عکرمة بن عبدالله بربری: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
(←مقدمه) |
||
| خط ۶: | خط ۶: | ||
عکرمه [[دانش]] خویش را از بزرگانی چون [[امام علی]] و [[امام حسن مجتبی]]{{ع}}، [[عائشه]]، ابن عباس و [[جابر بن عبدالله انصاری]] فرا گرفته و از ایشان [[روایت]] کرده است<ref>تاریخ مدینة دمشق ۴۲/۷۲ و ۷۳.</ref>. وی از شاگردان برجسته ابن عباس بود و از [[مفسران]] بنام [[روزگار]] خویش به شمار میرفت<ref>سیر اعلام النبلاء ۵/۱۵.</ref>. [[ابوحاتم رازی]] مینویسد [[اصحاب]] ابن عباس همگی ریزهخوار دانش [[تفسیر]] عکرمهاند<ref>الجرح و التعدیل ۷/۹.</ref>. عکرمه دارای شاگردان بسیاری بوده که از وی بهره برده و تفسیر و [[حدیث]] آموختهاند. در برخی منابع بالغ بر سیصد نفر را از شاگردان او دانستهاند<ref>الاعلام ۴/۲۴۴.</ref> که از آن میان نام افرادی چون ایوب سختیانی، [[ثور بن یزید]]، [[خالد حذاء]] و [[عاصم احول]] به چشم میخورد<ref>تاریخ مدینة دمشق ۴۲/۷۳.</ref>. | عکرمه [[دانش]] خویش را از بزرگانی چون [[امام علی]] و [[امام حسن مجتبی]]{{ع}}، [[عائشه]]، ابن عباس و [[جابر بن عبدالله انصاری]] فرا گرفته و از ایشان [[روایت]] کرده است<ref>تاریخ مدینة دمشق ۴۲/۷۲ و ۷۳.</ref>. وی از شاگردان برجسته ابن عباس بود و از [[مفسران]] بنام [[روزگار]] خویش به شمار میرفت<ref>سیر اعلام النبلاء ۵/۱۵.</ref>. [[ابوحاتم رازی]] مینویسد [[اصحاب]] ابن عباس همگی ریزهخوار دانش [[تفسیر]] عکرمهاند<ref>الجرح و التعدیل ۷/۹.</ref>. عکرمه دارای شاگردان بسیاری بوده که از وی بهره برده و تفسیر و [[حدیث]] آموختهاند. در برخی منابع بالغ بر سیصد نفر را از شاگردان او دانستهاند<ref>الاعلام ۴/۲۴۴.</ref> که از آن میان نام افرادی چون ایوب سختیانی، [[ثور بن یزید]]، [[خالد حذاء]] و [[عاصم احول]] به چشم میخورد<ref>تاریخ مدینة دمشق ۴۲/۷۳.</ref>. | ||
عکرمه مسافرتهای زیادی به [[سرزمینهای اسلامی]] از جمله آفریقا، [[مصر]]، [[یمن]]، [[شام]] و [[خراسان]] داشته که در آنجا نیز به [[تبلیغ]] و [[تدریس]] [[فقه]]، [[حدیث]] و تفسیر پرداخته است<ref> تاریخ الاسلام ۷/۱۷۹.</ref>. گفته شده که وی آگاهترین مردم [[زمان]] خویش به فقه، حدیث و [[قرآن]] بود<ref>الثقات ۵/۲۳۰.</ref>، ولی [[معتقد]] به آرای صفریّه، [[پیروان]] زیاد بن اصفر از فرق پانزده گانه [[خوارج]] بود و [[مردمان]] آفریقا که از پیروان این [[مذهب]] هستند، آن را از عکرمه که مسافرتی به آن ناحیه داشته، فراگرفتهاند<ref>تاریخ مدینة دمشق ۴۲/۱۲۱.</ref>. از عکرمه اثری به نام [[تفسیر القرآن]] بر جای مانده است<ref>المنتظم ۷/۱۰۲.</ref>. مشهور آن است که وی در هشتاد سالگی در سال ۱۰۵ه در مدینه درگذشت<ref>التاریخ الکبیر ۷/۴۹ العبر ۱/۱۰۰ تهذیب الکمال ۲۰/۲۹۲.</ref>. تاریخهای دیگری نیز برای [[مرگ]] او ذکر شده است<ref> تاریخ مدینة دمشق ۴۲/۱۴۴ و ۱۴۵.</ref>.<ref>[[فرهنگنامه مؤلفان اسلامی ج۱ (کتاب)|فرهنگنامه مؤلفان اسلامی ج۱]]، ص۵۱۹-۵۲۰.</ref> | عکرمه مسافرتهای زیادی به [[سرزمینهای اسلامی]] از جمله آفریقا، [[مصر]]، [[یمن]]، [[شام]] و [[خراسان]] داشته که در آنجا نیز به [[تبلیغ]] و [[تدریس]] [[فقه]]، [[حدیث]] و تفسیر پرداخته است<ref> تاریخ الاسلام ۷/۱۷۹.</ref>. گفته شده که وی آگاهترین مردم [[زمان]] خویش به فقه، حدیث و [[قرآن]] بود<ref>الثقات ۵/۲۳۰.</ref>، ولی [[معتقد]] به آرای صفریّه، [[پیروان]] [[زیاد بن اصفر]] از فرق پانزده گانه [[خوارج]] بود و [[مردمان]] آفریقا که از پیروان این [[مذهب]] هستند، آن را از عکرمه که مسافرتی به آن ناحیه داشته، فراگرفتهاند<ref>تاریخ مدینة دمشق ۴۲/۱۲۱.</ref>. از عکرمه اثری به نام [[تفسیر القرآن]] بر جای مانده است<ref>المنتظم ۷/۱۰۲.</ref>. مشهور آن است که وی در هشتاد سالگی در سال ۱۰۵ه در مدینه درگذشت<ref>التاریخ الکبیر ۷/۴۹ العبر ۱/۱۰۰ تهذیب الکمال ۲۰/۲۹۲.</ref>. تاریخهای دیگری نیز برای [[مرگ]] او ذکر شده است<ref> تاریخ مدینة دمشق ۴۲/۱۴۴ و ۱۴۵.</ref>.<ref>[[فرهنگنامه مؤلفان اسلامی ج۱ (کتاب)|فرهنگنامه مؤلفان اسلامی ج۱]]، ص۵۱۹-۵۲۰.</ref> | ||
== جستارهای وابسته == | == جستارهای وابسته == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۳ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۲۵
این مدخل زیرشاخهٔ بحث تابعین است. عکرمة بن عبدالله بربری از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: عکرمة بن عبدالله بربری در علوم قرآنی - عکرمة بن عبدالله بربری در تاریخ اسلامی - عکرمة بن عبدالله بربری در تراجم و رجال - پرسش مرتبط نداردمقدمه
ابوعبدالله عکرمه مدنی قرشی بربری در سال ۲۵ه به دنیا آمد[۱] و نیاکانش از بربرهای آفریقا بودند[۲]. عکرمه در آغاز از موالی حصین بن ابی حرّ عنبری به شمار میرفت، اما عنبری وی را به ابن عباس بخشید[۳]. وی مسافرتهای زیادی به بلاد مختلف کرد، ولی عمدتاً در مدینه و مکه اقامت داشت[۴].
عکرمه دانش خویش را از بزرگانی چون امام علی و امام حسن مجتبی(ع)، عائشه، ابن عباس و جابر بن عبدالله انصاری فرا گرفته و از ایشان روایت کرده است[۵]. وی از شاگردان برجسته ابن عباس بود و از مفسران بنام روزگار خویش به شمار میرفت[۶]. ابوحاتم رازی مینویسد اصحاب ابن عباس همگی ریزهخوار دانش تفسیر عکرمهاند[۷]. عکرمه دارای شاگردان بسیاری بوده که از وی بهره برده و تفسیر و حدیث آموختهاند. در برخی منابع بالغ بر سیصد نفر را از شاگردان او دانستهاند[۸] که از آن میان نام افرادی چون ایوب سختیانی، ثور بن یزید، خالد حذاء و عاصم احول به چشم میخورد[۹].
عکرمه مسافرتهای زیادی به سرزمینهای اسلامی از جمله آفریقا، مصر، یمن، شام و خراسان داشته که در آنجا نیز به تبلیغ و تدریس فقه، حدیث و تفسیر پرداخته است[۱۰]. گفته شده که وی آگاهترین مردم زمان خویش به فقه، حدیث و قرآن بود[۱۱]، ولی معتقد به آرای صفریّه، پیروان زیاد بن اصفر از فرق پانزده گانه خوارج بود و مردمان آفریقا که از پیروان این مذهب هستند، آن را از عکرمه که مسافرتی به آن ناحیه داشته، فراگرفتهاند[۱۲]. از عکرمه اثری به نام تفسیر القرآن بر جای مانده است[۱۳]. مشهور آن است که وی در هشتاد سالگی در سال ۱۰۵ه در مدینه درگذشت[۱۴]. تاریخهای دیگری نیز برای مرگ او ذکر شده است[۱۵].[۱۶]
جستارهای وابسته
منابع
جمعی از پژوهشگران، فرهنگنامه مؤلفان اسلامی ج۱
پانویس
- ↑ تاریخ مدینة دمشق ۴۲/۱۲۴.
- ↑ تهذیب الکمال ۲۰/۲۶۵.
- ↑ تاریخ الاسلام ۷/۱۷۴.
- ↑ تهذیب الکمال ۲۰/۲۷۰.
- ↑ تاریخ مدینة دمشق ۴۲/۷۲ و ۷۳.
- ↑ سیر اعلام النبلاء ۵/۱۵.
- ↑ الجرح و التعدیل ۷/۹.
- ↑ الاعلام ۴/۲۴۴.
- ↑ تاریخ مدینة دمشق ۴۲/۷۳.
- ↑ تاریخ الاسلام ۷/۱۷۹.
- ↑ الثقات ۵/۲۳۰.
- ↑ تاریخ مدینة دمشق ۴۲/۱۲۱.
- ↑ المنتظم ۷/۱۰۲.
- ↑ التاریخ الکبیر ۷/۴۹ العبر ۱/۱۰۰ تهذیب الکمال ۲۰/۲۹۲.
- ↑ تاریخ مدینة دمشق ۴۲/۱۴۴ و ۱۴۵.
- ↑ فرهنگنامه مؤلفان اسلامی ج۱، ص۵۱۹-۵۲۰.