تبلیغ در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
جز (جایگزینی متن - 'وسیله' به 'وسیله') |
||
| خط ۱۳: | خط ۱۳: | ||
*{{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ}}<ref>«ای پیامبر! آنچه را از پروردگارت به سوی تو فرو فرستاده شده است برسان» سوره مائده، آیه ۶۷.</ref>. | *{{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ}}<ref>«ای پیامبر! آنچه را از پروردگارت به سوی تو فرو فرستاده شده است برسان» سوره مائده، آیه ۶۷.</ref>. | ||
*نخستین [[وظیفه]] [[رسولان الهی]]، رساندن [[پیام]] [[هدایت الهی]] به [[مردم]] است. [[تبلیغ]] مرحله نهایی پیامرسانی است که به معنای وقوع بلاغ در میان [[مردم]] است: {{متن قرآن|أُبَلِّغُكُمْ رِسَالَاتِ رَبِّي}}<ref>«پیامهای پروردگارم را به شما میرسانم» سوره اعراف، آیه ۶۲.</ref>. | *نخستین [[وظیفه]] [[رسولان الهی]]، رساندن [[پیام]] [[هدایت الهی]] به [[مردم]] است. [[تبلیغ]] مرحله نهایی پیامرسانی است که به معنای وقوع بلاغ در میان [[مردم]] است: {{متن قرآن|أُبَلِّغُكُمْ رِسَالَاتِ رَبِّي}}<ref>«پیامهای پروردگارم را به شما میرسانم» سوره اعراف، آیه ۶۲.</ref>. | ||
*در [[فرهنگ]] [[سیاسی]] "توضیح، [[تبیین]] و [[ترویج]] [[افکار]] [[سیاسی]]، [[فلسفی]]، [[دینی]]، [[فرهنگی]]، [[اقتصادی]] و جز اینها، در بین عدهای با استفاده از هر | *در [[فرهنگ]] [[سیاسی]] "توضیح، [[تبیین]] و [[ترویج]] [[افکار]] [[سیاسی]]، [[فلسفی]]، [[دینی]]، [[فرهنگی]]، [[اقتصادی]] و جز اینها، در بین عدهای با استفاده از هر وسیله ارتباطی برای تحت تأثیر قراردادن [[افکار]] و [[عقاید]] آنها را [[تبلیغ]] گویند"<ref>علیاکبر آقابخشی و مینو افشاریراد، فرهنگ علوم سیاسی، ص۳۴۵.</ref><ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص:۱۵۹.</ref>. | ||
==منابع== | ==منابع== | ||
نسخهٔ ۱۵ اوت ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۲۳
متن این جستار آزمایشی و غیرنهایی است. برای اطلاع از اهداف و چشم انداز این دانشنامه به صفحه آشنایی با دانشنامه مجازی امامت و ولایت مراجعه کنید.
- در این باره، تعداد بسیاری از پرسشهای عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل تبلیغ (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.
مقدمه
- تبلیغ، ابلاغ، بلاغ: رساندن پند و پیام[۱]، کامل و بالغ شدن، رسیدن به مقصد. در اصل به معنای وصول به حدّ نهایی و مرتبه آخر [۲].
- ﴿يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ﴾[۳].
- نخستین وظیفه رسولان الهی، رساندن پیام هدایت الهی به مردم است. تبلیغ مرحله نهایی پیامرسانی است که به معنای وقوع بلاغ در میان مردم است: ﴿أُبَلِّغُكُمْ رِسَالَاتِ رَبِّي﴾[۴].
- در فرهنگ سیاسی "توضیح، تبیین و ترویج افکار سیاسی، فلسفی، دینی، فرهنگی، اقتصادی و جز اینها، در بین عدهای با استفاده از هر وسیله ارتباطی برای تحت تأثیر قراردادن افکار و عقاید آنها را تبلیغ گویند"[۵][۶].
منابع
پانویس
با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل میشوید:
- ↑ بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژهنامه، ص۷۲۹.
- ↑ حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۱، ص۳۳۳.
- ↑ «ای پیامبر! آنچه را از پروردگارت به سوی تو فرو فرستاده شده است برسان» سوره مائده، آیه ۶۷.
- ↑ «پیامهای پروردگارم را به شما میرسانم» سوره اعراف، آیه ۶۲.
- ↑ علیاکبر آقابخشی و مینو افشاریراد، فرهنگ علوم سیاسی، ص۳۴۵.
- ↑ نظرزاده، عبدالله، فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم، ص:۱۵۹.