خالد بن حکیم بن حزام بن خویلد

آشنایی اجمالی

خالد بن حکیم بن حزام به تیره بنی‌اسد بن عبدالعزی، از قریش نسب می‌برد^[۱]. او و برادرانش، هشام و یحیی و به قولی عبدالله، از صحابه‌اند و در روز فتح مکه اسلام آوردند^[۲]. در شرح حال پدرش حکیم گفته شده او از بزرگان قریش در اسلام و جاهلیت بود و کنیه‌اش از نام همین پسر و ابوخالد است^[۳]. ابن ابی‌عاصم^[۴] و طبرانی^[۵] گویند: ابوعبيدة بن جراح به مردی از اهل شام به دلیل دادن جزیه سخت می‌گرفت که خالد بن حکیم به او برخورد و گفت: از رسول خدا(ص) شنیدم که فرمود: «إِنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَذَابَاً يَوْمَ القِيَامَةِ أَشَدُّهُم عَذَاباً لِلنَّاسِ فِي الدنيا»، مردم به خالد گفتند: امیر را غضبناک کردی! خالد گفت: قصد عصبانی کردن او را نداشتم، تنها درصدد نقل سخن رسول خدا(ص) بودم. ابن حجر^[۶] و برخی دیگر روایت را از خالد بن ولید دانسته‌اند، نه خالد بن حکیم^[۷]. بنابراین، اگر مستند صحابی بودنش تنها همین روایت باشد، نمی‌توان وی را صحابی دانست، چنان‌که ابن‌حیان^[۸] وی را تابعی دانسته است.^[۹]

جستارهای وابسته

منابع

محمدی، رمضان، مقاله «خالد بن حكيم بن حزام بن خويلد»، دانشنامه سیره نبوی ج۳

پانویس

↑ زبیر بن بکار، جمهره نسب قریش و انسابها، ج۱، ص۳۶۶؛ ابن حزم، جمهره انساب العرب، ص۱۲۰.
↑ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۹۷.
↑ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۱۹؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۱۱۸.
↑ ابن ابی‌عاصم، الاحاد و المثانی، ج۱، ص۴۲۶.
↑ طبرانی، المعجم الکبیر، ج۴، ص۱۹۶.
↑ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۹۷.
↑ بنگرید: احمدبن حنبل، مسند، ج۴، ص۹۰؛ ابوداود طیالسی، ص۱۵۸؛ بخاری، التاریخ الکبیر، ج۳، ص۱۴۳؛ طبرانی، المعجم الکبیر، ج۴، ص۱۱۰؛ هیثمی، مجمع الزوائد، ج۵، ص۲۳۴.
↑ ابن حیان، کتاب الثقات، ج۴، ص۱۹۷.
↑ محمدی، رمضان، مقاله «خالد بن حكيم بن حزام بن خويلد»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۱۸۲.

[1] زبیر بن بکار، جمهره نسب قریش و انسابها، ج۱، ص۳۶۶؛ ابن حزم، جمهره انساب العرب، ص۱۲۰.

[2] ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۹۷.

[3] ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۱۹؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۱۱۸.

[4] ابن ابی‌عاصم، الاحاد و المثانی، ج۱، ص۴۲۶.

[5] طبرانی، المعجم الکبیر، ج۴، ص۱۹۶.

[6] ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۹۷.

[7] بنگرید: احمدبن حنبل، مسند، ج۴، ص۹۰؛ ابوداود طیالسی، ص۱۵۸؛ بخاری، التاریخ الکبیر، ج۳، ص۱۴۳؛ طبرانی، المعجم الکبیر، ج۴، ص۱۱۰؛ هیثمی، مجمع الزوائد، ج۵، ص۲۳۴.

[8] ابن حیان، کتاب الثقات، ج۴، ص۱۹۷.

[9] محمدی، رمضان، مقاله «خالد بن حكيم بن حزام بن خويلد»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۱۸۲.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

[۷]

[۸]

[۹]