سمیر بن شریح همدانی: تفاوت میان نسخهها
جز (جایگزینی متن - ') == منابع == {{منابع}}' به ') {{پایان مدخل وابسته}} == منابع == {{منابع}}') |
جز (جایگزینی متن - '</div> <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">' به '</div>') |
||
| خط ۲: | خط ۲: | ||
<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:</div> | <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:</div> | ||
<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;"> [[سمیر بن شریح همدانی در تاریخ اسلامی]] - [[سمیر بن شریح همدانی در تراجم و رجال]]</div> | <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;"> [[سمیر بن شریح همدانی در تاریخ اسلامی]] - [[سمیر بن شریح همدانی در تراجم و رجال]]</div> | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
نسخهٔ ۲۱ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۳۰
این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:
مقدمه
- سمیر و به قولی شمر یا شتیر[۱] فرزند شریح بن هانی از اصحاب امیرالمؤمنین(ع) بود که در جنگ صفین در رکاب آن حضرت به همراه برادرانش به شهادت رسیدند[۲].
- طبری و نصر بن مزاحم مینویسند: سمیر (شمر) بن شریح، از اصحاب علی(ع) بود که در صفین حضور داشت و همراه پنج برادر دیگرش به نامهای: کریب، شرحبِیل، مَرتد، هبیره و یَریم همه از فرزندان شریح در همین نبرد به شهادت رسیدند. آنان از رؤسا و بزرگان قبیلة بنی همدان بودند و یکی پس از دیگری پرچم سپاه عراق را به دست گرفته و به شهادت رسیدند. پس از این شش برادر، سفیان بن زید و دو برادر دیگرش عبد بن زید و کریب بن زید، پرچم سپاه عراق را به دست گرفتند و با شامیان جنگیدند و یکی پس از دیگری به شهادت رسیدند. پس از شهادت این نُه فرمانده دلاور سپاه علی(ع)، شخصی به نام عمیرة بن بشیر و برادرش حارث بن بشیر از قبیله همدان پرچم سپاه امیرمؤمنان علی(ع) را به دست گرفتند و با لشکریان معاویه وارد جنگ شدند و این دو برادر نیز به شهادت رسیدند و در این نبرد هشت صد نفر از جوانان همدانی شرکت داشتند که در میمنه سپاه مقاومت و ایستادگی نمودند که صد و هشتاد نفر با یازده فرمانده شان به شهادت رسیدند و سرانجام وقتی وهب بن کریب پرچم سپاه علی(ع) را برداشت و خواست به قلب سپاه دشمن پیشروی کند، شخصی از میان قومش فریاد برآورد که بس است خداوند تو را بیامرزد دیگر این پرچم را برگردان که همه اشراف و بزرگان قومت در اطراف این پرچم شهید شدند، تو دیگر جان خود و همراهانت را به خطر نینداز. پس از فریاد او، آنان از معرکه بازگشتند و نبرد را خاتمه دادند، اما هنوز آرزوی جنگ با شامیان را زیر لب زمزمه میکردند و میگفتند: ای کاش برای ما جمعیتی از عرب بود که بر مرگ پیمان میبست، بعد پیش میرفتیم و دیگر باز نمیگشتیم یا پیروز میشدیم و یا کشته میشدیم[۳].[۴]
جستارهای وابسته
- همدان (قبیله)
- شرحبیل بن شریح همدانی (برادر)
- کریب بن شریح همدانی (برادر)
- مرثد بن شریح همدانی (برادر)
- هبیرة بن شریح همدانی (برادر)
- بریم بن شریح همدانی (برادر)
منابع
پانویس
- ↑ در تاریخ طبری و رجال طوسی نام او را سمیر و به قولی دشتیره و در وقعة صفین نام او را «شمر» ضبط کردهاند.
- ↑ رجال طوسی، ص۴۵، ش۹.
- ↑ تاریخ طبری، ج۵، ص۲۱ و وقعه صفین، ص۲۵۲.
- ↑ ناظمزاده، سید اصغر، اصحاب امام علی، ج۱، ص۶۸۹-۶۹۰.