بحث:چاووش خوانی
چاووش خوانی
مراسمی سنتی است که در بدرقه یا استقبال از زائران خانه خدا یا عتبات عالیات برگزار میشود. چاووشی خوانان (چاووشان) که امروزه به ندرت یافت میشوند ذاکران شناخته شدهای در تمام شهرها و روستاها بودند که اشعار ویژهای را در نعت رسول اکرم(ص) و مراثی خاندان نبوت به ویژه حضرت امام حسین(ع) و حضرت امام رضا(ع) از حفظ داشتند و این اشعار را در مراسم ویژه ولیمه دهی زائر یا در پیشگاه کاروانهای زیارتی به هنگام حرکت به سوی مقصد میخواندند و شنوندگان صلوات میفرستادند و دست بر چهره خود کشیده و آرزو میکردند که به زودی توفیق سفر به خانه خدا و زیارت حج نصیب آنها شود.
پس از مراسم چاووش خوانی در منزل فردی که قصد زیارت به خانه خدا را داشت همه مدعوین به اتفاق زائران نماز را به جماعت میخواندند و پس از انجام فریضه سفره شامی میگستردند و بعد از جمع کردن سفره، چاووشی خوانی، نوحه خوانی و احیاناً سخنرانی مذهبی انجام میشد. مردان زائر خانواده در صدر مجلس مردان و زنان زائر در صدر مجلس زنان مینشستند و مورد احترام قرار میگرفتند.
مردمی که در مراسم ولیمه دهی شرکت میکردند چنانچه نذری داشتند به زائر میدادند تا آن را در حرم مطهر مدینه منوره بیندازد. گاهی نذری مردم به دور حرم برای تبرک طواف داده میشد و گاهی هم بالای حرم میگذاشتند. این آیین سنتی کم و بیش در شهرهای مذهبی کشور و در میان خانوادههای سنتی برگزار میشود[۱].
پانویس
- ↑ تونهای، مجتبی، محمدنامه، ص ۳۴۲.