بحث:واقفیه: تفاوت میان نسخه‌ها

Page contents not supported in other languages.
از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
جز (جایگزینی متن - ')| ' به ')|')
بدون خلاصۀ ویرایش
برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
خط ۵: خط ۵:
==مقدمه==
==مقدمه==
*"واقفه" فرقه‌ای از [[شیعه]] هستند که [[امام کاظم|امام موسی بن جعفر]] {{ع}} را [[آخرین امام]] می‌دانند و می‌گویند او زنده و [[مهدی منتظر]] است. این [[فرقه]] علاوه بر [[عقیده]] غلطی که در امر [[امامت]] داشتند، [[عقاید]] [[خرافی]] دیگری از قبیل [[تناسخ]] و [[وحدت]] وجود و [[غلو]] داشتند<ref>معارف و معاریف، ج ۱۰، ص ۲۹۹.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۷۵۳.</ref>.
*"واقفه" فرقه‌ای از [[شیعه]] هستند که [[امام کاظم|امام موسی بن جعفر]] {{ع}} را [[آخرین امام]] می‌دانند و می‌گویند او زنده و [[مهدی منتظر]] است. این [[فرقه]] علاوه بر [[عقیده]] غلطی که در امر [[امامت]] داشتند، [[عقاید]] [[خرافی]] دیگری از قبیل [[تناسخ]] و [[وحدت]] وجود و [[غلو]] داشتند<ref>معارف و معاریف، ج ۱۰، ص ۲۹۹.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۷۵۳.</ref>.
==واقفیه==
[[فرقه]] دیگری که در [[زمان امام هادی]]{{ع}} در [[جامعه]] حضور داشت و به عنوان فرقه‌ای از [[شیعیان]] شناخته می‌شد، فرقه «واقفیه» یا «واقفه» بود که به آنان [[ممطوره]] هم می‌گفتند<ref>مشکور، فرهنگ فرق اسلامی، ص۴۲۶ - ۴۲۷.</ref>. آنان پس از [[شهادت امام کاظم]]{{ع}} ادعا کردند آن [[امام]] از [[دنیا]] نرفته، بلکه غایب شده است؛ از این رو، در [[امامت امام کاظم]]{{ع}} توقف کردند<ref>نوبختی، فرق الشیعه، ص۶۸.</ref>. [[امام هادی]]{{ع}} در پاسخ به کسی که از ایشان پرسید آیا می‌تواند در [[قنوت]] [[نماز]]، ممطوره ([[واقفیان]]) را [[نفرین]] و [[لعن]] کند، [[اجازه]] داد که آنان را نفرین کند<ref>طوسی، اختیار معرفة الرجال، ج۲، ص۷۶۲، ش۸۷۹.</ref>.<ref>پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش دوم ج۲ (کتاب)|تاریخ اسلام بخش دوم ج۲]] ص۱۹۵.</ref>
==پانویس==
==پانویس==
{{یادآوری پانویس}}
{{پانویس}}
{{پانویس2}}

نسخهٔ ‏۲۰ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۲۲:۴۵

مقدمه

مقدمه

واقفیه

فرقه دیگری که در زمان امام هادی(ع) در جامعه حضور داشت و به عنوان فرقه‌ای از شیعیان شناخته می‌شد، فرقه «واقفیه» یا «واقفه» بود که به آنان ممطوره هم می‌گفتند[۴]. آنان پس از شهادت امام کاظم(ع) ادعا کردند آن امام از دنیا نرفته، بلکه غایب شده است؛ از این رو، در امامت امام کاظم(ع) توقف کردند[۵]. امام هادی(ع) در پاسخ به کسی که از ایشان پرسید آیا می‌تواند در قنوت نماز، ممطوره (واقفیان) را نفرین و لعن کند، اجازه داد که آنان را نفرین کند[۶].[۷]

پانویس

  1. محدثی، جواد، فرهنگ‌نامه دینی، ص۲۴۲.
  2. معارف و معاریف، ج ۱۰، ص ۲۹۹.
  3. تونه‌ای، مجتبی، موعودنامه، ص۷۵۳.
  4. مشکور، فرهنگ فرق اسلامی، ص۴۲۶ - ۴۲۷.
  5. نوبختی، فرق الشیعه، ص۶۸.
  6. طوسی، اختیار معرفة الرجال، ج۲، ص۷۶۲، ش۸۷۹.
  7. پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، تاریخ اسلام بخش دوم ج۲ ص۱۹۵.