتقاد]] موجب می‌شود [[والدین]] [[فرزندان]] را از همان اوان [[کودکی]] با [[امامت]] آشنا و [[ضرورت]] [[لزوم]] [[حجت الهی]] را برای آنان تبیین کنند. آشنایی [[فرزندان]] با این ایده آنان را برای [[یاری امام عصر]]{{ع}} هرچه بیشتر آماده می‌سازد.  
:::::*'''احساس [[حضور امام]] در میان [[مردم]]''': یکی دیگر از آثار [[معرفت]] و [[شناخت امام]]، احساس [[حضور امام]] در میان [[مردم]] است. وقتی چنین شناختی از [[امام]] حاصل شود، [[زندگی]] [[معنویت]] بیشتری خواهد یافت. بر این مطلب نیز روایاتی چند دلالت دارند. [[امام]] زین‌العابدین{{ع}} درباره [[جایگاه]] و [[منزلت]] [[ائمه]]{{عم}} می‌فرماید: "ما [[پیشوایان]] [[مسلمانان]] و [[حجت‌های خداوند]] بر اهل عالمیم. از زمانی که [[خداوند]] [[حضرت آدم]]{{ع}} را خلق کرده، [[زمین]] هرگز خالی از [[حجت الهی]] نبوده است. یا این [[حجت ظاهر]] و مشهور بوده و یا [[غایب]] و مستور ({{متن حدیث|ظَاهِرٌ مَشْهُورٌ أَوْ غَائِبٌ مَسْتُورٌ}}) و همچنین تا [[قیامت]] نیز خالی از [[حجت]] نخواهد بود"<ref>طبرسی، احمد بن علی، الاحتجاج، ج۲، ص۳۱۷.</ref>. این [[اعتقاد]] نیز موجب می‌شود تا [[حضور امام]] در همه عرصه‌ها خصوصاً [[خانواده]] به خوبی احساس شود و [[خانواده]] با این [[بینش]] به [[تربیت]] [[فرزندان]] [[اقدام]] کند.  
:::::*'''احساس [[حضور امام]] در میان [[مردم]]''': یکی دیگر از آثار [[معرفت]] و [[شناخت امام]]، احساس [[حضور امام]] در میان [[مردم]] است. وقتی چنین شناختی از [[امام]] حاصل شود، [[زندگی]] [[معنویت]] بیشتری خواهد یافت. بر این مطلب نیز روایاتی چند دلالت دارند. [[امام]] زین‌العابدین{{ع}} درباره [[جایگاه]] و [[منزلت]] [[ائمه]]{{عم}} می‌فرماید: "ما [[پیشوایان]] [[مسلمانان]] و [[حجت‌های خداوند]] بر اهل عالمیم. از زمانی که [[خداوند]] [[حضرت آدم]]{{ع}} را خلق کرده، [[زمین]] هرگز خالی از [[حجت الهی]] نبوده است. یا این [[حجت ظاهر]] و مشهور بوده و یا [[غایب]] و مستور ({{متن حدیث|ظَاهِرٌ مَشْهُورٌ أَوْ غَائِبٌ مَسْتُورٌ}}) و همچنین تا [[قیامت]] نیز خالی از [[حجت]] نخواهد بود"<ref>طبرسی، احمد بن علی، الاحتجاج، ج۲، ص۳۱۷.</ref>. این [[اعتقاد]] نیز موجب می‌شود تا [[حضور امام]] در همه عرصه‌ها خصوصاً [[خانواده]] به خوبی احساس شود و [[خانواده]] با این [[بینش]] به [[تربیت]] [[فرزندان]] [[اقدام]] کند.  
:::::*'''پذیرش استمرار [[وجود امام]] در [[جهان هستی]]''': [[اعتقاد]] به استمرار [[وجود امام]] یکی دیگر از آثار [[شناخت]] او به حساب می‌آید. طبق چنین شناختی فرد همواره خود را در معرض [[هدایت]] [[امام]] می‌بیند. [[روایات]] بسیاری بر این مطلب دلالت دارند. طبق این [[روایات]]، [[وجود امام]] بر روی [[زمین]] لازم و ضروری است. [[امام صادق]]{{ع}} می‌فرماید: "آخرین فردی که از [[دنیا]] می‌رود، [[امام]] خواهد بود"<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج۱، ص۱۸۰.</ref>. [[علامه طباطبایی]]{{ع}} با تأکید بر این نکته می‌نویسد: "مادامی که موجودی به نام [[انسان]] در [[زمین]] است، ممکن نیست [[زمین]] از [[وجود امام]] خالی شود"<ref>طباطبایی، محمدحسین، المیزان، ج۱، ص۲۷۵.</ref>. این [[بینش]] الزاماتی را برای [[خانواده]] در جهت [[تربیت دینی]] [[فرزندان]] به وجود می‌آورد و یکی دیگر از عوامل مؤثر بر [[تربیت مهدوی]] [[فرزندان]] برای [[زمینه‌سازی ظهور]] به شمار می‌رود.  
:::::*'''پذیرش استمرار [[وجود امام]] در [[جهان هستی]]''': [[اعتقاد]] به استمرار [[وجود امام]] یکی دیگر از آثار [[شناخت]] او به حساب می‌آید. طبق چنین شناختی فرد همواره خود را در معرض [[هدایت]] [[امام]] می‌بیند. [[روایات]] بسیاری بر این مطلب دلالت دارند. طبق این [[روایات]]، [[وجود امام]] بر روی [[زمین]] لازم و ضروری است. [[امام صادق]]{{ع}} می‌فرماید: "آخرین فردی که از [[دنیا]] می‌رود، [[امام]] خواهد بود"<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج۱، ص۱۸۰.</ref>. [[علامه طباطبایی]]{{ع}} با تأکید بر این نکته می‌نویسد: "مادامی که موجودی به نام [[انسان]] در [[زمین]] است، ممکن نیست [[زمین]] از [[وجود امام]] خالی شود"<ref>طباطبایی، محمدحسین، المیزان، ج۱، ص۲۷۵.</ref>. این [[بینش]] الزاماتی را برای [[خانواده]] در جهت [[تربیت دینی]] [[فرزندان]] به وجود می‌آورد و یکی دیگر از عوامل مؤثر بر [[تربیت مهدوی]] [[فرزندان]] برای [[زمینه‌سازی ظهور]] به شمار می‌رود.  

نسخهٔ ‏۱۱ فوریهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۲۰:۲۶

الگو:پرسش غیرنهایی

آثار معرفتی شناخت امام مهدی چیست؟
موضوع اصلیبانک جامع پرسش و پاسخ مهدویت
مدخل بالاترمهدویت / غیبت امام مهدی / وظایف و تکالیف مسلمانان د ر عصر غیبت / دعا برای فرج امام مهدی

آثار معرفتی شناخت امام مهدی چیست؟ یکی از پرسش‌های مرتبط به بحث مهدویت است که می‌توان با عبارت‌های متفاوتی مطرح کرد. در ذیل، پاسخ به این پرسش را بیابید. تلاش بر این است که پاسخ‌ها و دیدگاه‌های متفرقه این پرسش، در یک پاسخ جامع اجمالی تدوین گردد. پرسش‌های وابسته به این سؤال در انتهای صفحه قرار دارند.

عبارت‌های دیگری از این پرسش

پاسخ نخست

محمود ملکی راد
حجت الاسلام و المسلمین محمود ملکی راد، در کتاب «خانواده و زمینه‌سازی ظهور» در این‌باره گفته است:
«برخی از آثار اعتقاد به امام در امور شناختی و معرفتی است. مهم‌ترین آنها عبارت‌اند از:
علامه طباطبایی از آیه شریفه: يَوْمَ نَدْعُو كُلَّ أُنَاسٍ بِإِمَامِهِمْ[۴] همین نکته را استفاده می‌کند و می‌گوید: "مقام امامت مقامی نیست که به دوره‌ای از ادوار و عصری از اعصار بشری اختصاص داشته باشد، بلکه لازم است امام در تمام ادوار و اعصار وجود داشته باشد، مگر اینکه نسل بشر به کلی از روی زمین برچیده شود؛ زیرا جمله کل اناس می‌فهماند که در هر دوره و هر جا که انسان‌هایی باشند، امامی نیز هست که شاهد بر اعمال ایشان است"[۵]. چنین اعتقادی گرچه اختصاص به خانواده ندارد، اما آثار آن بر خانواده از اهمیت خاصی برخوردار است؛ چراکه این اعتقاد موجب می‌شود والدین فرزندان را از همان اوان کودکی با امامت آشنا و ضرورت لزوم حجت الهی را برای آنان تبیین کنند. آشنایی فرزندان با این ایده آنان را برای یاری امام عصر(ع) هرچه بیشتر آماده می‌سازد.


منبع‌شناسی جامع مهدویت

پانویس

  1. طبری، محمد بن جریر، دلائل الامامه، ص۴۳۷.
  2. ابن بابویه، محمد بن علی، کمال الدین، ج۱، ص۳۸۴.
  3. کلینی، محمد بن یعقوب، اصول کافی، ج۱، ص۱۸۰؛ نعمانی، محمد بن ابراهیم، الغیبة، ص۱۴۰.
  4. «روزی که هر دسته‌ای را با پیشوایشان فرا می‌خوانیم» سوره اسراء، آیه ۷۱.
  5. طباطبایی، محمدحسین، المیزان ج۱، ص۲۷۲.
  6. طبرسی، احمد بن علی، الاحتجاج، ج۲، ص۳۱۷.
  7. کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج۱، ص۱۸۰.
  8. طباطبایی، محمدحسین، المیزان، ج۱، ص۲۷۵.
  9. «به فرمان ما راهبری می‌کردند» سوره انبیاء، آیه ۷۳.
  10. طباطبایی، محمدحسین، المیزان، ج۱، ص۲۷۲.
  11. طباطبایی، محمدحسین، المیزان، ج۱، ص۲۷۳.
  12. ملکی راد، محمود، خانواده و زمینه‌سازی ظهور، ص ۱۵۴