طاغوت در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۵) |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط | {{مدخل مرتبط | ||
| موضوع مرتبط = طاغوت | | موضوع مرتبط = طاغوت | ||
| خط ۹: | خط ۸: | ||
[[شیطان]]، [[کاهن]]، سردمداران [[ضلالت]] و [[گمراهی]]<ref>ابنمنظور، لسان العرب، ج۱۵، ص۹.</ref>، هر [[تجاوزگر]] و [[معبود]] غیرِ [[خدا]]<ref>حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۵۲۰-۵۲۱.</ref>، [[بت]] و [[صنم]]، [[سلطان]] [[ظالم]] و [[متجاوز]] از حدّ خود به استغنا و [[استکبار]]<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۷، ص۸۵.</ref>. | [[شیطان]]، [[کاهن]]، سردمداران [[ضلالت]] و [[گمراهی]]<ref>ابنمنظور، لسان العرب، ج۱۵، ص۹.</ref>، هر [[تجاوزگر]] و [[معبود]] غیرِ [[خدا]]<ref>حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۵۲۰-۵۲۱.</ref>، [[بت]] و [[صنم]]، [[سلطان]] [[ظالم]] و [[متجاوز]] از حدّ خود به استغنا و [[استکبار]]<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۷، ص۸۵.</ref>. | ||
{{متن قرآن|يُرِيدُونَ أَنْ يَتَحَاكَمُوا إِلَى الطَّاغُوتِ وَقَدْ أُمِرُوا أَنْ يَكْفُرُوا بِهِ}}<ref>«بر آنند که داوری (های خود را) نزد طاغوت برند با آنکه به آنان فرمان داده شده است که به آن کفر | {{متن قرآن|يُرِيدُونَ أَنْ يَتَحَاكَمُوا إِلَى الطَّاغُوتِ وَقَدْ أُمِرُوا أَنْ يَكْفُرُوا بِهِ}}<ref>«بر آنند که داوری (های خود را) نزد طاغوت برند با آنکه به آنان فرمان داده شده است که به آن کفر ورزند» سوره نساء، آیه ۶۰.</ref>. | ||
در [[قرآن کریم]] [[طاغوت]] [[مظهر]] [[ظلم]]، [[تعدی]]، ضلالت و گمراهی است و [[اهل]] [[ایمان]] از قبول [[سرپرستی]] و [[جنگیدن]] در [[راه]] طاغوت و تحاکم به طاغوت بهشدت [[نهی]] شدهاند: {{متن قرآن|أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَاجْتَنِبُوا الطَّاغُوتَ}}<ref>«خداوند را بپرستید و از طاغوت دوری گزینید» سوره نحل، آیه ۳۶.</ref>.<ref>بهاءالدین خرمشاهی، «طاغوت»، دانشنامه قرآن و قرآنپژوهی، ج۲، ص۱۳۹۶-۱۳۹۷.</ref>. | در [[قرآن کریم]] [[طاغوت]] [[مظهر]] [[ظلم]]، [[تعدی]]، ضلالت و گمراهی است و [[اهل]] [[ایمان]] از قبول [[سرپرستی]] و [[جنگیدن]] در [[راه]] طاغوت و تحاکم به طاغوت بهشدت [[نهی]] شدهاند: {{متن قرآن|أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَاجْتَنِبُوا الطَّاغُوتَ}}<ref>«خداوند را بپرستید و از طاغوت دوری گزینید» سوره نحل، آیه ۳۶.</ref>.<ref>بهاءالدین خرمشاهی، «طاغوت»، دانشنامه قرآن و قرآنپژوهی، ج۲، ص۱۳۹۶-۱۳۹۷.</ref>. | ||
| خط ۳۱: | خط ۳۰: | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
[[رده:طاغوت]] | [[رده:طاغوت]] | ||
نسخهٔ ۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۴۶
این مدخل زیرشاخهٔ بحث طاغوت است. طاغوت از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: طاغوت در قرآن - طاغوت در حدیث - طاغوت در معارف مهدویت - طاغوت در فقه سیاسی - طاغوت در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی - پرسش مرتبط نداردمقدمه
شیطان، کاهن، سردمداران ضلالت و گمراهی[۱]، هر تجاوزگر و معبود غیرِ خدا[۲]، بت و صنم، سلطان ظالم و متجاوز از حدّ خود به استغنا و استکبار[۳].
﴿يُرِيدُونَ أَنْ يَتَحَاكَمُوا إِلَى الطَّاغُوتِ وَقَدْ أُمِرُوا أَنْ يَكْفُرُوا بِهِ﴾[۴].
در قرآن کریم طاغوت مظهر ظلم، تعدی، ضلالت و گمراهی است و اهل ایمان از قبول سرپرستی و جنگیدن در راه طاغوت و تحاکم به طاغوت بهشدت نهی شدهاند: ﴿أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَاجْتَنِبُوا الطَّاغُوتَ﴾[۵].[۶].
ویژگیهای طاغوت:
- نهتنها تابع احکام خدا نیست، بلکه در برابر خدا عصیان و طغیان هم میکند؛
- دارای مقام یا دستگاهی ارزش گذار یا آمر و ناهی است؛
- ارزشهایی که وضع یا عرضه میکند، خلاف ارزشهای توحیدی است؛
- دستگاهی فرهنگی و تبلیغاتی است؛
- در کنار دستگاه فرهنگی و تبلیغاتی، از زور و قوه قهریه برای تحمیل ارزشها از طریق اوامر و نواهی خود استفاده میکند[۷].[۸]
پرسش های وابسته
منابع
پانویس
- ↑ ابنمنظور، لسان العرب، ج۱۵، ص۹.
- ↑ حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۵۲۰-۵۲۱.
- ↑ حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۷، ص۸۵.
- ↑ «بر آنند که داوری (های خود را) نزد طاغوت برند با آنکه به آنان فرمان داده شده است که به آن کفر ورزند» سوره نساء، آیه ۶۰.
- ↑ «خداوند را بپرستید و از طاغوت دوری گزینید» سوره نحل، آیه ۳۶.
- ↑ بهاءالدین خرمشاهی، «طاغوت»، دانشنامه قرآن و قرآنپژوهی، ج۲، ص۱۳۹۶-۱۳۹۷.
- ↑ جلالالدین فارسی، فرهنگ واژههای انقلاب اسلامی، ص۵۷۱.
- ↑ نظرزاده، عبدالله، فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم، ص: ۳۹۹.