ابن ماجه: تفاوت میان نسخه‌ها

[[ابوعبدالله محمد بن یزید بن ماجه قزوینی ربعی]]، مشهور به ابن ماجه اهل قزوین<ref>التدوین فی اخبار قزوین ۲/۴۹.</ref> و از [[موالی]] [[ربیعه]] بود و نسبت [[ربعی]] وی به همین سبب است.<ref>المنتظم ۱۲/۲۵۸.</ref> ولادت وی در سال ۲۰۹ هـ در این [[شهر]] بوده است.<ref>تهذیب الکمال ۲۷/۴۰.</ref> به رغم [[شهرت]] [[ابن ماجه]]، منابع شرح حال وی بسیار اندک و دانسته‌ها درباره [[زندگی]] او ناچیز است. وی پس از استماع از [[مشایخ]] زادگاه خود مانند [[علی بن محمد طنافسی]] و [[ابومحمد عمرو بن رافع]] راهی [[سفر]] شد و مدتی در [[عراق]] به تحصیل پرداخت.<ref>التدوین فی اخبار قزوین ۲/۴۹.</ref> در [[بغداد]] از شیوخی چون [[ابوخیثمه]] و [[زهیر بن حرب]] [[حدیث]] آموخت و سپس به [[دمشق]] و [[حمص]] رفت و مدتی در آنجا اقامت گزید. همچنین سفری به [[مصر]] داشت و از مشایخ آن [[دیار]] بهره برد. در مدت حضور در [[مکه]] و [[مدینه]] از شماری از شیوخ آن دیار نیز [[دانش]] آموخت.<ref>تاریخ مدینة دمشق ۵۹/۱۹۶.</ref> وی پس از این سفرهای [[علمی]]، به [[قزوین]] بازگشت و در آنجا به [[تدریس]] و تألیف پرداخت. از جمله شاگردان وی افرادی چون [[محمد بن عیسی ابهری]]، [[علی بن ابراهیم قطان]] و [[احمد بن روح بغدادی]] را می‌‌توان نام برد.<ref> تاریخ الاسلام ۲۰/۴۶۸.</ref> وی را فردی [[راستگو]] و [[موثق]] دانسته‌اند،<ref>سیر اعلام النبلاء ۱۳/۲۷۸.</ref> گرچه برخی ادعا کرده‌اند که در [[احادیث]] منقوله او [[روایات]] ضعیفی وجود دارد.<ref>خلاصة تهذیب تهذیب الکمال ۹/۵۳۱.</ref> ابن ماجه به سال ۲۷۳ یا ۲۷۵ هـ در قزوین درگذشت.<ref>تهذیب الکمال ۲۷/۴۱ و۴۲.</ref> در سوگ او [[شاعران]] مرثیه‌ها سرودند<ref>التدوین فی اخبار قزوین ۲/۴۹.</ref> و مزار او در قزوین تا مدت‌ها شناخته شده بود.<ref> نزهة القلوب ۵۹.</ref> وی دارای آثار و تألیفاتی چون السنن، التاریخ و التفسیر بود.<ref>المنتظم ۱۲/۲۵۸.</ref> کتاب السنن وی که به عنوان [[سنن ابن ماجه]] شهرت دارد، ششمین کتاب از [[صحاح سته]] [[اهل سنت]] در حدیث است که از قرن ششم رواج یافته است<ref> [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱ (کتاب)|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]]، ج۱، ص۷۲۸.</ref>.