اراضی فیء: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۵۸

مقدمه

فئ، بر اموالی اطلاق می‌شد که با اعزام سپاه، ولی بدون جنگ و خونریزی از بیگانگان به دست می‌آمد، بر خلاف غنیمت که الزاماً با جنگ همراه بود؛ مانند جزیۀ سرانه و خراج زمین سواد (عراق). اراضی فئ به زمین‌هایی گفته می‌شد که مالکان آنها پیش از آغاز جنگ با سپاه اسلام؛ آن را رها کرده و رفته باشند. در فقه شیعی، اراضی فئ از اراضی عنوه به حساب آمده^[۱] و منافع آن، بر پنج سهم مساوی تقسیم می‌گردید:

سهم رسول الله که پس از رحلت آن حضرت، ابوبکر - خلیفه اول - آن را به امور سلاح اختصاص داد؛
سهم ذوی القربی (سهم بنی هاشم، بنی المطلب و عبدالمناف از قریش)؛
سهم یتیمان نیازمند؛
سهم مساکین؛
سهم ابن سبیل و مسافرین^[۲]^[۳].

منابع

فروتن، اباصلت، مرادی، علی اصغر، واژه‌نامه فقه سیاسی

پانویس

↑ النهایه، ص۲۹۴؛ مبسوط، ج۲، ص۶۴؛ تهذیب، ج۶، ص۱۵۱؛ المنتهی، ج۱۴، ص۱۷۳.
↑ ابویعلی، الاحکام السلطانیه، ص۱۳۷؛ مبسوط، ج۲، ص۶۵.
↑ فروتن، اباصلت، مرادی، علی اصغر، واژه‌نامه فقه سیاسی، ص ۲۷.

[1] النهایه، ص۲۹۴؛ مبسوط، ج۲، ص۶۴؛ تهذیب، ج۶، ص۱۵۱؛ المنتهی، ج۱۴، ص۱۷۳.

[2] ابویعلی، الاحکام السلطانیه، ص۱۳۷؛ مبسوط، ج۲، ص۶۵.

[3] فروتن، اباصلت، مرادی، علی اصغر، واژه‌نامه فقه سیاسی، ص ۲۷.

[۱]

[۲]

[۳]

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
 {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = [[اراضی فیء در قرآن]] - [[اراضی فیء در حدیث]] - [[اراضی فیء در فقه اسلامی]] - [[اراضی فیء در فقه سیاسی]]| پرسش مرتبط  = اراضی فیء (پرسش)}}
-==مقدمه==
+== مقدمه ==
 فئ، بر اموالی اطلاق می‌شد که با اعزام [[سپاه]]، ولی بدون [[جنگ]] و [[خونریزی]] از [[بیگانگان]] به دست می‌آمد، بر خلاف [[غنیمت]] که الزاماً با [[جنگ]] همراه بود؛ مانند جزیۀ سرانه و [[خراج]] [[زمین]] سواد ([[عراق]]). [[اراضی]] فئ به زمین‌هایی گفته می‌شد که مالکان آنها پیش از آغاز [[جنگ]] با [[سپاه اسلام]]؛ آن را رها کرده و رفته باشند. در [[فقه]] [[شیعی]]، [[اراضی]] فئ از [[اراضی]] عنوه به حساب آمده<ref>النهایه، ص۲۹۴؛ مبسوط، ج۲، ص۶۴؛ تهذیب، ج۶، ص۱۵۱؛ المنتهی، ج۱۴، ص۱۷۳.</ref> و [[منافع]] آن، بر پنج سهم مساوی تقسیم می‌گردید:
-#سهم [[رسول الله]] که پس از [[رحلت]] آن [[حضرت]]، [[ابوبکر]] - [[خلیفه اول]] - آن را به امور [[سلاح]] اختصاص داد؛
+# سهم [[رسول الله]] که پس از [[رحلت]] آن [[حضرت]]، [[ابوبکر]] - [[خلیفه اول]] - آن را به امور [[سلاح]] اختصاص داد؛
-#سهم [[ذوی القربی]] (سهم [[بنی هاشم]]، بنی المطلب و عبدالمناف از [[قریش]])؛
+# سهم [[ذوی القربی]] (سهم [[بنی هاشم]]، بنی المطلب و عبدالمناف از [[قریش]])؛
-#سهم [[یتیمان]] [[نیازمند]]؛
+# سهم [[یتیمان]] [[نیازمند]]؛
-#سهم [[مساکین]]؛
+# سهم [[مساکین]]؛
-#سهم [[ابن سبیل]] و مسافرین<ref>ابویعلی، الاحکام السلطانیه، ص۱۳۷؛ مبسوط، ج۲، ص۶۵.</ref><ref>[[اباصلت فروتن|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۲۷.</ref>.
+# سهم [[ابن سبیل]] و مسافرین<ref>ابویعلی، الاحکام السلطانیه، ص۱۳۷؛ مبسوط، ج۲، ص۶۵.</ref><ref>[[اباصلت فروتن|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۲۷.</ref>.
 == منابع ==