امینه انصاری: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
خط ۵۴: خط ۵۴:
== مقدمه ==
== مقدمه ==
وی، از [[اصحاب]] و [[دوست‌داران]] [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} و دارای طبع [[شعر]] بود. و از سروده‌های او مربوط به شهدای [[جنگ صفین]] معروف است<ref>وقعه صفین، ص۳۶۵.</ref><ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۱ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۱، ص۱۲۵.</ref>
وی، از [[اصحاب]] و [[دوست‌داران]] [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} و دارای طبع [[شعر]] بود. و از سروده‌های او مربوط به شهدای [[جنگ صفین]] معروف است<ref>وقعه صفین، ص۳۶۵.</ref><ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۱ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۱، ص۱۲۵.</ref>
[[امینه]] از [[اصحاب]] و [[شیعیان امیرالمؤمنین علی]]{{ع}} بود که در [[جنگ صفین]] حضور داشت. پس از [[شهادت]] [[صحابی]] خاص [[امام]]، [[ابوهیثم]]، [[مالک بن تیهان]] بر سوگ او چنین گفت:
{{متن حدیث|مَنَعَ الْيَوْمَ أَنْ أَذُوقَ رُقَادا *** مَالِكٌ إِذْ مَضَى وَ كَانَ عِمَاداً
يَا أَبَا الْهَيْثَمِ بْنَ تَيْهَانَ إِنِّي *** صِرْتُ لِلْهَمِّ مَعْدِناً وَ وِسَاداً
إِذْ غَدَا الْفَاسِقُ الْكَفُورُ عَلَيْهِمْ *** إِنَّهُ كَانَ مِثْلَهَا مُعْتَاداً}}<ref>وقعة صفین، ص۳۶۵.</ref>
از امروز که مالک آن پشتوانه [[دلیر]] کشته شد دیگر طعم [[خواب]] و [[آسودگی]] را نچشم.
ای اباهیثم بن تیهان اینک وجودم انباشته از [[غم]] و [[اندوه]] شده است.
هنگامی که آن [[فاسق]] حق‌ناشناس بر ایشان تاخت و چنین [[شبیخون]] ناجوانمردانه [[عادت]] او بود.
مانند کسانی گشتند که به [[روز]] [[احد]] [[شهید]] شدند، [[خداوند]] شما را با این پیکرهای آغشته به [[خون]] غریق [[رحمت]] کناد.<ref>[[مرضیه محمدزاده|محمدزاده، مرضیه]]، [[زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین (کتاب)|زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین]]، ص ۱۷۹.</ref>


== مشایخ در روایت ==
== مشایخ در روایت ==

نسخهٔ ‏۱۷ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۳۸

امینه انصاری
تصویر نمادین جنگ صفین
نام کاملأمینة بنت أنس بن مالک بن النضر بن ضمضم بن زید بن حرام انصاری
جنسیتزن
از اصحابامام علی
حضور در جنگجنگ صفین
مشخصات حدیثی
مشایخ او
راویان از او

نسب

أمینة بنت أنس بن مالک بن النضر بن ضمضم بن زید بن حرام انصاری، نجاری، خزرجی مشهور به آمنة بنت أنس الأنصاریة او از روات حدیث است. در بین اهل سنت برخی او را مقبول می‌دانند.[۱]

مقدمه

وی، از اصحاب و دوست‌داران امیرالمؤمنین (ع) و دارای طبع شعر بود. و از سروده‌های او مربوط به شهدای جنگ صفین معروف است[۲][۳]

امینه از اصحاب و شیعیان امیرالمؤمنین علی(ع) بود که در جنگ صفین حضور داشت. پس از شهادت صحابی خاص امام، ابوهیثم، مالک بن تیهان بر سوگ او چنین گفت: «مَنَعَ الْيَوْمَ أَنْ أَذُوقَ رُقَادا *** مَالِكٌ إِذْ مَضَى وَ كَانَ عِمَاداً يَا أَبَا الْهَيْثَمِ بْنَ تَيْهَانَ إِنِّي *** صِرْتُ لِلْهَمِّ مَعْدِناً وَ وِسَاداً إِذْ غَدَا الْفَاسِقُ الْكَفُورُ عَلَيْهِمْ *** إِنَّهُ كَانَ مِثْلَهَا مُعْتَاداً»[۴] از امروز که مالک آن پشتوانه دلیر کشته شد دیگر طعم خواب و آسودگی را نچشم. ای اباهیثم بن تیهان اینک وجودم انباشته از غم و اندوه شده است. هنگامی که آن فاسق حق‌ناشناس بر ایشان تاخت و چنین شبیخون ناجوانمردانه عادت او بود. مانند کسانی گشتند که به روز احد شهید شدند، خداوند شما را با این پیکرهای آغشته به خون غریق رحمت کناد.[۵]

مشایخ در روایت

روایت‌کنندگان از او

منابع

پانویس