حمیده بنت مسلم بن عقیل

مقدمه

پدرش مسلم بن عقیل، پسرعمو و سفیر امام حسین(ع) در کوفه و از مشاهیر تابعین و بزرگان بنی‌هاشم و مادرش رقیه مکنی به ام‌کلثوم صغری، دختر امیرالمؤمنین علی(ع) است. در منزل ثعلبیه هنگامی که خبر شهادت مسلم به امام رسید، آن حضرت دختر خواهرش را‌ طلبید و دست نوازش بر سرش کشید. حمیده گفت: دایی جان! همانا دست یتیمی بر سرم می‌‌کشی، آیا پدرم به شهادت رسیده است؟ امام گریست و فرمود: آری! اما غم مخور، اگر پدرت نیست، من به جای پدرت هستم. حمیده در روز عاشورا شاهد همه مصایب بود و پس از آن همراه کاروان اسرا به کوفه و شام رفت و سپس به مدینه بازگشت. حمیده با پسرعمویش عبدالله بن محمد بن عقیل ازدواج کرد و پسری به نام محمد از او متولد گردید^[۱].^[۲]

بنابه نقلی دیگر روز عاشورا پس از شهادت امام حسین (ع) زمانی که لشکریان عمر سعد به خیمه‌ها حمله کردند، این دختر در زیر دست و پای مهاجمین به درجه رفیع شهادت نایل آمد^[۳].^[۴]

جستارهای وابسته

منابع

جمعی از نویسندگان، پژوهشی پیرامون شهدای کربلا
محمدزاده، مرضیه، زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین

پانویس

↑ ریاحین الشریعه، ج۳، ص۲۹۹، ۳۱۸.
↑ محمدزاده، مرضیه، زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین، ص ۲۴۱.
↑ معالی السبطین، ج۱، ص۲۶۶.
↑ جمعی از نویسندگان، پژوهشی پیرامون شهدای کربلا، ص۱۵۴-۱۵۵.

[1] ریاحین الشریعه، ج۳، ص۲۹۹، ۳۱۸.

[2] محمدزاده، مرضیه، زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین، ص ۲۴۱.

[3] معالی السبطین، ج۱، ص۲۶۶.

[4] جمعی از نویسندگان، پژوهشی پیرامون شهدای کربلا، ص۱۵۴-۱۵۵.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]