خیانت در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخهها
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{ویرایش غیرنهایی}} +)) |
جز (جایگزینی متن - 'پنهانی' به 'پنهانی') |
||
| خط ۱۳: | خط ۱۳: | ||
*{{متن قرآن|وَإِمَّا تَخَافَنَّ مِنْ قَوْمٍ خِيَانَةً فَانْبِذْ إِلَيْهِمْ}}<ref>«و اگر از گروهی بیم خیانتی (در پیمان) داری به گونه برابر (پیمانشان را) به سوی آنها بیفکن که خداوند خیانتکاران را دوست نمیدارد» سوره انفال، آیه ۵۸.</ref>. | *{{متن قرآن|وَإِمَّا تَخَافَنَّ مِنْ قَوْمٍ خِيَانَةً فَانْبِذْ إِلَيْهِمْ}}<ref>«و اگر از گروهی بیم خیانتی (در پیمان) داری به گونه برابر (پیمانشان را) به سوی آنها بیفکن که خداوند خیانتکاران را دوست نمیدارد» سوره انفال، آیه ۵۸.</ref>. | ||
*[[خیانت]] و [[نفاق]] مترادف هستند؛ امّا [[خیانت]] به اعتبار تخلّف در [[عهد]] و [[امانت]] است و [[نفاق]] به اعتبار [[دین]]<ref>حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۳۰۵.</ref>. | *[[خیانت]] و [[نفاق]] مترادف هستند؛ امّا [[خیانت]] به اعتبار تخلّف در [[عهد]] و [[امانت]] است و [[نفاق]] به اعتبار [[دین]]<ref>حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۳۰۵.</ref>. | ||
*[[خیانت]] به معنای [[مخالفت]] با [[حق]] است به واسطه [[نقض عهد]]، به صورت | *[[خیانت]] به معنای [[مخالفت]] با [[حق]] است به واسطه [[نقض عهد]]، به صورت پنهانی<ref>حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۳۰۵.</ref>، در عمل یا [[نیّت]]. | ||
*در [[فرهنگ]] [[سیاسی]] نقض تعهدات شخصی، [[پیمانشکنی]] در مقابل [[دولت]]، [[برادر]] یا هر فردی که با او دارای پیوندهای سنتی یا قراردادی است<ref>علیاکبر آقابخشی و مینو افشاریراد، فرهنگ علوم سیاسی، ص۴۳۱.</ref>، [[خیانت]] خوانده میشود.<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص: ۲۶۷-۲۶۸.</ref>. | *در [[فرهنگ]] [[سیاسی]] نقض تعهدات شخصی، [[پیمانشکنی]] در مقابل [[دولت]]، [[برادر]] یا هر فردی که با او دارای پیوندهای سنتی یا قراردادی است<ref>علیاکبر آقابخشی و مینو افشاریراد، فرهنگ علوم سیاسی، ص۴۳۱.</ref>، [[خیانت]] خوانده میشود.<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص: ۲۶۷-۲۶۸.</ref>. | ||
==منابع== | ==منابع== | ||
نسخهٔ ۲۵ آوریل ۲۰۲۱، ساعت ۱۸:۲۹
- در این باره، تعداد بسیاری از پرسشهای عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل خیانت (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.
مقدمه
- تَخلّف از تعهد یا مسؤلیت[۱] یا تنقص (کمآوردن)[۲] در مقابل امانت[۳].
- ﴿وَإِمَّا تَخَافَنَّ مِنْ قَوْمٍ خِيَانَةً فَانْبِذْ إِلَيْهِمْ﴾[۴].
- خیانت و نفاق مترادف هستند؛ امّا خیانت به اعتبار تخلّف در عهد و امانت است و نفاق به اعتبار دین[۵].
- خیانت به معنای مخالفت با حق است به واسطه نقض عهد، به صورت پنهانی[۶]، در عمل یا نیّت.
- در فرهنگ سیاسی نقض تعهدات شخصی، پیمانشکنی در مقابل دولت، برادر یا هر فردی که با او دارای پیوندهای سنتی یا قراردادی است[۷]، خیانت خوانده میشود.[۸].
منابع
پانویس
با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل میشوید:
- ↑ حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۳، ص۱۵۲.
- ↑ ابنفارس، معجم مقاییس اللغة، ج۲ ص۲۳۱.
- ↑ احمد بن یوسف سمین حلبی، عمدة الحفاظ، ج۱، ص۶۲۵.
- ↑ «و اگر از گروهی بیم خیانتی (در پیمان) داری به گونه برابر (پیمانشان را) به سوی آنها بیفکن که خداوند خیانتکاران را دوست نمیدارد» سوره انفال، آیه ۵۸.
- ↑ حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۳۰۵.
- ↑ حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۳۰۵.
- ↑ علیاکبر آقابخشی و مینو افشاریراد، فرهنگ علوم سیاسی، ص۴۳۱.
- ↑ نظرزاده، عبدالله، فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم، ص: ۲۶۷-۲۶۸.