سعد بن طریف اسکاف حنظلی کوفی تمیمی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲: | خط ۲: | ||
== آشنایی اجمالی == | == آشنایی اجمالی == | ||
سعد بن طریف اسکاف حنظلی کوفی تمیمی خفاف از [[موالی]] [[بنی تمیم]]<ref>خلاصة الاقوال ۲۲۶.</ref> و [[اهل کوفه]] بود<ref>المجروحین ۱/۳۵۷.</ref> و از [[اصحاب]] [[امام سجاد]]، [[امام باقر]] و [[امام صادق]]{{عم}} به شمار میرفت<ref>رجال الطوسی ۲۳، ۲۴ و ۹۲.</ref> و از امام باقر و امام صادق{{عم}} [[روایت]] کرده است.<ref> رجال النجاشی ۱/۴۰۴.</ref> سعد افزون بر [[امامان معصوم]]، از کسانی چون [[اصبغ بن نباته]]، [[حکم بن عتیبه]]، [[ابواسحاق سبیعی]] و [[عکرمه]] مولای [[ابن عباس]] [[حدیث]] فرا گرفته و روایت کرده است. وی دارای [[راویان]] و شاگردان بسیاری نیز بوده که از آن میان افرادی چون [[خلف بن خلیفه]]، [[علی بن مسهر]] و [[اسماعیل بن عُلیّه]] را میتوان نام برد.<ref>تهذیب الکمال ۱۰/۲۷۲.</ref> | [[سعد بن طریف اسکاف حنظلی کوفی تمیمی خفاف]] از [[موالی]] [[بنی تمیم]]<ref>خلاصة الاقوال ۲۲۶.</ref> و [[اهل کوفه]] بود<ref>المجروحین ۱/۳۵۷.</ref> و از [[اصحاب]] [[امام سجاد]]، [[امام باقر]] و [[امام صادق]]{{عم}} به شمار میرفت<ref>رجال الطوسی ۲۳، ۲۴ و ۹۲.</ref> و از امام باقر و امام صادق{{عم}} [[روایت]] کرده است.<ref> رجال النجاشی ۱/۴۰۴.</ref> سعد افزون بر [[امامان معصوم]]، از کسانی چون [[اصبغ بن نباته]]، [[حکم بن عتیبه]]، [[ابواسحاق سبیعی]] و [[عکرمه]] مولای [[ابن عباس]] [[حدیث]] فرا گرفته و روایت کرده است. وی دارای [[راویان]] و شاگردان بسیاری نیز بوده که از آن میان افرادی چون [[خلف بن خلیفه]]، [[علی بن مسهر]] و [[اسماعیل بن عُلیّه]] را میتوان نام برد.<ref>تهذیب الکمال ۱۰/۲۷۲.</ref> | ||
[[سعد اسکاف]] از راویان مشترک [[امامیه]] و [[اهل سنت]] است و [[رجال شناسان]] دو گروه، وی را محدثی [[ضعیف]] و دارای [[روایات]] غیرقابل قبول دانستهاند. [[کشّی]] به نقل از [[حمدویه]]، سعد را از [[پیروان]] [[فرقه]] [[ناووسیه]] میداند کسانی که در [[امامت امام صادق]]{{ع}} توقف کرده و [[اعتقاد]] دارند آن حضرت زنده است.<ref>اختیار معرفة الرجال ۲۱۵.</ref> [[نجاشی]] سعد را [[توثیق]] نکرده و او را دارای روایات غیر مقبول،<ref>رجال النجاشی ۱/۴۰۴.</ref> و [[علامه]] به نقل از [[ابن غضائری]] وی را ضعیف دانسته است.<ref>خلاصة الاقوال ۲۲۶.</ref> [[ابن معین]]، [[ابوحاتم رازی]]، [[احمد بن حنبل]] و [[ترمذی]] از [[رجال شناسان اهل سنت]] وی را ضعیف برشمرده و احادیثش را [[قوی]] ندانستهاند.<ref>خلاصة تهذیب تهذیب الکمال ۴۷۳ و ۴۷۴ میزان الاعتدال ۳/۱۸۱.</ref> [[ابن حبّان]] نوشته است که سعد [[مهارت]] خاصی در [[جعل حدیث]] داشت و فوراً [[حدیث]] [[جعل]] میکرد.<ref>المجروحین ۱/۳۵۷.</ref> سعد در [[زمان]] [[حیات]] امام صادق{{ع}} از [[دنیا]] رفت.<ref>الجامع فی الرجال ۱/۸۴۵.</ref> وی دارای تألیفی به نام «رسالة ابی جعفر» بوده است.<ref>رجال النجاشی ۱/۴۰۵.</ref>.<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگنامه مؤلفان اسلامی (کتاب)|فرهنگنامه مؤلفان اسلامی]]، ج۱، ص۳۶۰.</ref> | [[سعد اسکاف]] از راویان مشترک [[امامیه]] و [[اهل سنت]] است و [[رجال شناسان]] دو گروه، وی را محدثی [[ضعیف]] و دارای [[روایات]] غیرقابل قبول دانستهاند. [[کشّی]] به نقل از [[حمدویه]]، سعد را از [[پیروان]] [[فرقه]] [[ناووسیه]] میداند کسانی که در [[امامت امام صادق]]{{ع}} توقف کرده و [[اعتقاد]] دارند آن حضرت زنده است.<ref>اختیار معرفة الرجال ۲۱۵.</ref> [[نجاشی]] سعد را [[توثیق]] نکرده و او را دارای روایات غیر مقبول،<ref>رجال النجاشی ۱/۴۰۴.</ref> و [[علامه]] به نقل از [[ابن غضائری]] وی را ضعیف دانسته است.<ref>خلاصة الاقوال ۲۲۶.</ref> [[ابن معین]]، [[ابوحاتم رازی]]، [[احمد بن حنبل]] و [[ترمذی]] از [[رجال شناسان اهل سنت]] وی را ضعیف برشمرده و احادیثش را [[قوی]] ندانستهاند.<ref>خلاصة تهذیب تهذیب الکمال ۴۷۳ و ۴۷۴ میزان الاعتدال ۳/۱۸۱.</ref> [[ابن حبّان]] نوشته است که سعد [[مهارت]] خاصی در [[جعل حدیث]] داشت و فوراً [[حدیث]] [[جعل]] میکرد.<ref>المجروحین ۱/۳۵۷.</ref> سعد در [[زمان]] [[حیات]] امام صادق{{ع}} از [[دنیا]] رفت.<ref>الجامع فی الرجال ۱/۸۴۵.</ref> وی دارای تألیفی به نام «رسالة ابی جعفر» بوده است.<ref>رجال النجاشی ۱/۴۰۵.</ref>.<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگنامه مؤلفان اسلامی (کتاب)|فرهنگنامه مؤلفان اسلامی]]، ج۱، ص۳۶۰.</ref> | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۳ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۲۵
آشنایی اجمالی
سعد بن طریف اسکاف حنظلی کوفی تمیمی خفاف از موالی بنی تمیم[۱] و اهل کوفه بود[۲] و از اصحاب امام سجاد، امام باقر و امام صادق(ع) به شمار میرفت[۳] و از امام باقر و امام صادق(ع) روایت کرده است.[۴] سعد افزون بر امامان معصوم، از کسانی چون اصبغ بن نباته، حکم بن عتیبه، ابواسحاق سبیعی و عکرمه مولای ابن عباس حدیث فرا گرفته و روایت کرده است. وی دارای راویان و شاگردان بسیاری نیز بوده که از آن میان افرادی چون خلف بن خلیفه، علی بن مسهر و اسماعیل بن عُلیّه را میتوان نام برد.[۵]
سعد اسکاف از راویان مشترک امامیه و اهل سنت است و رجال شناسان دو گروه، وی را محدثی ضعیف و دارای روایات غیرقابل قبول دانستهاند. کشّی به نقل از حمدویه، سعد را از پیروان فرقه ناووسیه میداند کسانی که در امامت امام صادق(ع) توقف کرده و اعتقاد دارند آن حضرت زنده است.[۶] نجاشی سعد را توثیق نکرده و او را دارای روایات غیر مقبول،[۷] و علامه به نقل از ابن غضائری وی را ضعیف دانسته است.[۸] ابن معین، ابوحاتم رازی، احمد بن حنبل و ترمذی از رجال شناسان اهل سنت وی را ضعیف برشمرده و احادیثش را قوی ندانستهاند.[۹] ابن حبّان نوشته است که سعد مهارت خاصی در جعل حدیث داشت و فوراً حدیث جعل میکرد.[۱۰] سعد در زمان حیات امام صادق(ع) از دنیا رفت.[۱۱] وی دارای تألیفی به نام «رسالة ابی جعفر» بوده است.[۱۲].[۱۳]
منابع
جمعی از پژوهشگران، فرهنگنامه مؤلفان اسلامی ج۱
پانویس
- ↑ خلاصة الاقوال ۲۲۶.
- ↑ المجروحین ۱/۳۵۷.
- ↑ رجال الطوسی ۲۳، ۲۴ و ۹۲.
- ↑ رجال النجاشی ۱/۴۰۴.
- ↑ تهذیب الکمال ۱۰/۲۷۲.
- ↑ اختیار معرفة الرجال ۲۱۵.
- ↑ رجال النجاشی ۱/۴۰۴.
- ↑ خلاصة الاقوال ۲۲۶.
- ↑ خلاصة تهذیب تهذیب الکمال ۴۷۳ و ۴۷۴ میزان الاعتدال ۳/۱۸۱.
- ↑ المجروحین ۱/۳۵۷.
- ↑ الجامع فی الرجال ۱/۸۴۵.
- ↑ رجال النجاشی ۱/۴۰۵.
- ↑ جمعی از پژوهشگران، فرهنگنامه مؤلفان اسلامی، ج۱، ص۳۶۰.