بحث:بتریه در معارف مهدویت

مقدمه

بتریه شاخه‌ای از زیدیه و منسوب به مغیره بن سعد هستند. برخی گفته‌اند که بتریه یاران کثیر النوا، حسن بن ابی صالح، سالم بن ابی حفصصه، حکم بن عیینه، سلمه بن کهیل و ابو المقدام ثابت بن حداد هستند که مردم را به محبت و ولایت علی دعوت کردند، اما محبت او را با محبت ابوبکر و عمر مخلوط کردند. آنان محبت ابوبکر و عمر را قبول دارند، ولی نسبت به عثمان، طلحه، زبیر و عایشه بغض ورزیدند و نظرشان بر این بود که باید در کنار فرزندان علی(ع)، علیه دشمنان قیام کرد.

حسن بن سلیمان می‌‌گوید: امام صادق فرمود: آنان ۴۰۰۰ نفر هستند. مرحوم شیخ مفید درباره تعداد آنان نوشته است: "بضعه عشر آلاف انفس". مراد ایشان از این عبارت چند ده هزار نفر می‌‌باشد. ابن رستم طبری تعداد آنها را ۱۶۰۰۰ نفر می‌‌داند.

امام محمد باقر(ع) فرمود: وقتی که امام زمان(ع) ظهور می‌‌کند و به سوی کوفه می‌‌رود. عده‌ای که به آنها بتریه گفته می‌‌شود، در حالی که اسلحه بر دوش دارند، در مقابل امام قرار می‌‌گیرند و می‌‌گویند: برگرد به همان جایی که آمده‌‌ای! ما نیازی به بنی فاطمه نداریم.

امام صادق(ع) فرمود: چهار هزار از حاملان قرآن و پشمینه پوشان معروف به زیدیه، از بیعت با آن حضرت خودداری می‌‌کنند و می‌‌گویند آمدن امام حسین(ع) در این زمان، سحری عظیم است. پس هر دو سپاه در مقابل یک دیگر قرار می‌‌گیرند، امام زمان(ع) آنها را موعظه می‌‌کند و سه روز به آنان مهلت می‌‌دهد. پس از پایان گرفتن مهلت امام زمان(ع) دستور جنگ با آنان را صادر می‌‌کند.

امام محمد باقر(ع) نیز فرمود: هنگامی که حضرت مهدی(ع) به کوفه می‌‌رود، ۱۶۰۰۰ نفر از بتریه که خود را قاریان قرآن و فقهای دین می‌‌دانند ولی نفاق و دو رویی سر تا پای آنها را فرا گرفته است؛ در حالی که اسلحه بر دوششان است، نزد آن حضرت می‌‌آیند و می‌‌گویند: ای فرزند فاطمه! برگرد که هیچ نیازی به تو نداریم. این جاست که حضرت مهدی(ع) شمشیر خواهد کشید و در روز دوشنبه، از بعد ظهور تا شب همه آنها را در پشت شهر نجف به قتل خواهد رساند..

در موعودنامه

یکی از فرقه‌های زیدیه از پیروان کثیر النوی می‌باشند. آنان عقاید مشابهی با سلیمانیه، یکی دیگر از فرقه‌های زیدیه دارند. در اسلام و کفر عثمان توقف و تردید دارند. در مسائل اعتقادی، مشرب اعتزال و در فروع فقهی، بیشتر پیرو ابو حنیفه هستند. گروهی از آنان نیز پیرو شافعی یا مذهب شیعه می‌باشند.

امیر المؤمنین(ع) درباره فرقه بتریه می‌فرماید: "هنگامی که حضرت قائم(ع) قیام کند، به سوی کوفه رهسپار می‌شود. در آنجا تعداد ده هزار نفر که آنان را بتریه می‌نامند، در حالی که سلاح بر دوش گرفته‌اند، جلو حضرت را می‌گیرند و می‌گویند: از همان‌جا که آمده‌ای، بازگرد؛ زیرا ما به فرزندان فاطمه نیازی نداریم. حضرت شمشیر می‌کشد و همگی آنان را از دم تیغ می‌گذراند".

امام باقر(ع) نیز می‌فرماید: "... حضرت مهدی(ع) به سوی کوفه رهسپار می‌شود. در آنجا شانزده هزار نفر از بتریه، مجهز به سلاح در برابر حضرت می‌ایستند؛آنان قاریان قرآن و دانشمندان دینی هستند که پیشانی‌های آنان از عبادت زیاد، پینه بسته، چهره‌های‌شان در اثر شب‌زنده‌داری زرد شده و نفاق سراپای‌شان را پوشانده است. انان یک‌صدا فریاد برمی‌آورند: ای فرزند فاطمه! از همان راه که آمده‌ای بازگرد، زیرا به تو نیازی نداریم. حضرت در پشت شهر نجف، از ظهر روز دوشنبه تا شامگاه بر آنان شمشیر می‌کشد و همه را می‌کشد".

گفته شده، بدین‌سبب آنها را بتریه گویند که یکی از سران آنها مغیرة بن سعد بوده و او ملقب به "ابتر" بود ..