تکبر در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
{{مدخل مرتبط
{{مدخل مرتبط  
| موضوع مرتبط = تکبر
| موضوع مرتبط = تکبر
| عنوان مدخل  = تکبر
| عنوان مدخل  = تکبر
| مداخل مرتبط = [[تکبر در قرآن]] - [[تکبر در حدیث]] - [[تکبر در نهج البلاغه]] - [[تکبر در فقه سیاسی]] - [[تکبر در فقه اسلامی]] - [[تکبر در اخلاق اسلامی]] - [[تکبر در جامعه‌شناسی اسلامی]] - [[تکبر در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]
| مداخل مرتبط = [[تکبر در قرآن]] - [[تکبر در حدیث]] - [[تکبر در نهج البلاغه]] - [[تکبر در فقه سیاسی]] - [[تکبر در فقه اسلامی]] - [[تکبر در اخلاق اسلامی]] - [[تکبر در جامعه‌شناسی اسلامی]] - [[تکبر در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]] - [[تکبر در سبک زندگی اسلامی]]
| پرسش مرتبط  =
| پرسش مرتبط  =  
}}
}}


خط ۱۶: خط ۱۶:
== پانویس ==
== پانویس ==
{{پانویس}}
{{پانویس}}
[[رده:تکبر]]

نسخهٔ ‏۲۰ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۳۳

تکبر از آفات مدیریت

نظام اداری، توانی است که همه انسان‌ها آن را دارند ولی وقتی تناسب مسئولیت با توانایی از نظر تعهّد و علم به هم خورد، ناگزیر زمینه رشد آفت‌های نظام اداری فراهم می‌شود که از اهمّ آفات نظام اداری تکبّر و طغیان‌گری است. نظام اداری، توانی است که همه انسان‌ها آن را دارند، ولی وقتی تناسب مسئولیت با توانایی از نظر تعهّد و علم به هم خورد، ناگزیر زمینه رشد آفت‌های نظام اداری فراهم می‌شود. هر انسانی ممکن است به تکبّر و طغیان‌گری دچار شود ﴿كَلَّا إِنَّ الْإِنْسَانَ لَيَطْغَى * أَنْ رَآهُ اسْتَغْنَى[۱] ولی خطر وقتی صدچندان می‌شود که این آفت به مدیریت سرایت کند[۲].[۳]

منابع

پانویس

  1. «حاشا؛ انسان سرکشی می‌ورزد* چون خود را بی‌نیاز بیند» سوره علق، آیه ۶-۷.
  2. فقه سیاسی، ج۷، ص۵۰۲.
  3. عمید زنجانی، عباس علی، دانشنامه فقه سیاسی، ص ۵۵۰.