سطو در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخه‌ها

}}

[[دستیابی به قدرت]] و دست‌ درازی<ref>حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۴۱۰.</ref>، حمله ‌بردن<ref> بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه‌نامه، ص۷۶۲.</ref>. این کلمه هنگامی که با "عَلی" متعدی شود، بر [[چیرگی]] و استعلاء دلالت دارد و هنگامی که با "باء" متعدی شود، معنای حمله‌ کردن و دست‌ درازی به [[زور]] و [[قهر]] را افاده می‌کند. اصل آن "سطا" به معنای [[چیرگی]] و [[برتری]]<ref>ابن‌فارس، معجم مقاییس اللغة، ج۳، ص۷۱.</ref> یا "سَطْوُ" به معنای دست ‌یافتن بر [[مردم]] به [[قهر]] و [[غلبه]] از بالا<ref>خلیل بن احمد فراهیدی، کتاب العین، ج۷، ص۲۷۷.</ref>.