بحث:حمیده بنت مسلم بن عقیل
مقدمه
«حمیده»[۱] دختر مسلم از امکلثوم دختر امام علی (ع) میباشد. وی در سفر کربلا در کاروان امام حسین (ع) بود و یازده سال داشت. در بین راه آنگاه که خبر شهادت مسلم بن عقیل به امام (ع) رسید، آن حضرت او را بر زانوی خود نشاند و دست نوازش بر سر او کشید. حمیده عرض کرد: با من مانند یتیمان رفتار میکنی؟ پیش از این چنین رفتاری با من نداشتی، گمان میکنم پدرم شهید شده است! امام حسین (ع) شروع کرد به گریه کردن و فرمود: من پدرت هستم و دخترانم خواهرت هستند. در این لحظه صدای گریه حمیده بلند شد، به طوری که دیگر فرزندان مسلم متوجّه شهادت او شدند؛ همگی گریستند و فریاد وامسلما و واابنعقیلا سردادند[۲].
پانویس
- ↑ برخی میگویند نامش عاتکه و نام مادرش رقیه بنت علی و هفت ساله بود. (معالی السبطین، ج۱، ص۲۶۶؛ وسیلة الدارین، ص۲۹۷).
- ↑ جمعی از نویسندگان، پژوهشی پیرامون شهدای کربلا، ص۱۵۴-۱۵۵.