لشکر شیطان: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{پانویس2}} +{{پانویس}}))
خط ۱۸: خط ۱۸:
* [[پرونده:1414.jpg|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)|'''فرهنگ شیعه''']]
* [[پرونده:1414.jpg|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)|'''فرهنگ شیعه''']]


==جستارهای وابسته==
== جستارهای وابسته ==
*[[لشکر سفیانی]]
{{منابع}}
*[[لشکر اسامه]]
# [[ابلیس]]
*[[لشکر خدا]]
# [[اتباع از شیطان]]
# [[دام‌های شیطان]]
# [[راه‌های مقابله با شیطان]]
# [[صفات شیطان]]
# [[فرجام شیطان]]
# [[فلسفه وجودی شیطان]]
# [[شیطان]]
# [[لشکریان شیطان]]
# [[متابعت از شیطان]]
# [[متابعت گام‌های شیطان]]
# [[وسوسه شیطان]]
# [[وسوسه‌های شیطان]]
# [[ولایت شیطان]]
# [[پیروی خطوات شیطان]]
# [[پیروی شیطان]]
# [[کشته شدن شیطان]]
{{پایان منابع}}


==پانویس==
==پانویس==

نسخهٔ ‏۳۱ مهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۶:۳۴


اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:
در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل لشکر شیطان (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

مقدمه

منابع

جستارهای وابسته

پانویس

 با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید:  

  1. ﴿وَجُنُودُ إِبْلِيسَ أَجْمَعُونَ؛ سوره شعراء، آیه ۹۵.
  2. ﴿ وَمَن يَعْشُ عَن ذِكْرِ الرَّحْمَنِ نُقَيِّضْ لَهُ شَيْطَانًا فَهُوَ لَهُ قَرِينٌ ؛ سوره زخرف، آیه ۳۶؛ المیزان، ۱۵/ ۲۹۰.
  3. ﴿وَإِنَّهُمْ لَيَصُدُّونَهُمْ عَنِ السَّبِيلِ وَيَحْسَبُونَ أَنَّهُم مُّهْتَدُونَ ؛ سوره زخرف، آیه ۳۷.
  4. المیزان‌، ۱۸/ ۱۰۳- ۱۰۱.
  5. ﴿وَاسْتَفْزِزْ مَنِ اسْتَطَعْتَ مِنْهُمْ بِصَوْتِكَ وَأَجْلِبْ عَلَيْهِم بِخَيْلِكَ وَرَجِلِكَ وَشَارِكْهُمْ فِي الأَمْوَالِ وَالأَوْلادِ وَعِدْهُمْ وَمَا يَعِدُهُمُ الشَّيْطَانُ إِلاَّ غُرُورًا ؛ سوره اسراء، آیه ۶۴؛ نهج البلاغه‌، خ ۱۹۲.
  6. المیزان‌، ۱۳/ ۱۴۶؛ تفسیر نمونه‌، ۱۲/ ۱۸۵- ۱۸۳.
  7. فرهنگ شیعه، ص 392.
  8. ﴿ وَجُنُودُ إِبْلِيسَ أَجْمَعُونَ؛ سوره شعراء، آیه ۹۵؛ ﴿ وَمَن يَعْشُ عَن ذِكْرِ الرَّحْمَنِ نُقَيِّضْ لَهُ شَيْطَانًا فَهُوَ لَهُ قَرِينٌ ؛ سوره زخرف، آیه ۳۶.
  9. ﴿يَا بَنِي آدَمَ لاَ يَفْتِنَنَّكُمُ الشَّيْطَانُ كَمَا أَخْرَجَ أَبَوَيْكُم مِّنَ الْجَنَّةِ يَنزِعُ عَنْهُمَا لِبَاسَهُمَا لِيُرِيَهُمَا سَوْآتِهِمَا إِنَّهُ يَرَاكُمْ هُوَ وَقَبِيلُهُ مِنْ حَيْثُ لاَ تَرَوْنَهُمْ إِنَّا جَعَلْنَا الشَّيَاطِينَ أَوْلِيَاء لِلَّذِينَ لاَ يُؤْمِنُونَ؛ سوره اعراف، آیه ۲۷؛ ﴿وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلائِكَةِ اسْجُدُوا لآدَمَ فَسَجَدُوا إِلاَّ إِبْلِيسَ كَانَ مِنَ الْجِنِّ فَفَسَقَ عَنْ أَمْرِ رَبِّهِ أَفَتَتَّخِذُونَهُ وَذُرِّيَّتَهُ أَوْلِيَاء مِن دُونِي وَهُمْ لَكُمْ عَدُوٌّ بِئْسَ لِلظَّالِمِينَ بَدَلا ؛ سوره کهف، آیه ۵۰؛ نهج البلاغه‌، خ ۱۹۲.
  10. تفسیر برهان‌، ۳/ ۱۸۵.
  11. جامع البیان‌، ۱۱/ ۸۸؛ التبیان‌، ۸/ ۳۳.
  12. ﴿ وَكَذَلِكَ جَعَلْنَا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوًّا شَيَاطِينَ الإِنسِ وَالْجِنِّ يُوحِي بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ زُخْرُفَ الْقَوْلِ غُرُورًا وَلَوْ شَاء رَبُّكَ مَا فَعَلُوهُ فَذَرْهُمْ وَمَا يَفْتَرُونَ؛ سوره انعام، آیه ۱۱۲؛ تفسیر مجمع البیان‌، ۵- ۶/ ۶۵۸؛ تفسیر فخر رازی‌، ۲۴/ ۱۵۲.
  13. نهج البلاغه‌، نامه ۶۹.
  14. فرهنگ شیعه، ص 392-393.